Bowe ging razendsnel van start op de snelle Canadese baan. Ze reed zelfs even onder het wereldrecordschema, maar in de laatste ronde wist ze haar ambitieuze tempo niet meer vol te houden. Op haar tandvlees reed Bowe naar 1.52,05.

Daarmee bleef ze slechts één honderdste onder de tijd van de Japanse Nana Takagi: de oudere zus van de topfavoriet voor olympisch goud, Miho Takagi. De jongere Takagi won de eerste drie wereldbekerraces over 1.500 meter, maar ging in Calgary alleen van start op de 500 en de 3.000 meter.

De Japanse Ayano Sato greep met 1.52,19 het brons.

Olympisch kampioene Ireen Wüst en Antoinette de Jong lieten de wereldbeker in Calgary schieten. De Nederlandse schaatssters stonden dit seizoen al meerdere keren op of net naast het podium op de schaatsmijl, maar zij bereiden zich - net als veel andere Nederlandse toppers - met een trainingskamp voor op het olympisch kwalificatietoernooi.

Jorien ter Mors, Joy Beune, Reina Anema, Sanne in 't Hof en Robin Groot gaan vannacht nog wel van start op de 1.500 meter. Zij rijden in de B-groep vanwege ontbrekende of tegenvallende resultaten eerder dit seizoen.

Lollobrigida wint massastart

Ook bij de massastart stonden de Nederlandse medaillekandidaten niet aan de start. Irene Schouten en Marijke Groenewoud, allebei goed voor een zege dit seizoen, reisden niet af naar Calgary.

De jonge Robin Groot (20) en Evelien Vijn (19) kregen daardoor een kans. Na de eerste tussensprint probeerde Vijn slim mee te glippen met een aanval, maar die poging strandde al snel. Met tien ronden te gaan ging de Japanse Rin Kosaka alleen op avontuur, maar ook zij wist niet uit de greep van het peloton te blijven.

Toen de ervaren Ivanie Blondin en Francesca Lollobrigida in de slotfase eens flink aanzetten, konden Vijn en Groot het tempo niet meer volgen. De Italiaanse Lollobrigida versloeg de Canadese Blondin in de sprint. De Russische Elizaveta Golubeva greep het brons.

Laatste krachtmeting voor Tokio

De wereldbeker in Calgary was de laatste internationale krachtmeting voor de Olympische Winterspelen, die op 4 februari in Peking van start gaan. De Nederlandse schaatsers richten zich eerst op het olympisch kwalificatietoernooi, waar ze tussen Kerst en Oud en Nieuw strijden om startbewijzen voor de Spelen.

Bekijk de volledige uitslag van de 1.500 meter en de massastart in Calgary hieronder.

Met 1.06,65 bleef Ning vlak boven het baanrecord van Pavel Koelizjnikov (1.06,49). Alleen de Russische wereldrecordhouder en Kjeld Nuis waren ooit sneller op de kilometer. Voor Ning was het zijn eerste wereldbekerzege op de 1.000 meter. Hij won al wel wereldbekerwedstrijden over 1.500 meter.

Op de ploegenachtervolging kwam de Nederlandse gelegenheidsformatie met Marcel Bosker, Bart Hoolwerf en Marwin Talsma niet verder dan de zesde plaats. Het goud ging net als een week geleden naar Amerika.

Zonder kopman Joey Mantia reed de sterke Amerikaanse ploeg geen wereldrecord, maar wel een baanrecord (3.35,85). Noorwegen greep het zilver voor Canada.

Zilver voor 17-jarige Stolz

De kilometer meter was bij de eerste drie wereldbekers het domein van de Nederlandse mannen. In Polen, Noorwegen en Amerika kleurde het podium steeds helemaal oranje, maar dat was in Canada niet mogelijk. Thomas Krol, Hein Otterspeer, Kai Verbij en Nuis lieten de wereldbeker in Calgary namelijk aan zich voorbij gaan. Zij bereiden zich met trainingskampen voor op het olympisch kwalificatietoernooi.

De 17-jarige Jordan Stolz baarde net als vrijdag opzien door met 1.06,96 zijn eigen wereldrecord voor junioren te verbeteren. Met die toptijd greep de tiener bovendien zijn eerste wereldbekermedaille bij de senioren: zilver.

Na zijn race verscheen de bescheiden Stolz voor de NOS-microfoon. Bekijk het gesprek hieronder.

De Amerikaan scherpte vrijdag bij zijn debuut in de A-groep ook al zijn eigen wereldrecord voor junioren op de 500 meter aan met een imponerende tijd (34,11).

Goud en brons voor Moesjtakov

De Rus Viktor Moesjtakov pakte het brons op de 1.000 meter nadat hij eerder op de dag al de laatste internationale 500 meter voor de Olympische Spelen had gewonnen. Hij snelde na een razendsnelle opening (9,39) naar 33,90, een persoonlijk record op de kortste afstand.

Daarmee was Moesjtakov 0,09 seconde sneller dan de Japanner Yuma Murakami, die ook net onder de 34 seconden (33,99) dook op het snelle Canadese ijs.

De eerste 500 meter in Calgary was vrijdag historisch. De Canadees Laurent Dubreuil won met een baanrecord (33,77) en maar liefst vier mannen doken in dezelfde race onder de 34 seconden. Dat was nog niet eerder gebeurd in de geschiedenis.

Dubreuil weer op podium

In de tweede omloop kwam Dubreuil in de slotrit tot 34,06. De Canadese wereldkampioen miste dit seizoen nog geen podiumceremonie bij een wereldbeker over 500 meter. Ook dit keer was het raak; Dubreuil greep voor eigen publiek het brons.

De Nederlandse sprinters steken al het hele seizoen wat bleekjes af bij het internationale sprintgeweld. Dai Dai N'tab heeft de beste klassering achter zijn naam; hij werd in november zesde bij de wereldbeker in Stavanger.

N'tab liet de wereldbeker in Canada aan zich voorbij gaan, net als veel andere Nederlandse toppers. Zij bereiden zich in de zon en/of op het ijs voor op het olympisch kwalificatietoernooi dat tussen Kerst en Oud en Nieuw plaatsvindt.

Ronald Mulder kreeg daardoor een kans om zich na een liesblessure te meten met de internationale top.

Na zijn rentree verliet Mulder vrijdag gedesillusioneerd het ijs. Met 35,01 was hij weliswaar de beste man in het oranje, maar hij eindigde als negentiende. Het verschil met het podium was meer dan een seconde. "Een mokerslag", noemde Mulder het.

Vandaag kreeg de 35-jarige houder van het Nederlands record (34,08) een herkansing in de B-divisie. Daarin kwam hij wel tot een snellere tijd; Mulder klokte 34,79 en werd daarmee negende.

Bekijk de rit van Mulder en zijn reactie in de video hieronder.

"Drie tienden sneller dan vrijdag, dat is wel fijn. Als ik dat elke race voor elkaar weet te krijgen dan kan het nog. Ik ben wel blij met deze vooruitgang. Natuurlijk is het nog lang niet goed genoeg, maar ik wil er honderd procent voor gaan. Eind december moet ik op mijn allerbest zijn", doelt Mulder op het olympisch kwalificatietoernooi, waar de Nederlandse schaatsers per afstand gaan strijden om de olympische tickets.

Ook de andere Nederlanders speelden in de B-groep een bijrol. Stefan Westenbroek werd twintigste, Louis Hollaar eindigde als vijfentwintigste en Lennart Velema werd gediskwalificeerd. Serge Yoro viel meteen na de start en haalde de finish niet.

In de Nederlandse nacht van zondag op maandag komen Mulder, Hollaar, Yoro, Velema en Tijmen Snel nog in actie in de B-divisie van de 1.000 meter.

Bekijk de volledige uitslag van de tweede 500 meter, de 1.000 meter en de ploegenachtervolging in Calgary hieronder.

Hoolwerf veroverde het goud op de massastart. Geëmotioneerd vierde hij zijn zege, behaald door vroeg in de wedstrijd met de Duitser Felix Rijhnen weg te rijden uit het peloton. De samenwerking in dat peloton kwam te langzaam op gang om Hoolwerf terug te halen. De Belg Bart Swings pakte in de sprint het zilver vlak voor Rijhnen.

Belangrijke finaleplaats voor Spelen

Het überhaupt bereiken van de finale was voor Hoolwerf, en eigenlijk voor het hele Nederlandse schaatsen, al een belangrijke prestatie. Door de twee uitschakelingen in de halve finales stond Hoolwerf zo laag in de wereldbekerstand dat Nederland een startplek op de Olympische Spelen dreigde kwijt te raken.

Zou Hoolwerf opnieuw maar weinig punten hebben behaald, zouden er geen negen, maar slechts acht Nederlandse mannen naar Peking mogen. Dat scenario is niet alleen afgewend, Hoolwerf rekende af met zijn criticasters door het goud te pakken.

Hoolwerf naar Spelen? 'Hoop dat het genoeg is'

"Eerst haal je de finale niet, nu win je een wereldbeker", reageerde een uitgelaten Hoolwerf, die zich weer in de kijker schaatst voor de Spelen. Als hij naar Peking wil, is Hoolwerf waarschijnlijk afhankelijk van een aanwijsplaats van de schaatsbond.

"Ik hoop dat het goed genoeg is, maar er zijn zoveel mensen die erover beslissen. Ik heb vandaag laten zien wat ik ik echt kan, nu is het aan anderen."

Met groot machtsvertoon behaalde Joey Mantia eerder op de dag op de 1.500 meter zijn tweede wereldbekerzege van het seizoen. Mantia won in Calgary in 1.41,86.

Daarmee was de Amerikaan meer dan een halve seconde sneller dan Connor Howe, de 21-jarige Canadees die verraste met zilver. Het brons ging naar Allan Dahl Johansson (Noorwegen) op 1,41 seconde van Mantia.

Drie rijders verdeelden de prijzen in de eerste drie wereldbekers, maar van hen stond alleen Mantia aan de start. De Chinees Zongyan Ning en de Zuid-Koreaan Kim Min-seok lieten om verschillende redenen verstek gaan. Ook Nederlandse toprijders als wereldkampioen Thomas Krol en Kjeld Nuis waren er niet bij.

Mantia, de afgelopen jaren vooral specialist op de massastart, komt in het olympische seizoen uitstekend voor de dag op de 1.500 meter. Bij alle vier de wereldbekers van dit seizoen haalde hij als enige man op de schaatsmijl het podium.

Veel Nederlanders bereiden zich op trainingskampen, ofwel in de zon of op het ijs, voor op het olympisch kwalificatietoernooi dat tussen Kerst en Oud en Nieuw plaatsvindt. De enige twee Nederlanders in de A-groep reden tegen elkaar in de eerste rit. Marcel Bosker werd vijftiende in 1.44,83, een kleine seconde sneller dan nummer zeventien Louis Hollaar.

Bekijk hieronder de reactie van Bart Hoolwerf na de halve finales van de massastart, waarin hij vijfde werd, genoeg voor een finaleplaats. Hoolwerf deed ermee goede zaken voor het Nederlandse schaatsen:

Eerder op de avond had Kodaira al zilver veroverd op de 500 meter achter wereldkampioene Angelina Golikova, die voor het eerst dit seizoen zegevierde op de kortste afstand.

Canada wint opnieuw achtervolgingsgoud

De winst op de ploegenachtervolging ging voor de derde keer dit seizoen naar Canada, dat zich manifesteert als grootste favoriet voor het goud op de Spelen van Peking.

Ivanie Blondin, Valerie Maltais en Isabelle Weidemann verbeterden in de slotrit het baanrecord dat olympisch kampioen Japan kort daarvoor op de borden had gezet: 2.52,06.

Bekijk hier de samenvattingen van de 500 en de 1.000 meter:

Golikova had haar overwinning vooral te danken aan de opening. Als enige schaatsster opende ze onder de 10,2 (10,19). Haar eindtijd, 36,66, leverde Golikova naast de winst ook het Russisch record op.

Golikova's landgenote Olga Fatkoelina, vrijdag nog winnaar van de eerste 500 meter van het weekeinde, stond niet aan de start. Zij richtte zich op de 1.000 meter en legde daar beslag op het brons achter Kodaira en Bowe.

Bowe had de eerste twee wereldbekers op de kilometer gewonnen dit seizoen, maar moest vorig weekeinde in Salt Lake City genoegen nemen met zilver achter de Japanse Miho Takagi. Van Takagi had Bowe geen last, aangezien zij dit weekeinde andere afstanden rijdt. Maar toch kwam de grootste concurrentie opnieuw uit Japan.

Kodaira, in Pyeongchang winnaar van olympisch zilver, stootte Bowe in de laatste ontmoeting voor de Spelen van Peking van de eerste plek. In de slotronde was ze vier tienden langzamer dan Bowe, maar de marge was groot genoeg om de winst te pakken.

De wereldbeker in Calgary is live te zien bij de NOS via deze livestream. Bekijk hieronder het programma vanavond en morgen:

De Nederlandse vrouwen die op het ijs stonden in Calgary speelden een bijrol. Nederlands beste sprintsters, Femke Kok en Jutta Leerdam, zijn er dit weekeinde niet bij. Zij kozen voor een trainingskamp als laatste voorbereiding op het olympisch kwalificatietoernooi van eind deze maand in plaats van deze wereldbeker.

Op de 500 meter was Michelle de Jong, net als vrijdag, de beste Nederlandse. Ze werd twaalfde. De Jong was in 37,52 vijf honderdsten sneller dan Dione Voskamp op de dertiende plek. Marrit Fledderus werd vijftiende in 37,90.

Lotte van Beek was op de 1.000 meter op plaats veertien, ruim twee seconden achter Bowe, de beste Nederlandse. Letitia de Jong werd zestiende, anderhalve tiende achter Van Beek.

Gelegenheidsformatie zesde op achtervolging

Ook op de ploegenachtervolging werd Nederland niet door de beste rijders vertegenwoordigd. Het gelegenheidstrio Evelien Vijn, Sanne in 't Hof en Reina Anema gaf bijna 7,5 seconde toe op de Canadese vrouwen en eindigde als zesde.

Van der Poel is al het hele seizoen onaantastbaar op de lange afstanden. Een week geleden verbrak hij met 6.01,56 in Salt Lake City het vier jaar oude wereldrecord van Ted-Jan Bloemen, na een opvallend trage opening. De wereldbekers in Polen (5.000 meter) en Stavanger (10.000 meter) won hij ook met overmacht.

Bij de wereldbeker in Calgary aasde de Zweed op een tijd onder de magische grens van zes minuten. Hij ging hij een stuk sneller van start, maar daarna kwam Van der Poel niet aan de scherpe rondetijden die hij vorige week op het snelle Amerikaanse ijs reed.

"Hij rijdt wat minder agressief", concludeerde commentator Martin Hersman. "Hij heeft de benen niet."

Met die slechte benen reed Van der Poel wel naar de winnende tijd: 6.04,29. Daarmee kwam hij echter niet aan het vijftien jaar oude baanrecord van Sven Kramer (6.03,32). Na zijn race lag Van der Poel minutenlang uitgeteld op de grond op het middenterrein.

'Ik verloor het geloof'

Het gat met de aanwezige concurrentie was toch nog ruim vijf seconden. De Italiaan Davide Ghiotto reed in de laatste rit naar de tweede tijd (6.09,34). Ted-Jan Bloemen veroverde het brons (6.09,52).

"Ik was hier om onder de 6 minuten te rijden", bevestigde Van der Poel na zijn race. "Wat ging er dan mis?" Van der Poel zuchtte eens diep na die logische vraag.

Bekijk het interview met Van der Poel hieronder.

"De vorm was niet zo goed als vorige week. De omstandigheden waren misschien ook niet zo goed. Technisch was het misschien beter, tactisch was het slechter. Ik kon de constante rondetijden niet vasthouden en ik denk dat ik halverwege het geloof een beetje verloor", aldus de Zweed.

Roest en Bergsma afwezig

De Nederlandse troeven voor de olympische medailles in februari, Patrick Roest en Jorrit Bergsma, lieten de vijf kilometer in Calgary schieten om zich optimaal te kunnen voorbereiden op het olympisch kwalificatietoernooi (OKT), waar vanaf 26 december de olympische tickets per afstand onder de Nederlandse schaatsers verdeeld worden.

Sven Kramer reed dit seizoen één wereldbekerrace; in Polen eindigde hij met een teleurstellende tijd als negende. Daarna besloot de drievoudig olympisch kampioen op de 5.000 meter om zich met marathonwedstrijden en trainingskampen voor te bereiden op het OKT.

Marwin Talsma ging als enige Nederlander wel van start in de A-groep in Calgary. De 23-jarige Fries eindigde met 6.17,36 als vijftiende.

Voor Van der Poel was het zijn laatste race voor de Olympische Winterspelen, die over zo'n twee maanden beginnen in Peking. Hij hoeft zich niet te bewijzen op een OKT en kijkt uit naar een lange trainingsperiode.

Het niveau was ongekend hoog bij de laatste wereldbeker voor de Olympische Winterspelen, maar de Nederlanders droegen daar niet aan bij.

Voor het eerst in de geschiedenis reden er vier mannen onder de 34 seconden in één race. De Chinees Tingyu Gao klokte met 33,87 de tweede tijd op het snelle Canadese ijs. De Japanner Yuma Murakami werd derde met 33,89. Ook de nummer vier, de Rus Viktor Moesjtakov, bleef met 33,96 onder het oude baanrecord van zijn landgenoot.

Bekijk hieronder de reactie van Laurent Dubreuil na zijn Canadees record:

De 17-jarige Jordan Stolz baarde ook opzien. Met 34,13 verbrak de jonge Amerikaan zijn eigen wereldrecord voor junioren. Een week geleden maakte Stolz al indruk in Salt Lake City, toen hij met 34,31 zijn eigen mondiale toptijd verbeterde.

Mulder maakt teleurstellende rentree

De Nederlandse sprinters kunnen al het hele seizoen niet echt meedoen in het internationale sprintgeweld. Dai Dai N'tab, dit weekend afwezig in Calgary, heeft het beste resultaat achter zijn naam. Hij werd zesde in Stavanger.

Ook in Canada kwamen de Nederlanders er bijzonder bekaaid vanaf op de snelle baan. Ronald Mulder was met 35,01 de beste man in het oranje. Hij eindigde als negentiende.

Voor Mulder was het pas zijn eerste internationale wedstrijd van het seizoen. Eind oktober raakte hij bij de NK afstanden geblesseerd aan zijn lies.

Omdat de Nederlandse toppers ervoor kozen om zich met een trainingsblok voor te bereiden op het olympisch kwalificatietoernooi, kreeg Mulder de kans om zichzelf te meten met de internationale top. "Stiekem heb ik het idee dat ik wel weer een hoog niveau heb", zei hij vooraf.

Bekijk de interviews met Mulder, na én voorafgaand aan de race, hieronder.

Het vermoeden van Mulder bleek een illusie. "Het is frustrerend om te zien hoe snel het is, en hoe langzaam ik ga. Een mokerslag", reageerde de nationaal recordhouder teleurgesteld. Zondag krijgt Mulder nog een herkansing bij de tweede 500 meter, maar dan rijdt hij wel in de B-groep.

Lennart Velema reed in de eerste rit tegen Mulder naar 35,11. Daarmee eindigde hij als twintigste en laatste.

In de B-groep kregen Tijmen Snel, Stefan Westenbroek en Serge Yoro een kans om internationale ervaring op te doen. Yoro en Westenbroek bekroonden hun wereldbekerdebuut met een persoonlijk record.

De wereldbeker in Calgary is tot en met zondag live te zien bij de NOS, via een livestream en op NPO 3. Bekijk het programma hieronder.

Bij de wereldbekers wordt dit olympische seizoen ook gestreden om startplaatsen voor de Winterspelen in Peking. Nederland kan in februari maximaal negen mannen en vrouwen afvaardigen naar China. Na de eerste drie wereldbekers is de Oranje-equipe nog niet helemaal zeker van alle startplekken per afstand, maar de kans is groot dat dat na dit weekend wel zo is.

Daarom kon een aantal Nederlandse toppers het zich veroorloven om niet af te reizen naar Canada. Zo zijn onder anderen N'tab, Kai Verbij, Hein Otterspeer, Patrick Roest, Thomas Krol en Kjeld Nuis na de wereldbeker in Salt Lake City naar huis gegaan. Zij bereiden zich voor op het olympisch kwalificatietoernooi, waarbij ze van 26 tot en met 30 december strijden om de olympische tickets per afstand.

De Nederlandse toppers Irene Schouten en Antoinette de Jong deden niet mee aan de laatste wereldbekerwedstrijd voor de Olympische Spelen. Schouten reed de afstand dit seizoen twee keer in wereldbekerverband en beide keren won ze, maar dit weekend heeft ze ervoor gekozen om te trainen voor het olympisch kwalificatietoernooi. Net als De Jong, die een week geleden het zilver achter Schouten greep in Salt Lake City.

Beune zevende

Joy Beune, Carlijn Achtereekte en Reina Anema gingen wel van start om de nodige punten voor de olympische startplaatsen binnen te halen. Dat lukte.

Beune was met 4.00,41 de beste Nederlandse op de zevende plaats. Olympisch kampioene Achtereekte stond niet helemaal fit aan de start. Met 4.01,82 eindigde ze als dertiende. Anema werd met 4.05,23 zestiende en laatste.

Bekijk hieronder het interview met Achtereekte.

"Ik werd met anderhalve dag dat ik hier was ziek. Woensdagavond had ik nog koorts", verklaarde Achtereekte, die toch van start wilde gaan om een derde startplaats voor Peking veilig te stellen. Bij het OKT hoopt Achtereekte aanspraak te maken op dat olympische ticket. "Dan moet ik echt nog wel een stukje beter worden, maar met een fit lijf kan ik dat zeker."

Fatkoelina wint 500 meter

Olga Fatkoelina won in Calgary haar eerste 500 meter van het seizoen. De Russische was met een persoonlijk record van 36,72 slechts 0,09 seconde sneller dan de Japanse olympisch kampioene Nao Kodaira, die het zilver pakte.

Femke Kok en Jutta Leerdam, die in de eerste drie wereldbekers veruit de snelste Nederlandse sprinters waren, kozen er ook voor om de races in Calgary aan zich voorbij te laten gaan. Alle andere wereldtoppers gingen wel van start.

Wereldkampioene Angelina Golikova greep op een honderdste het brons. De Amerikaanse Erin Jackson, die dit seizoen doorbrak en al vier wereldbekers won, ontbrak op het podium. Na een moeizame start - normaal haar specialisme - eindigde ze met 37,16 als vijfde. In Salt Lake City won Jackson een week geleden nog de eerste 500 meter. In de tweede omloop werd ze zesde.

De wereldbeker in Calgary is tot en met zondag live te zien bij de NOS, via een livestream en op NPO 3. Bekijk het volledige programma hieronder.

Bij afwezigheid van de twee Nederlandse toppers kreeg Letitia de Jong een kans. De sprintster werd vorig seizoen geplaagd door blessures en eindigde bij de NK afstanden als dertiende op de 500 meter. Met 38,10 werd De Jong in Calgary negentiende.

Michelle de Jong en Dione Voskamp draaien het hele wereldbekerseizoen al mee. De 22-jarige De Jong presteerde het beste van de twee, met een achtste plaats in Stavanger. In een direct duel was De Jong in Calgary ook net iets sneller dan Voskamp: 37,73 om 37,81. Daarmee werden de Nederlandse vrouwen elfde en dertiende.

Bij de wereldbekers wordt dit olympische seizoen ook gestreden om startplaatsen voor de Winterspelen in Peking. Nederland kan in februari maximaal negen mannen en negen vrouwen afvaardigen naar China. Na de eerste drie wereldbekers is de Oranje-equipe nog niet helemaal zeker van alle startplekken per afstand, maar de kans is groot dat dat na dit weekend wel zo is.

Daarom kon een aantal Nederlandse toppers het zich veroorloven om niet af te reizen naar Canada. Zij bereiden zich voor op het olympisch kwalificatietoernooi, waarbij ze van 26 tot en met 30 december strijden om de olympische tickets per afstand.

Bekijk de uitslag van de 500 meter en 3.000 meter voor vrouwen hieronder.

De schaatsfanaat rijdt daarnaast ook nog marathons en heeft ieder jaar de hoop op een nieuwe Elfstedentocht. Het is duidelijk, Schouten is het hele jaar door met schaatsen bezig. Op één weekend in augustus na.

"Als ik mijn jaarplanning van de trainer krijg, kijk ik meteen of ik het weekend van de kermis in Wervershoof wel thuis ben. Dat is echt het eerste waar ik naar kijk, ja", zegt de in Noord-Holland geboren Schouten in de eerste aflevering van een nieuw seizoen olympische podcasts bij de NOS.

De kermistraditie die in delen van Noord-Holland net zo sterk leeft als bijvoorbeeld het carnavalsfeest in het zuiden, zit ook bij Schouten in het bloed. "Als ik tegen mensen in het schaatsen zeg: ik ga naar de kermis, denken ze: leuk, een attractie. Maar het is een dorpsfeest."

"Iedereen neemt vrij en het is gewoon een groot feest. Ik ben topsporter, dus ik hou het niet lang vol. Ik ga om twaalf uur naar huis. Mijn broers zijn meestal later. Die belanden nog weleens ergens bij vrienden in een jacuzzi of in een zwembad."

Op en neer de Afsluitdijk over

Schouten is thuis in West-Friesland. Veel meer dan in Heerenveen, zegt ze. Dus rijdt ze honderden keren per jaar op en neer terug naar Noord-Holland, de Afsluitdijk over.

"Ik heb een woning in Heerenveen, zoals elke schaatser. Maar ik merkte dat ik daar niet gelukkig werd. Dat ik daar 's avonds op de bank zat en dat ik echt dacht: wat doe ik hier? Ik rij wel heen en weer."

Schouten woont liever dicht bij haar familie en haar vrienden. Dat vindt ze belangrijk, zeker ook omdat haar moeder in 2016 getroffen werd door een hersenbloeding. "Eigenlijk zijn we daarna nog hechter geworden. We hebben samen de zorg voor mijn moeder opgepakt. Je moet het samen doen, en daardoor is het ook wel hechter geworden."

Vlak nadat haar moeder in het ziekenhuis belandde reed Schouten nog een wedstrijd. "Ik snap ook echt niet waarom ik dat in een keer deed. We wisten dat het heel erg was. Ik dacht nog: je weet niet hoe ze eruit komt, maar je hebt altijd positieve hoop. Dus ik ga maar rijden. Als je thuis zit, kun je ook niets doen. Ze gaat nu - al die jaren later- nog steeds vooruit. En daar zijn we blij mee."

Elfstedentocht

Schouten was vier jaar oud toen de laatste Elfstedentocht werd gereden, komende 4 januari alweer 25 jaar geleden. Stel nou dat de tocht der tochten er komt in dit olympische seizoen, wat dan?

"De Elfstedentocht winnen is uiteindelijk de allergrootste droom. Maar ik heb hem liever volgend jaar dan deze winter. Als het elke vier jaar wordt gehouden, is het minder interessant dan dat je er zo lang op moet wachten."

Áls de Elfstedentocht er komt, dan is Schouten er klaar voor: "Ik zou 'm morgen kunnen rijden als het moet."

Het toernooi zou van 14 tot en met 16 januari 2022 plaatsvinden.

Ook Dordrecht lukt niet

Een poging van de KNSB om het evenement naar Dordrecht te halen, is op niets uitgelopen. "Ondanks de inspanningen van de KNSB, blijken de beperkingen vanwege corona de verplaatsing te verhinderen", aldus de ISU.

De EK zouden het laatste toernooi zijn voordat de shorttrackers afreizen naar Peking voor de Winterspelen. Die zijn van 4 tot en met 20 februari in de Chinese hoofdstad.

Wel wil Blokhuis onderzoeken of er op een andere manier iets gedaan kan worden zodat sporters die naar de Winterspelen gaan in elk geval de komende maanden in de schaatshal kunnen blijven trainen, schrijft hij aan de Kamer.

Partijen riepen het kabinet vorige week op 1 miljoen euro overheidssteun beschikbaar te stellen om het schaatscomplex in ieder geval het huidige seizoen open te kunnen houden. Nederlandse schaatsers zouden hun voorbereiding op de Olympische Spelen in Beijing van volgend jaar dan gewoon in Heerenveen kunnen voortzetten.

Thialf kampt al langere tijd met financiële problemen. Topschaatsers, onder wie Sjinkie Knegt, Sven Kramer en Ireen Wüst, stuurden in oktober een brandbrief aan de politiek. Zij vroegen om een eenmalige overheidsbijdrage van 20 miljoen euro. Maar bij zo'n rechtstreekse financiële injectie voorziet Blokhuis problemen "met staatssteun en andere onrechtmatigheden".

'Staatssteun kan wel'

Friso Douwstra, gedeputeerde in Friesland met onder meer sport in zijn portefeuille, las de brief van Blokhuis naar eigen zeggen met verbazing. "Hij was er plots en het bevreemde ons ietwat", zegt hij in een reactie.

"Onzes inziens kan het namelijk wel. In Brussel is staatssteun prima, als het maar niet ongeoorloofd is. En volgens onze advocaten, en ook volgens de landsadvocaat, kan dit door de beugel. Wij geven als provincie zelf ook soortgelijke steun en zien dit dus echt anders."

Douwstra laat weten dat hij direct na het lezen van de Kamerbrief contact heeft gezocht met Blokhuis en zijn zorgen aan de staatssecretaris heeft overgebracht. Vandaag wordt er verder overlegd.

Steun voor noodzakelijke ingrepen

Blokhuis schrijft wel samen met NOC*NSF te bekijken hoe de noodzakelijke vervanging van essentiële onderdelen in Thialf "ondersteund" kan worden om de kwaliteit van de ijsvloer op peil te houden. Hij zal de Kamer daar voor het einde van het jaar verder over informeren.

Eerder besloten sportkoepel NOC*NSF, schaatsbond KNSB, de gemeente Heerenveen en de provincie Friesland Thialf te ondersteunen met 1,4 miljoen euro.

Ook liggen er plannen om de schaatshal financieel gezond te maken. Zo moet het stadion in de toekomst ook door andere takken van de schaatssport worden gebruikt. Schaatsbond KNSB wil bijvoorbeeld dat het stadion het nationale trainingscentrum voor kunstrijden wordt.

Goud zat er niet in op het snelle Amerikaanse ijs. Op de schaatsmijl deelde Miho Takagi een nieuwe dreun uit aan de concurrentie. De Japanse won met overmacht haar derde 1.500 meter van het seizoen.

Met haar razendsnelle tijd (1.49,99) was Takagi bijna anderhalve seconde sneller dan haar landgenote Ayano Sato, die het zilver pakte. De Jong deed het ook uitstekend. Met 1.51,72 reed ze een persoonlijk record. "Ik kom stapje voor stapje dichterbij. Deze race was niet perfect, maar ik ben op de goede weg", reageerde De Jong tevreden.

Bekijk de samenvatting van de 1.500 meter en de reactie van De Jong hieronder.

Takagi had op de 1.500 meter haar zinnen gezet op een wereldrecord, maar ze kwam 0,16 seconde tekort om haar eigen mondiale toptijd (1.49,83) aan te scherpen.

De Japanse blijft door haar overwinning dit seizoen ongeslagen op de 1.500 meter in wereldbekerverband. Zaterdag won ze ook de 1.000 meter in Salt Lake City.

Wüst vierde

Ook Ireen Wüst had het record in haar achterhoofd. Het was de laatste keer dat ze op de snelle Amerikaanse baan reed en een wereldrecord is het enige wat nog ontbreekt op haar bijzonder indrukwekkende erelijst.

Het zat er niet in voor de 35-jarige Wüst. Met 1.52,10 eindigde de vijfvoudig olympisch kampioene als vierde.

Irene Schouten reed ook een goede 1.500 meter. De specialiste op de lange afstanden snoepte met haar tijd van 1.52,12 ruim twee seconden van haar persoonlijk record af. Daarmee eindigde ze als zesde.

Jorien ter Mors deed een dappere poging, maar de olympisch kampioene van 2014 ging helemaal stuk in de laatste ronde. Met 1.55,07 eindigde Ter Mors als negentiende.

Schouten cijfert zich weg op massastart

Later op de dag stond Schouten samen met Groenewoud aan het vertrek van de massastart. In het begin van de race droeg Schouten, die altijd bij de topfavorieten hoort op het onderdeel, haar steentje bij om een ontsnapping terug te halen.

Bekijk de samenvatting van de massastart hieronder.

Daarna verstopte ze zich bij de tussensprints in het peloton, totdat het drietal Marina Zueva, Sofie Karoline Hauge en Nadja Wenger wegreed. Toen cijferde Schouten zich opnieuw weg voor haar landgenote.

Hauge bleef het langst vooruit, maar strandde in het zicht van de finish. In de sprint was de Canadese Ivanie Blondin net iets sneller dan Groenewoud, die niet tevreden was met zilver.

Interessant interview

"We zijn alleen blij als we winnen. Maar Irene heeft super werk gedaan, dat is heel goed", zei de wereldkampioene.

Schouten en Groenewoud willen graag als team naar de Olympische Spelen. Het wordt dan wel de vraag wie daar dan als 'kopvrouw' wordt uitgespeeld. Dat gegeven leverde een interessant interview op.

Bekijk het gesprek met Schouten en Groenewoud hieronder.

"Natuurlijk had ik liever gezien dat Marijke eerste was. We moeten de beelden even bekijken en met de coach overleggen", aldus Schouten, die de eerste wereldbeker in Polen won en op de lange afstanden al het hele seizoen domineert.

Nog 61 dagen tot Peking

Het schaatsseizoen staat in het teken van de Olympische Winterspelen, die over 61 dagen beginnen in Peking.

Bij de vier wereldbekers kunnen landen per afstand startplaatsen voor de Spelen verdienen. Na dit weekeinde komen de schaatsers ook nog in actie in Calgary (10-12 december), hoewel er ook Nederlanders zullen zijn die de laatste wereldbeker overslaan.

Eind december strijden de Nederlandse schaatsers namelijk bij het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen om de individuele tickets. Daar willen ze dus zo goed mogelijk aan de start staan.

Bekijk de volledige uitslag van de 1.500 meter en de massastart hieronder.

Thomas Krol won voor de tweede keer op rij. Hij versloeg Kjeld Nuis in een direct duel. Krol reed op het snelle ijs naar een tijd van 1.06,44. Daarmee was hij 0,41 seconde sneller dan olympisch kampioen Nuis. Hein Otterspeer, die de eerste wereldbeker won, pakte het brons met 1.06,95.

De Noor Havard Lorentzen voorkwam een Nederlands 1-2-3-4'tje. Wereldkampioen Kai Verbij eindigde met 1.07,03 als vijfde.

Een ding is zeker: de strijd om de olympische tickets op de 1.000 meter wordt heel spannend. Bij het olympisch kwalificatietoernooi zijn eind december drie startbewijzen te verdienen, terwijl er vier ijzersterke Nederlandse kanshebbers zijn.

Revanche

Vooral Nuis en Otterspeer hadden in Salt Lake City iets goed te maken op de laatste individuele afstand.

Zaterdag eindigde Nuis teleurstellend buiten de toptien op de 1.500 meter. Otterspeer werd eerder op de dag gediskwalificeerd op de 500 meter omdat hij zijn transponder voor de tijdmeting niet om zijn enkel had gedaan.

Ook de 1.000 meter van Otterspeer verliep rommelig; hij ging wankelend de voorlaatste bocht door, maar reed wel een persoonlijk record.

Krol was uiteraard het meest tevreden van allemaal na zijn zege. "Ik rijd een fractie boven mijn persoonlijk record. Zeker gezien de geringe voorbereidingstijd was het een superrace. Daar ben ik heel blij mee", aldus Krol, die pas laat naar Amerika vloog.

Bekijk het interview met Krol hieronder.

"Ik vond het echt heel spannend. ik heb ook een aantal keer gedacht: jeetje, als dat maar goed komt. Maar het heeft goed uitgepakt. Een fantastische score voor mij, aldus Krol, die zaterdag ook brons veroverde op de 1.500 meter.

Ook Merijn Scheperkamp reed met 1.07,46 een persoonlijk record. Hij eindigde als twaalfde.

Bijrol op 500 meter

Op de 500 meter gaat het dit seizoen een stuk minder goed met de Nederlandse sprinters. In de eerste vijf wereldbekerraces speelden ze niet meer dan een bijrol. Ook in de zesde race was dat niet anders.

Voor Otterspeer was het bijzonder zuur dat hij werd gediskwalificeerd. Hij reed net als vrijdag de beste tijd en verbeterde met 34,26 opnieuw zijn persoonlijk record.

Bekijk de samenvatting van de 500 meter hieronder.

De Japanner Wataru Morishige won de 500 meter. Hij dook op het snelle Amerikaanse ijs als enige onder de 34 seconden: met 33,99 was hij een fractie (0,006) sneller dan de Rus Artem Arefjev. Het brons ging naar de Canadees Laurent Dubreuil.

Morishige is de vijfde man die op de 500 meter onder de 34 seconden heeft gereden. Vrijdag werd hij bij de eerste 500 meter tweede.

Verbij negende

Verbij was door de diskwalificatie van Otterspeer beste Nederlander in de uitslag. Hij kwam in een direct duel met zijn ongelukkige landgenoot tot een tijd van 34,31. Daarmee eindigde Verbij als negende.

Dai Dai N'tab werd tiende en was met 34,35 sneller dan in de eerste omloop, waarin hij twaalfde werd. Scheperkamp, die vrijdag nog een flinke hap van zijn persoonlijk record afsnoepte, was nu met 34,53 iets langzamer. Hij eindigde als twaalfde.

Voor de 500 meter waren veel ogen gericht op Tingyu Gao, maar hij kon niet laten zien wat hij waard was na een valse start.

De Chinese sprinter maakte vrijdag indruk door in de B-groep een razendsnelle tijd te rijden. Met 33,98 was Gao acht honderdste sneller dan de Japanner Yamato Matsui, die de eerste 500 meter in Salt Lake City won. Zou hij twee dagen later een aanval kunnen doen op het wereldrecord? Dat was de vraag.

Gao mocht dit keer wel in de hoogste divisie starten, maar na een valse start van zijn tegenstander bewoog hij te vroeg bij de herkansing.

Wereldrecord ploegenachtervolging

Op de ploegenachtervolging raakten de Nederlandse mannen hun wereldrecord kwijt. De Amerikanen Joey Mantia, Emery Lehman en Casey Dawson reden voor eigen publiek naar 3.34,47.

Bekijk de samenvatting en de reactie van de Nederlandse mannen hieronder.

Het oude record was sinds vorig jaar in handen van Sven Kramer, Marcel Bosker en Douwe de Vries. De Nederlandse formatie reed in februari 2020 bij de WK in Salt Lake City naar 3.34,68.

Nederland ging dit keer van start met een gelegenheidsformatie. Jan Blokhuijsen, Marwin Talsma en de vrijdag gevallen Bosker reden naar de zesde tijd. De ploeg had vooral als doel om niet te vallen en zo punten te verdienen met het oog op de Olympische Spelen.

Volgende week in Calgary

Na dit weekeinde komen de schaatsers ook nog in actie in Calgary (10-12 december), hoewel er ook Nederlanders zullen zijn die de laatste wereldbeker overslaan.

Eind december strijden de Nederlandse schaatsers namelijk bij het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen om de individuele tickets. Daar willen ze zo goed mogelijk aan de start staan.

Bekijk hieronder de uitslag van de tweede 500 meter, de 1.000 meter en de ploegenachtervolging voor mannen in Salt Lake City.

Krol, die tegen de Japanner Takuro Oda reed, startte snel. In de laatste ronde stortte hij in, maar alsnog zette hij 1.41.89 neer. "Ik ben er niet ontevreden mee. De tijd is prima", analyseerde Krol zijn race. "Gezien de korte tijd dat we hier zijn, was het niet realistisch om voor een wondertijd te gaan."

Kjeld Nuis, de wereldrecordhouder op de 1.500 meter, stelde teleur. Net als Krol ging ook Nuis stuk in het laatste gedeelte van zijn race. Hij eindigde met 1.43,04 zelfs buiten de toptien.

Nuis schrikt van zichzelf

"Ik schrik er zelf ook van, eerlijk gezegd", was de eerste reactie van Nuis. "Ik kan de vinger niet op de zere plek leggen, ik heb geen idee. Dit is niet waarvoor ik hier gekomen ben."

Nuis: "Natuurlijk maak ik me zorgen. Ik ben goed voorbereid, heb gedaan wat ik de afgelopen twee keer hier gedaan heb. Toen had ik twee keer een gouden medaille om m'n nek. Waarom dat nu niet zo is, dat weet ik niet."

Bekijk in de carrousel de reacties van Krol en Nuis:

Wesly Dijs startte in de eerste rit en verpulverde zijn persoonlijk record. Hij was met 1.42,38 ruim twee seconden sneller dan hij ooit was geweest en dat leverde hem een vierde plaats op.

Patrick Roest en Jan Blokhuijsen, die tegen elkaar reden, kwamen niet in de buurt van het podium. Roest, die vrijdag tweede werd op de 5.000 meter, won de rit van Blokhuijsen, maar eindigde met 1.44,19 als achttiende.

Blokhuijsen zette 1.45,37 neer en eindigde als twintigste en laatste.

Bekijk hieronder in de carrousel het schaatsprogramma van dit weekeinde:

De massastart werd gewonnen door Bart Swings. De Belg kwam voor de vijfde keer in zijn carrière als winnaar over de streep op dit onderdeel. Viktor Hald Thorup kwam als tweede over de finish en eindigde zodoende voor het eerst op het wereldbekerpodium.

Jorrit Bergsma kwam er niet aan te pas op de massastart in Salt Lake City. Korte tijd reed hij in de kopgroep, maar toen de beslissende demarrage plaatsvond, kon de Nederlander geen aansluiting vinden. Hij werd uiteindelijk zesde.

Bekijk in de carrousel de samenvatting van de massastart en de reactie van Bergsma:

Bart Hoolwerf was eerder op de dag in de halve finales van de massastart al gesneuveld.

Olympische kwalificatie

Bij de vier wereldbekers kunnen landen per afstand startplaatsen verdienen voor de Olympische Spelen van Peking, die op 4 februari van start gaan. Na dit weekeinde komen de schaatsers ook nog in actie in Calgary (10-12 december).

Eind december moeten de Nederlandse schaatsers bij het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen vervolgens hun individuele tickets verdienen voor de Spelen.

Ook op de 1.000 meter liet Kok zien in topvorm te zijn. De 21-jarige Nederlandse scherpte op die afstand haar persoonlijk record aan, maar eindigde daarmee niet op het podium. Dat lukte Jutta Leerdam wel. Zij eindigde als tweede, achter de Japanse Miho Takagi.

Bij de ploegenachtervolging was Takagi met haar Japanse ploeggenoten op weg naar een wereldrecord, maar een val van Nana Takagi in de laatste ronde gooide roet in het eten. Daardoor was het goud voor Canada. Nederland, met Irene Schouten, Melissa Wijfje en Ireen Wüst, pakte het zilver.

Bekijk in de carrousel samenvattingen van de 500 en 1.000 meter en de ploegenachtervolging:

Kok reed op de 500 meter tegen Leerdam, voor wie het aan de start al misging. Leerdam dacht dat het een valse start was en bleef staan, terwijl Kok wel doorreed. De 22-jarige Leerdam, die vrijdag nog zevende werd bij de eerste 500 meter van het weekend, reed nog wel naar de finish, maar zette met 45,53 de laatste tijd neer.

"Dat voelde heel gek", aldus Kok. "Normaal gesproken voel je iemand naast je, maar nu niet." Mede door de vreemde start van de race, voelde Kok haar eerste 36'er niet aankomen. "Het voelde niet als een goede rit. Ik had een paar missers. Het liefst zou ik er nog één rijden, om te zien of het nog harder kan. Ik denk dat het kan."

De overwinning ging verrassend naar Andzelika Wójcik. De Poolse was met 36,79 sneller dan ze ooit was op de kortste afstand. Wereldkampioen Angelina Golikova was slechts een honderdste langzamer en eindigde als tweede. Erin Jackson, die al vier keer wereldbekergoud pakte deze winter, stelde teleur met een zesde plaats.

Persoonlijk record Voskamp

Dione Voskamp zette met 37,61 een persoonlijk record neer. Michelle de Jong, die vrijdag haar persoonlijke toptijd aanscherpte op de 500 meter, was nu langzamer. Ze finishte in 37,68.

Bekijk hieronder in de carrousel het schaatsprogramma van dit weekeinde:

De 1.000 meter was een prooi voor Takagi, die als enige onder de 1.12 dook in Salt Lake City. De 27-jarige Japanse, die slechts één keer eerder een wereldbeker over 1 kilometer won, bleef met 1.11,83 slechts twee tienden boven het wereldrecord.

Leerdam reed het chagrijn van de 500 meter van zich af en zette met 1.12,25 de tweede tijd neer. Ze reed tegen wereldrecordhoudster Brittany Bowe en pakte al snel een flinke voorsprong op de Amerikaanse. In de laatste ronde kwam Bowe wel weer in de buurt, maar Leerdam kwam als eerste over de finish.

Het was voor Leerdam haar tweede wereldbekermedaille in haar carrière. "Daar ben ik sowieso blij mee. Het was wel even schakelen", refereerde ze aan haar 500 meter. "Maar ik ben uiteindelijk wel blij dat ik weer lekker schaatste. Ik ga gewoon hard weg en zie wel waar ik eindig."

Ook Kok reed een sterke 1.000 meter. Ze verbeterde haar persoonlijk record met bijna anderhalve seconde en eindigde met een tijd van 1.12,87 als vijfde. Wüst werd met 1.13,39 negende.

Net geen wereldrecord

De Japanse achtervolgingsploeg had aangekondigd het eigen wereldrecord te willen aanvallen op het snelle ijs in Salt Lake City. Ze zaten ook ruim onder dat schema, maar Takagi gleed in de slotmeters onderuit, waardoor Japan als achtste en laatste eindigde.

"Dat hoort er ook bij", relativeerde Johan de Wit, de bondscoach van Japan. "We hebben in elk geval laten zien dat we hier veruit de beste waren, maar je moet wel blijven staan."

Schouten, Wijfje en Wüst reden voor Nederland een sterke race. Ze lieten hun tegenstander Polen ver achter zich en bleven met 2.52,69 slechts nipt boven het Nederlands record.

Valerie Maltais, Ivanie Blondin en Isabelle Weidemann bezorgden met 2.52,41 Canada het goud.

Olympische kwalificatie

Bij de vier wereldbekers kunnen landen per afstand startplaatsen verdienen voor de Olympische Spelen van Peking, die op 4 februari van start gaan. Na dit weekeinde komen de schaatsers ook nog in actie in Calgary (10-12 december).

Eind december moeten de Nederlandse schaatsers bij het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen vervolgens hun individuele tickets verdienen voor de Spelen.

Tien maanden later heeft de Zweed ook de mondiale toptijd op de vijf kilometer in handen. Met 6.01,56 schaafde hij 0,3 seconde van het drie jaar oude wereldrecord van Ted-Jan Bloemen af. Maar dat had hij niet per se zien aankomen.

"De voorbereiding is heel anders geweest dan voor andere wedstrijden", zegt Van der Poel, "dus we wisten niet wat we moesten verwachten. Ik heb veel op lage intensiteit getraind, ik was nog niet heel erg gewend aan de snelheid van rondjes 28,5. Daarom was het een race waarin het heel erg heen en weer ging."

Bekijk hieronder de laatste ronden van de wereldrecordrace van Van der Poel:

Het opmerkelijkst aan Van der Poels race was de opening, met 20,17 allesbehalve een gedroomde aanzet voor een wereldrecord. "Het was de langzaamste opening die ik ooit gereden heb, denk ik."

De stayer ziet de heupblessure die hij in april opliep, als boosdoener. "Vanwege mijn heup had ik geen start geoefend. Ik had de snelheid gewoon niet en de eerste ronde was ook erg langzaam. De ronde daarna ging ik iets te hard met 28,0, daarna heb ik het hersteld."

Van der Poel bleef lage 28'ers noteren en leverde ook in de laatste ronden stabiele tijden af: drie keer 28,4 gevolgd door drie keer 28,6.

Haast net zo vlak, maar drie bijna seconden langzamer, was Patrick Roest. 2,84 seconde gaf de Nederlander toe op Van der Poel. "Ik ben zeker blij met waar ik nu sta. Natuurlijk baal je ervan dat het gat nog net iets groter is dan je had gehoopt, maar ten opzichte van de laatste twee wereldbekers heb ik een grote stap gezet."

'Moet hier tevreden mee zijn'

Roest raakte eind oktober zijn nationale titel kwijt aan Jorrit Bergsma en kwam in de wereldbekers in Polen (vijf kilometer) en Noorwegen (tien kilometer) niet goed uit de verf. Waar Van der Poel tweemaal zegevierde, kwam Roest tot een derde en een teleurstellende negende plek.

Het zilver in Salt Lake City is een broodnodige opsteker richting het olympisch kwalificatietoernooi. "Met de route die ik nu heb gelopen, iets harder trainen, moet ik hier tevreden mee zijn. Maar uiteindelijk rijd je altijd om te winnen en hoop je dat het gat wat kleiner is. Ik denk dat ik alleen maar tevreden kan zijn en voort kan bouwen op deze race."

Van der Poel ziet natuurlijk ook dat Roest weer dichter bij hem in de buurt zit dan afgelopen maand. "Het is heel anders dan de laatste weken, Patrick doet het weer goed. De Nederlanders hebben lang doorgetraind voor het OKT, dus ik denk dat we nog niet alles van ze gezien hebben."

Maar wat dat voor de rest van het seizoen betekent? "Geen van ons had van deze wedstrijd een hoofddoel gemaakt, laten we kijken wat het in februari gaat worden..."

Bekijk hieronder in de carrousel het schaatsprogramma van dit weekeinde:

Met 6.01,56 dook Van der Poel 0,3 seconde onder de tijd die Ted-Jan Bloemen in december 2017 had gereden.

De eigenzinnige Van der Poel, ook wereldkampioen op de vijf en tien kilometer, had vooraf aangekondigd voor het record te willen gaan, maar dat was aan zijn opening niet te zien. Waar Bloemen bij zijn recordrace opende in 18,47, deed Van der Poel dat in 20,17.

Zes ronden voor het einde onder schema WR

Maar als iemand eigenaardige schema's kan rijden, is het Van der Poel wel. Beetje bij beetje kwam hij in de buurt van het schema van Bloemen en op 2.600 meter, zes rondes voor het einde, reed hij eronder.

De marge bleef echter buitengewoon klein, steevast minder dan een halve seconde. Van der Poel noteerde in zijn laatste zes rondes achtereenvolgens drie keer 28,4 gevolgd door drie keer 28,6, nipt genoeg voor een aanscherping van de mondiale toptijd.

Bekijk hieronder in de carrousel het schaatsprogramma van dit weekeinde:

Een kleine drie seconden achter Van der Poel eindigde Patrick Roest als tweede. Roest was niet al te best aan het seizoen begonnen en was in Salt Lake vooral op zoek naar een goed gevoel waarmee hij naar het olympisch kwalificatietoernooi kan toewerken.

Dat gevoel zal hij ongetwijfeld overhouden aan zijn 6.04,41, de zesde tijd ooit gereden. Roest reed een sterke, vlakke rit met vier rondjes 28,8, waarna hij in de laatste drie rondjes zelfs nog wist te versnellen. Het brons ging naar de Italiaan Davide Ghiotto (6.07,27).

Snelste tijd op 500m in B-groep

Op de 500 meter veroverde Yamato Matsui wereldbekergoud, maar de Japanner was niet de snelste van de dag. De Chinees Tingyu Gao kwam in de B-groep tot 33,96, acht honderdste sneller dan de 34,04 waarmee Matsui de A-groep won.

Gao stuntte in de eerste wereldbeker van dit seizoen met de snelste opening ooit (9,32). Hij won die wedstrijd, maar het is vooralsnog zijn enige zege deze winter. Het tweede wereldbekerweekeinde in het Noorse Stavanger moest hij door een rugblessure laten schieten.

Door die absentie was Gao zo ver weggezakt in de wereldbekerstand dat hij in de B-groep moest starten, maar dat had geen invloed op zijn snelheid. Zondag start Gao in de tweede 500 meter van dit weekeinde weer 'gewoon' in de A-groep.

Achter Matsui ging het zilver in de A-groep naar landgenoot Wataru Morishige (34,091). Hij was een paar duizendste sneller dan de Canadees Laurent Dubreuil, de regerend wereldkampioen (34,099).

Otterspeer beste Nederlander

De Nederlanders spelen dit seizoen een bijrol op de 500 meter. Dai Dai N'tab was met een zesde plaats in Stavanger nog altijd het dichtst bij het podium. In Salt Lake was Hein Otterspeer de beste Nederlander op de zevende plek. Zijn 34,36 was wel een persoonlijk record.

"Ik heb niet alle risico's genomen, de laatste bocht reed ik een beetje op safe", reageerde Otterspeer. "Het ijs neemt en het ijs geeft, één foutje en je ligt. Je moet gewoon je schaatsen volgen en niet meer willen dan dat."

De 33-jarige Otterspeer is bezig aan een goed seizoen. Hij stapte afgelopen zomer over van Jumbo-Visma naar Reggeborgh en won in Tomaszów voor het eerst in jaren een wereldbeker, op de 1.000 meter. "Ik ben heel tevreden met hoe het gaat. Het niveau in de trainingen is nog steeds hoog en dus ook in de wedstrijden."

Kai Verbij eindigde als elfde en N'tab, winnaar van WK-brons afgelopen seizoen, werd twaalfde. Merijn Scheperkamp, deze jaargang voor het eerst structureel actief in de wereldbeker, werd gedeeld dertiende met de Zuid-Koreaan Cha Min-kyu.

Scheperkamp haalde met 34,38 maar liefst 27 honderdsten van zijn persoonlijk record af.

Bekijk hieronder de uitslag van de 500 meter en de 5.000 meter:

Schouten trainde de afgelopen weken niet op het ijs, maar op de racefiets in de zon op Tenerife. Na vier overwinningen op de langste afstanden (3 en 5 kilometer) bij de NK afstanden en de eerste wereldbekers achtte ze een nieuwe zege niet vanzelfsprekend. "Ik weet totaal niet wat ik ervan moet verwachten", zei Schouten bij aankomst in Noord-Amerika. "Na een week is het gek. Je verleert het niet, maar je moet wel weer even voelen: wat is je slag?"

IJsloze weken deren Schouten niet

Met die slag zat het vanaf het begin van de race wel goed. Direct dook Schouten onder het schema van het Nederlands record dat Esmee Visser in maart 2019 op 3.54,02 had gezet.

Schouten finishte in 3.52,89, vooral dankzij een uitmuntende slotronde van 30,4. Ter vergelijking, Visser besloot haar nationale record destijds met een ronde 31,1. Antoinette de Jong pakte het zilver, 2,29 seconde achter Schouten. Het brons ging naar de Noorse Ragne Wiklund, wereldkampioene op de 1.500 meter.

"Als je dit twee dagen geleden had gezegd, had ik gedacht: dit gaat niet gebeuren", zegt Schouten. "Ik ben er heel blij mee. Mijn race was niet heel goed, maar het betekent wel dat ik fit ben. En dat het beter kan."

Een nationaal record rijden en toch zeggen dat het een slechte race was. Daarmee doelt Schouten op haar tweede volle rondje, een ronde van 30,7, de langzaamste van haar rit. "Dat was echt heel slecht. Ik versnel wel, maar het kost extra energie en dat hoeft niet."

Schouten geeft uiteindelijk maar minder dan negen tiende toe op het wereldrecord van Martina Sáblíková. "Omdat ik twee dagen geleden nog op Tenerife zat, denk je daar niet aan. Als ik daar echt voor wil gaan, moet ik een betere voorbereiding hebben."

Bekijk hieronder in de carrousel het schaatsprogramma van dit weekeinde:

Op de 500 meter moest Kok haar meerdere erkennen in Erin Jackson (36,80) en wereldkampioene Angelina Golikova (36,93). Voor de Amerikaanse Jackson, die dit seizoen internationaal doorbreekt, was het alweer haar vierde wereldbekergoud in vijf wedstrijden deze winter.

Kok reed op het snelste ijs ter wereld de 37,06 van Thijsje Oenema uit de boeken, een Nederlands record dat bijna negen jaar had gestaan. Oenema noteerde haar toptijd tijdens de WK sprint in januari 2013.

Afgelopen winter was Kok het record van Oenema al twee keer tot op twee honderdste genaderd, maar dit seizoen was ze nog niet in grootse vorm. Kok verloor haar Nederlandse titel aan Jutta Leerdam en in de wereldbeker was een achtste plaats door ziekte en privéproblemen haar beste resultaat.

"Ik voelde me eigenlijk weer supergoed en in de training ging het eindelijk weer een keer lekker", reageerde een vrolijke Kok. "Ik had niet echt een idee hoe hard het nou eigenlijk ging. Op het laatste rechte stuk had ik nog wel een paar missertjes, dus toen ik over de finish kwam was ik heel blij met 37,01. Maar toch baal ik wel een beetje dat het geen 36'er was."

"Maar morgen hebben we nog een dag, dat is een mooie uitdaging. Ik hoop dat ik een snellere opening heb en net zo'n goed rondje, wie weet zit er dan nog iets in." Zaterdag staat er wederom een 500 meter op het programma.

Ook PR voor Leerdam en De Jong

Ook Jutta Leerdam scherpte haar persoonlijk record aan. Met 37,22 was ze twee tienden sneller dan ze ooit was geweest. Het leverde Leerdam de zevende plaats op. Michelle de Jong werd dertiende in eveneens een persoonlijk record: 37,55.

Bekijk hieronder de uitslagen van de 500 en de 3.000 meter:

"Ik baal hiervan. Dit is niet wat ik waard ben", zegt Kok aan de vooravond van de wereldbeker in Salt Lake City. "Ik zat een tijdje niet zo lekker in m'n vel, om meerdere redenen. Dat heeft me opgebroken in de afgelopen wereldbekers."

'Last van privédingen'

Volgens de officiële verklaringen kampte Kok bij de wereldbekerontmoetingen in Polen en Noorwegen met een liesblessure en misselijkheid. Nu zegt de 21-jarige schaatsster dat privéproblemen haar parten speelden.

Kok: "Het waren privédingen, geen leuke dingen, waar ik last van had. Daardoor sliep ik ook slecht. Je hoopt dat die dingen het schaatsen niet beïnvloeden, maar dat was nu even wel zo."

Bekijk hieronder het programma van de wereldbeker in Salt Lake City.

Inmiddels voelt Kok zich een stuk beter. "Sinds deze week gaat het supergoed. Op het ijs heb ik weer veel meer gevoel en kan ik me veel beter focussen. Ik heb veel zin in dit weekend. Hopelijk komt dat wat ik in me heb, er nu eindelijk uit."

Als Kok haar topvorm hervindt, zit er op de razendsnelle baan van Salt Lake misschien wel een verbetering van het Nederlands record van Thijsje Oenema (37,06) in. "Ik wil het heel graag een keertje pakken", aldus Kok. "Het zou mooi zijn als het dit weekend lukt, maar als dat niet zo is, dan is het niet anders."

Coopmans is verantwoordelijk voor de ploegonderdelen, waaronder de ploegachtervolging, de massastart en de teamsprint.

Bekijk hieronder de beelden van het ongeluk.

"Jan heeft in het ziekenhuis verschillende onderzoeken ondergaan. Het is nog afwachten wat hij precies heeft opgelopen", aldus Remy Wit, technisch directeur bij de schaatsbond KNSB. "Gelukkig waren er heel snel allerlei hulpverleners ter plaatse."

Buiten bewustzijn

Coopmans zou zelfs even buiten bewustzijn zijn geweest, toen hij achterover op het ijs was geklapt. Hij zag de Poolse dame niet aankomen, die daarvoor zelf was uitgegleden en nog probeerde om de Nederlander te ontwijken.

Gevreesd wordt dat Coopmans een zware hersenschudding aan de val heeft overgehouden. De aanwezige coaches zullen dit weekend zijn taken overnemen. De World Cup gaat vrijdag van start.

In Utrecht eindigde de wedstrijd zowel bij de vrouwen als de mannen in een massasprint. Dul reed in de slotfase zo hard weg, dat ze haar overwinning al vroeg kon vieren. Ook bij de mannen kregen avonturiers geen kans, waarna Hoolwerf in de sprint uit de problemen bleef. Hij versloeg Sjoerd den Hertog en Harm Visser.

Dul en Hoolwerf mogen morgen in de tweede wedstrijd als klassementsleiders van start in een opvallend 'pijlenpak'.

De leiders in het puntenklassement dragen het 'pillenpak'. De schaatspakken zijn geïnspireerd op het beroemde spruitjespak, waar tussen 1998 en 2007 in de zesdaagse Greenery Six om werd gestreden.

De Trachtol Trophy bestaat uit vier wedstrijden. De eerste race in Utrecht was een opwarmertje: de vrouwen reden 60 ronden, de mannen 75. Per dag wordt de afstand langer; op zondag rijden de vrouwen 100 ronden. De wedstrijd bij de mannen bestaat dan uit 150 ronden.

In de laatste marathons zijn ook de meeste punten te verdienen voor het klassement.

In 2018 werd de meerdaagse schaatsmarathon nieuw leven ingeblazen. Hoolwerf won de eerste editie bij de mannen, Irene Schouten was de beste bij de vrouwen.

In 2019 gingen de pijlenpakken naar Marijke Groenewoud en Gary Hekman. Vorig jaar werden alle marathonwedstrijden vanwege het coronavirus afgeblazen omdat marathonschaatsen niet op de lijst met topsportcompetities stond.