Conijn reed de afgelopen twee jaar voor AH-Zaanlander en veroverde in Milaan olympisch zilver op de vijf kilometer. Ze kwam dicht bij het goud, maar in de laatste rit dook de Italiaanse Francesca Lollobrigida met 0,10 seconde net onder haar tijd. In 2025 won Conijn WK-brons op de drie en vijf kilometer.

"Het voelt als thuiskomen. Ik ben al bekend bij deze mensen", zegt de 24-jarige Conijn. "Ik wilde heel graag samenwerken met Johan."

"Ik ken Johan al sinds mijn zeventiende, ik vertrouw hem volledig", vervolgt Conijn. "Ik heb ook al samengewerkt met Daniel (Greig) en Thomas (Geerdinck, beiden stafleden). De instelling is supergoed en het sluit aan bij mijn waardes en principes. Het gaat om vertrouwen in elkaar, eerlijkheid en respect en gaan voor de winst. Ik heb deze mensen ook wel gemist."

"Ik heb bij AH-Zaanlander een heel fijne tijd gehad, ik heb een goede band met Jillert Anema en mijn team. Maar ik heb ook nooit weggewild bij Team Worldstream, een voorloper van Novus. Hier liggen mijn roots en zij hebben me gevormd als schaatsster."

Opmerkelijke laatste wedstrijd

De laatste wedstrijd van Conijn bij AH-Zaanlander verliep opmerkelijk. Bij de tweede afstand van het NK allround verscheen ze, zelfs tot verrassing van hoofdcoach Anema, niet aan de start.

Conijn hield het voor gezien uit onvrede over de beslissing van schaatsbond KNSB om het maximale aantal van drie vrouwen aan te wijzen voor het WK allround. Daarmee was er voor Conijn, favoriet voor de nationale titel, geen kans meer om zich te plaatsen voor de wereldkampioenschappen.

De Wit vierde de laatste jaren grote successen met onder anderen de Japanse Miho Takagi en de Chinees Zhongyan Ning. Takagi won in 2022 olympisch goud op de 1.000 meter en veroverde in Milaan nog drie bronzen medailles. Na afgelopen seizoen zette ze een punt achter haar carrière.

Ning werd in februari olympisch kampioen op de 1.500 meter door topfavoriet Jordan Stolz te verslaan. Hij blijft trainen bij De Wit en sluit aan bij Novus.

Vijf nationaliteiten in één ploeg

De ploeg telt dertien schaatsers en vijf verschillende nationaliteiten. Naast Nederland, Japan en China rijden er ook twee Belgen en een Est. De Wit neemt bij Novus het stokje over van Daniel Greig, die sinds 2022 hoofdcoach van het team was. Ook Michel Mulder was tot afgelopen seizoen als coach aan Novus verbonden.

"Ik wilde graag verder in een internationaal project, maar dan wel dichter bij huis", zegt De Wit. "Ik ben blij en vereerd dat een deel van de atleten die ik de afgelopen jaren heb mogen coachen, graag samen met mij de overstap wil maken."

"Over wat ik nu verder ga doen zal ik binnenkort meer kunnen delen. Tot snel!", schrijft de 24-jarige schaatsster.

Conijn greep afgelopen februari een zilveren medaille op de 5.000 meter op de Olympische Winterspelen. Ze was een fractie van een seconde trager dan winnares Francesca Lollobrigida.

Na de Winterspelen lag Conijn overhoop met Anema, nadat er voor het WK allround plots drie schaatssters werden aangewezen en zij op het NK uit protest de 3.000 meter oversloeg. Anema zei daardoor overvallen te zijn. Later bood Conijn haar excuses aan.

Het AH-Zaanlander van Anema was op de Winterspelen uiterst succesvol. Naast Conijn pakten Jorrit Bergsma en Marijke Groenewoud in Italië olympische medailles.

Het is niet de eerste keer dat Conijn van team wisselt. In 2021 begon ze bij Worldstream-Corendon van Jutta Leerdam, een jaar later maakte ze de overstap naar Jumbo-Visma van coach Jac Orie.

Roest werd drie keer wereldkampioen allround en won vier wereldtitels op de WK afstanden. De afgelopen twee seizoenen waren echter teleurstellend. Zo ontbrak Roest, die zowel in 2018 als 2022 twee olympische medailles veroverde, afgelopen seizoen op de Olympische Spelen van Milaan.

Andere aanpak

Team Reggeborgh, waar onder anderen Kjeld Nuis, Jenning de Boo en Femke Kok deel van uitmaken, is momenteel op trainingskamp in Mallorca. Roest is daar echter niet bij.

"Na afgelopen seizoen hebben we met de staf geconcludeerd dat een andere aanpak in de voorbereiding mij beter past. Dit betekent dat ik ook vaker individueel zal trainen, wat me ook de mogelijkheid geeft meer tijd op de boerderij met familie door te brengen", aldus Roest.

Op de website van de ploeg laat Roest alvast weten het nieuwe seizoen met vertrouwen tegemoet te zien. "Ik voel me goed en de trainingen gaan lekker."

Wennemars: "Het was jarenlang iets waar ik de hele zomer naar uitkeek en ik heb het met ontzettend veel plezier en toewijding gedaan. De afgelopen jaren was ik naast analyticus ook vader van een schaatser die meedeed om de prijzen. Dat maakte het in de ogen van critici ingewikkeld."

"Als gevolg daarvan kan ik mijn werk niet meer op de vrije en onbevangen manier doen die ik nastreef. Vandaar mijn keuze. Ik zal me altijd blijven inspannen voor de verbetering van de sport die mij zo veel heeft gebracht. Want schaatsen zit in mijn hart."

Joep Wennemars werd vorig jaar wereldkampioen op de 1.000 meter en nam afgelopen winter deel aan de Olympische Winterspelen.

Persoonlijkheid

Xander van der Wulp, hoofdredacteur van NOS Sport: "Wij vinden het jammer dat Erben stopt, maar begrijpen de keuze ook. Hij heeft jarenlang veel voor de NOS betekend. Erben is behalve een zeer kundig analyticus ook echt een persoonlijkheid én een fantastische ambassadeur voor de schaatssport en sport in het algemeen. We gaan zijn kennis en enthousiasme missen en ik denk dat veel schaatsliefhebbers er ook zo over denken."

Hoewel Van der Wulp het besluit van Wennemars betreurt, kan hij zich wel vinden in zijn overwegingen over de dubbelrol. "We hebben hier samen voortdurend goed over gesproken. Afgelopen seizoen analyseerde Wennemars al geen races van zijn zoon tijdens grote toernooien, waaronder de Winterspelen. Erben wist daar professioneel mee om te gaan, maar het bleef soms balanceren. Tegelijkertijd heeft het ook schitterende tv opgeleverd, bijvoorbeeld toen Joep wereldkampioen werd en we Erben voor één keer uit zijn rol als analyticus trokken. Dat hij nu kiest voor duidelijkheid respecteren we."

In de afgelopen zeventien jaar als NOS-analist beleefde Wennemars verschillende hoogtepunten. Een compilatie:

"Ik zou bijna thuis kunnen slapen. Maar dan zou je helemaal geen olympisch gevoel hebben", zegt Marijke Groenewoud. De Friezin, olympisch kampioene op de massastart, voelt nog niet veel bij de waarschijnlijke 'thuiswedstrijden' in 2030.

De Olympische Spelen zijn dan in de Franse Alpen, met sportlocaties in diverse skigebieden en kustplaats Nice. En, zoals het er nu naar uitziet, ook in Heerenveen. Dat de Franse organisatie daarop uitkwam, is volgens Peder Kongshaug veelzeggend.

Langebaanschaatsen geen prioriteit

"Het toont aan waar de prioriteiten liggen. Langebaanschaatsen staat niet bovenaan die lijst", reageert de Noor, vier jaar geleden onderdeel van de gouden achtervolgingsploeg op de Spelen.

Bekijk de reacties van Peder Kongshaug, Marijke Groenewoud en Jorrit Bergsma:

"Ik houd van de sfeer in Thialf, die is ongeëvenaard", gaat Kongshaug verder. "Maar het is triest voor onze sport dat we duizenden kilometers van de 'echte' Spelen zitten. Zo gaan wij de olympische hype wel missen."

"Voor mij draaien de Spelen om het samenbrengen van allerlei nationaliteiten en sporten op één plek, om samen topprestaties te vieren. Als we het gaan spreiden, waar eindigt het dan? Het begint dan meer op een gewoon kampioenschap te lijken."

Duurzaamheid

Kongshaug heeft begrip voor de duurzaamheidsoverwegingen. De Fransen zagen het niet zitten een stadion alleen voor de Spelen te bouwen. Ook een tijdelijke hal, zoals afgelopen winter in Milaan, behoorde niet tot de mogelijkheden.

"Frankrijk heeft ook een goede schaatsgemeenschap en van een nieuwe baan kunnen mooie dingen komen", meent Kongshaug.

De Nederlanders dan. Zij verreden in Thialf al vele NK's, EK's, WK's, wereldbekerwedstrijden en over vier jaar dus waarschijnlijk ook een olympisch toernooi op hun vertrouwde trainingslocatie.

Gemengde gevoelens bij Friese schaatsers

"Ik vind het dubbel", zegt Groenewoud. "Aan de ene kant wil je graag de hele Spelen bij elkaar, allemaal in een olympisch dorp. Dat is iets bijzonders. Aan de andere kant is schaatsen in Thialf natuurlijk ook heel mooi."

"Thialf bommetjevol met fans geeft een heel mooi gevoel. Maar het is dan wel een beetje hetzelfde als bij een EK of WK", dubt Groenewoud, die het na een skeelertraining weleens wil bespreken met haar ploeggenoten van Albert Heijn Zaanlander.

Routinier Jorrit Bergsma merkt dat het geen groot thema is onder schaatsers, maar deelt de gemengde gevoelens van Groenewoud. "Ik snap dat mensen zeggen dat de Spelen over vier jaar in Frankrijk thuishoren, maar voor Friesland is dit wel een heel mooie kans."

Bekijk de reacties van Thialf-directeur Minne Dolstra en NOC*NSF-directeur Marc van den Tweel:

Voor de 40-jarige olympisch kampioen is het zeker geen reden om nu al te zeggen dat hij nog vier jaar doorgaat. "Het komt zoals het komt. Ik bekijk het per jaar. Maar het zou wel iets bijzonders worden. Wij trainen er altijd en het is een kwartiertje van mijn huis."

Over de sfeer en schaatsbeleving twijfelt niemand, ook Kongshaug niet. Wat hem betreft kan het ook best, een olympisch schaatstoernooi in Heerenveen. Maar dan wel als onderdeel van utopische Spelen in Nederland: "Als jullie ook alpineskiën, langlaufen en biatlon en alle andere sporten kunnen organiseren, ben ik all in."

Hoe kwam Thialf in beeld voor het schaatsen op de Spelen van 2030? En hoe raakte de Franse organisatie overtuigd door de Nederlanders?

'Het initiatief kwam van de Fransen'

In november 2023 gaat de bal rollen. Dan maakt het Frans Olympisch Comité bekend dat het alle disciplines van de Winterspelen van 2030 in de Franse Alpen wil organiseren.

Alle disciplines, op één na. Bij gebrek aan een geschikte ijsbaan in Frankrijk worden voor het langebaanschaatsen alternatieven over de grens gezocht: Heerenveen en Turijn.

Het is een interessante mededeling voor Herbert Wolff. Als directeur internationale relaties van NOC*NSF heeft Wolff voortdurend contact met andere nationale sportbonden, het IOC en ambassades. "De Fransen hebben met het document het initiatief genomen voor olympisch schaatsen in Thialf."

"Op een bijeenkomst van nationale bonden hebben we de Franse voorzitter om een toelichting gevraagd", vervolgt Wolff. "Niet veel later kwam een verzoek van de Fransen voor een verkennend bezoek."

'Weinig verstand van schaatsen'

Op Hemelvaartsdag 2024 melden de eerste Franse vertegenwoordigers zich in Friesland. Wolff is op dat moment op vakantie, zo spontaan is het bezoek geregeld.

"Het is op korte termijn geregeld en de meeste Fransen die er op dat moment bij waren, hadden helemaal geen verstand van langebaanschaatsen. Het was vooral bedoeld om gevoel te krijgen bij de sport en de locatie."

Ook Yvonne Kager is niet aanwezig bij dat eerste bezoek, maar ze raakt als businessmanager van Thialf snel betrokken bij de gesprekken. De lokale en regionale overheden zijn ook vanaf het begin aangehaakt.

"We zijn geen land dat de Winterspelen kan organiseren. We hebben nu eenmaal geen bergen", zegt Kager. "Als we dit onderdeel met elkaar vast kunnen pakken, doen we dat van harte."

De eerste kennismaking is goed bevallen. Een half jaar later volgt een verzoek voor een tweede bezoek aan Friesland.

Op 1 april 2025 is een delegatie van het organisatiecomité, inclusief voorzitter Edgar Grospiron, in Heerenveen. Kager: "Op dat moment is het al een stuk formeler en zijn er meer bestuurders bij betrokken dan een jaar eerder."

'Van elke vraag komt een volgende vraag'

De Fransen hebben talloze vragen aan Wolff, Kager en de andere leden van de werkgroep, die bestaat uit vijftien tot twintig personen. Want hoe maak je van Thialf een volwaardige olympische locatie?

"Ik ben de tel kwijtgeraakt met het aantal vragen", zegt Kager. "'Hoe gaan jullie de bezoekersstroom reguleren? Wat zijn de ideeën rond het olympisch dorp?' Vanuit die vragen gaat het steeds een stapje verder, van elke vraag komt een volgende vraag. Ze willen heel duidelijk hebben hoe de situatie eruit gaat zien."

Bij het laatste bezoek, minder dan een maand geleden, zijn nog meer specialisten op verschillende gebieden aanwezig, van ijskwaliteit tot ticketverkoop en transport. De gesprekken worden steeds inhoudelijker.

Wolff: "Er was meteen veel enthousiasme over onze faciliteiten. We hebben vooral ook lang gesproken over de vraag: hoe krijg je het olympische gevoel in Heerenveen?"

Want ver verwijderd van de Alpen, en nog verder van Nice (waar onder meer shorttrack en kunstschaatsen plaatsvinden), moet wel een olympische sfeer worden neergezet. De afgelopen Winterspelen zijn daarbij een goed voorbeeld.

Tijdens de openingsceremonie in het Milanese San Siro was een rol weggelegd voor atleten in onder meer Livigno en Cortina d'Ampezzo, die honderden kilometers verderop in actie komen.

Zo'n scenario zien de Nederlanders ook voor zich. "Het olympisch gevoel kun je op verschillende manieren creëren, bijvoorbeeld door de aankleding", zegt Wolff. "Als je bij de vorige Spelen in Cortina kwam, zag je aan alles: hier zijn de Spelen."

'Onderdeel van de Spelen'

"Sporters noemen daarnaast vaak het gevoel van saamhorigheid in een atletendorp. We hebben heel bewust gekeken naar een plan waarbij we de sporters in Nederland niet op verschillende plekken onderbrengen."

Dat olympisch dorp moet op "redelijk korte afstand van Thialf" komen te staan. Waar precies, en hoe het eruit ziet, wil de Nederlandse organisatie nog niet kwijt, behalve dat het gaat om "een bestaande locatie waar beperkte aanpassingen gedaan worden om voor een olympische sfeer te zorgen".

Welke aanpassingen er aan Thialf gedaan moeten worden om de Spelen te organiseren, is nog niet helemaal duidelijk. "Je kunt een olympisch toernooi niet vergelijken met een EK of WK. Daar worden heel andere eisen aan gesteld", zegt Kager.

Wolff: "Het is gebruikelijk om testevents te organiseren op een olympische locatie in aanloop naar de Spelen. De komende vier jaar hebben we voldoende tijd om een en ander uit te proberen."

De gesprekken met het Italiaanse Turijn, de andere stad die in beeld was voor het schaatsen op de Spelen in 2030, worden voorlopig niet voortgezet.

Meer duidelijkheid in juni

Daarmee lijkt het vrij zeker dat de olympische schaatsers over vier jaar naar Friesland komen. De komende weken zal de werkgroep, die bestaat uit vertegenwoordigers van onder meer Thialf, sportkoepel NOC*NSF, schaatsbond KNSB en de lokale overheden, de details bespreken met de Franse organisatie.

Als alles voorspoedig verloopt, komt er volgende maand definitief groen licht. Eind juni wil het Internationaal Olympisch Comité (IOC) alle locaties van de sporten op de Spelen van 2030 tonen.

De Franse organisatoren zijn al een paar jaar op zoek naar een geschikte locatie voor het langebaanschaatsen. In het land zelf staat geen overdekte 400-meterbaan en ook het aanleggen van een tijdelijke ijshal was geen optie voor de Fransen.

In plaats daarvan werd gekeken naar twee alternatieven: Thialf in Heerenveen en de Oval Lingotto in het Italiaanse Turijn, waar in 2006 het olympische schaatstoernooi plaatsvond.

Na twee jaar van besprekingen, meerdere bezoeken aan beide locaties en talloze vragen is de keuze van de Franse organisatie gevallen op het Friese ijs, waar na decennia aan Europese en wereldkampioenschappen over vier jaar mogelijk voor het eerst wordt gestreden om het hoogst haalbare in de schaatssport: olympische medailles.

Hoewel Thialf voldoet aan alle eisen om nationale en internationale schaatstoernooien te organiseren, zijn de Olympische Spelen van een andere orde. Welke aanpassingen er in het stadion moeten worden gedaan, is nog niet duidelijk.

Ook de locatie van andere faciliteiten die bij het organiseren van een deel van de Spelen horen, zoals het olympisch dorp, is nog niet bekend. De Nederlandse werkgroep van het olympisch project heeft zich daar al wel mee beziggehouden, maar kan nog geen details delen.

Sporten op verschillende locaties

Net als de afgelopen Winterspelen zijn de Spelen van 2030 niet gecentreerd rond één stad. In Noord-Italië werden de medailles verdeeld in onder meer Milaan, Livigno en Cortina d'Ampezzo, locaties die meerdere uren rijden van elkaar liggen.

Over vier jaar zal het niet anders zijn. Sporten als ijshockey, shorttrack en kunstrijden worden gehouden in Nice, aan de Middellandse Zeekust. De sneeuwsporters trekken naar de Alpen. Rond skidorpen Le Grand-Bornand, Courchevel en Val d'Isère vinden onder meer het skiën, langlaufen en schansspringen plaats.

Eén discipline kreeg nog geen locatie toegewezen in het oorspronkelijke plan van de Franse organisatoren: langebaanschaatsen.

Uit duurzaamheidsoverwegingen zagen de Fransen het niet zitten een stadion alleen voor de Spelen te bouwen. Ook een tijdelijke hal, zoals afgelopen winter in Milaan, behoorde niet tot de mogelijkheden.

De 500 meterspecialist uit Borne beleefde afgelopen seizoen zijn doorbraak. Hij veroverde achter Jenning de Boo zilver op de NK afstanden en scherpte in november in Calgary zijn persoonlijk record aan tot 34,11 seconden. Bovendien plaatste hij zich voor de Olympische Spelen in Milaan, waar hij vijfde werd op de 500 meter.

33'er

"Ik heb een goed gesprek met Jac gehad", laat Diniz via een persbericht weten. "Hij ziet nog volop ruimte voor groei en dat past precies bij waar ik naartoe wil. Ik ben ervan overtuigd dat ik hier de volgende stappen kan zetten. Mijn grote doelen zijn om een 33'er te rijden, de aansluiting met de absolute wereldtop te maken en internationale medailles te veroveren."

Diniz wordt bij Team Essent ploeggenoot van onder anderen Joep Wennemars, Tijmen Snel en de Noor Bjørn Magnussen, die eveneens nieuw is bij de ploeg.

"Voor mij voelt het vrij logisch om dat door te blijven zetten", vertelt Schulting. "Ik heb over het team geen seconde getwijfeld. Maar je gaat toch twijfelen of je het wel kan, langebaanschaatsen. Gelukkig heb ik een fantastisch einde van het seizoen gehad en dat smaakt naar meer."

Daarmee doelt ze op haar olympische deelname en vooral op de WK sprint in Heerenveen, waar Schulting achter de ongenaakbare Femke Kok met zilver op het podium stond. "Dat maakte dat ik er zeker niet meer over hoefde te twijfelen."

En dus gaat het avontuur op de langebaan door, net als haar oude liefde shorttrack, de discipline waarin ze als drievoudig olympisch kampioen jarenlang aan de top stond.

"Ik had het in mijn eerste jaar bij deze ploeg ook al graag gecombineerd, maar dat was niet mogelijk omdat ik te veel last had van mijn enkel. In het tweede jaar is het heel goed gegaan. Beide werelden combineren voelt goed en ik ben ervan overtuigd dat het elkaar versterkt."

"Na de weken waarin ik op shorttrack was gefocust, heb ik mooie resultaten geboekt op langebaan. Dat was voor mij de bevestiging dat het echt goed samen kan."

'Van beide kanten geaccepteerd'

Een mogelijk gebrek aan focus op een van de twee disciplines, ziet Schulting juist niet als nadeel. De samenwerking met twee bondscoaches en acceptatie van beide werelden evenmin.

"Je wil altijd dat het nog beter is, zo optimaal mogelijk. Het gaat, denk ik, hartstikke goed en natuurlijk is er altijd ruimte voor verbetering. Daar doet iedereen zijn best voor."

"Voor zover ik weet wordt het vanuit beide kanten geaccepteerd. Als dat niet zo is, hoor ik het natuurlijk graag. Uiteindelijk is het mijn keuze en ook mijn carrière. We proberen alles zo goed mogelijk in het schema te passen en daar doet iedereen zijn best voor."

"Ik ben heel blij om ook de komende twee jaar in magenta uit te komen. Aan het eind van het afgelopen seizoen heb ik echt een stap gezet op de langebaan, wat me het vertrouwen geeft dat er nog veel meer in zit", laat Schulting weten.

Schulting tekende twee seizoenen geleden haar eerste contract bij het team van Jac Orie en plakt er dus minstens twee jaar aan vast.

Zilver WK sprint

Begin maart sloot ze het olympische seizoen af met zilver bij de WK sprint (langebaan) in Heerenveen. Even daarvoor had ze door alle afstanden te winnen al beslag gelegd op de Nederlandse sprinttitel op de langebaan.

Op de olympische 1.000 meter eindigde Schulting als achtste, terwijl ze in het shorttracktoernooi strandde in de halve finales van de 1.500 meter.

Orie is blij met de contractverlenging. "Suzanne heeft aan het einde van het seizoen laten zien waartoe ze in staat is", aldus de coach.

"Twee vierkampen in één week rijden en daar goud en zilver behalen, dat is van hoog niveau. Met haar tijden bewijst ze dat ze ook op de langebaan tot de wereldtop behoort."

Wories maakte na een afwezigheid van tien jaar haar rentree op de WK. Ze werd bij haar twee vorige deelnames 32ste (2015) en 22ste (2016).

In 2022 stopte ze met kunstrijden om bij de KNSB te gaan werken. Een paar jaar later keerde ze terug op het ijs.

In Praag kwam ze op de klanken van 'My Heart Will Go On' tot een degelijke kür, maar een plaats bij de eerste 24 zat er niet in.

Op de EK in januari werd Wories 28ste en liep ze de vrije kür eveneens mis.

Van 't Wout zag op flinke afstand hoe Dandjinou in extremis een gat dichtreed op Rim Jong-un en zijn schaats op de streep nog net voor die van de Zuid-Koreaan duwde.

Het Canadese publiek was in extase, maar dat veranderde even later toen de jury bekendmaakte dat Dandjinou gediskwalificeerd werd. Op de beelden werd duidelijk dat hij een 'armblock' gebruikte om Rim te passeren.

Rim pakte zo de wereldtitel. Van 't Wout kreeg het zilver, het brons was voor de Brit Niall Treacy.

Bij het voorstelrondje voor de finale werkte Van 't Wout (bijgenaamd 'scarface') aan zijn reputatie door opzichtig een gouden tand te tonen.

In de finale liet hij zijn tanden niet echt zien. Van 't Wout nam alle tijd om naar voren te rijden, tot hij drie ronden van het einde in het zog van rivaal Dandjinou zat. Op dat moment zette Rim aan en sloeg zo'n groot gat, dat Van 't Wout zich al tevreden stelde met zilver.

Dat gold niet voor Dandjinou, die het wereldbekerseizoen gedomineerd had, maar op de Spelen en ook bij dit WK zwaar teleurstelde. Met een ultieme inspanning wilde de Canadees zich in een klap revancheren.

Daarbij ging hij net te ver.

Van 't Wout kwam in de kwartfinales zelf goed weg toen een gewaagde inhaalactie op zijn Canadese rivalen Dandjinou en Félix Roussel geen straf opleverde. In de halve finales eindigde hij probleemloos in het spoor van Dandjinou als tweede en plaatste zich zo voor de finale.

Broer Melle van 't Wout werd op de 1.000 meter in de kwartfinales uitgeschakeld. Beiden zien we later vanavond terug in de finale van de aflossing voor mannen.

Fiasco door 'vies ijs'

Eerder op de dag liep de finale van de gemengde aflossing net als bij de Olympische Spelen uit op een teleurstelling. Xandra Velzeboer kampte op het 'vieze Canadese ijs' met een botte schaats en ging onderuit. Nederland eindigde daardoor als vijfde.

Zaterdag werd olympisch gouddelver Van 't Wout (drie keer goud, een keer zilver in Milaan) ook tweede op de 500 meter. Hij moest in de finale de Canadese olympisch kampioen Steven Dubois voor laten gaan.

De 1.500 meter liet hij dit WK aan zich voorbijgaan.

Knotsgek einde finale aflossing

Beide broers Van 't Wout sloten hun seizoen met Kay Huisman en Teun Boer af met de winst in de B-finale bij de aflossing voor mannen, waardoor Nederland als vijfde eindigde.

De echte finale kende een bizar sluitstuk. Zoals Dandjinou eerder in extremis het goud van de Zuid-Koreaan Rim dacht af te snoepen, zo waren het nu de Zuid-Koreanen die Canada op de streep nog leek te kloppen.

Canada en Zuid-Korea kwamen gelijk en al vallend over de streep. Het leek erop alsof beide landen in de fout gingen, maar alleen Zuid-Korea werd bestraft.

Selma Poutsma ging mee in het spoor van de vaandeldraagster van het Nederlandse shorttrack en werd tweede.

Toch ging niet alles goed. De finale van de gemengde aflossing eindigde net als in Milaan met een val van Velzeboer, vermoedelijk te wijten aan steentjes op het 'vieze ijs' in Quebec.

Bekijk hieronder de reacties van Xandra Velzeboer, Selma Poutsma en bondscoach Niels Kerstholt.

Op de kortste shorttrackafstand is Xandra Velzeboer al jaren vrijwel niet te kloppen en dat bewees ze ook nu weer.

In de halve finales was ze met ploeggenote Selma Poutsma in haar zog al de snelste, waardoor de twee Nederlandsen op de gunstigste startposities aan de binnenkant mochten starten.

Poutsma nam brutaal de kop en sloeg met Velzeboer in haar rug een gat met de rest. Halverwege kwam Velzeboer binnendoor en zo reden de twee Nederlandsen onbedreigd naar de finish. De Italiaanse Chiara Betti werd derde.

Zilver op 1.500 meter

Eerder op de dag moest Velzeboer - net als zaterdag op de 1.000 meter - genoegen nemen met zilver. In de finale van de 1.500 meter stuitte ze opnieuw op de Zuid-Koreaanse Kim Gilli, die dit keer een behoorlijk maatje te groot was.

Een paar ronden voor het einde van de 1.500 meter-finale schakelden Eliasa Confortola en Danae Blais elkaar uit, maar met de beide zussen Velzeboer, Stoddard, Kim en Courtney Sarault stond er nog voldoende wereldklasse op het ijs.

In Montréal was het Kim die de rest overklaste. Ze hield zich een groot deel van de finale gedeisd, maar toen ze eenmaal haar aanval inzette, sloeg ze een gat dat door de rest niet meer te overbruggen was.

De Amerikaanse Corinne Stoddard eindigde achter Velzeboer als derde.

Zus Michelle Velzeboer werd in haar eerste individuele WK-finale vijfde op de 1.500 meter. Op de 500 meter leek ze op koers voor haar tweede finale maar zoals zo vaak zat de pechduivel de jongste Velzeboer dwars.

Ze ging in de halve finale in eerste positie onderuit. Omdat niet veel later drie van de vier overgebleven schaatssters ook vielen, mocht Michelle Velzeboer nog even hopen op de finale. Zover kwam het echter niet.

Afscheid icoon Boutin

In de B-finale was ze wel getuige van een historisch moment: de Canadese voormalig wereldkampioene Kim Boutin reed namelijk haar laatste race. Dat deed ze onder luid applaus en na afloop nam ze geëmotioneerd afscheid van de sport.

Eerder op de avond eindigde de gemengde aflossing opnieuw in mineur. In Milaan strandde Nederland door een val van Xandra Velzeboer in de halve finales.

In de WK-finale schoof de oudste Velzeboer weer over het ijs en zo resteerde slechts plek vijf voor haar, zus Michelle, Jens van 't Wout en Teun Boer.

In die finale trof Nederland met titelhouder Canada, Italië, Zuid-Korea en België liefst vier tegenstanders en dus was het druk op het ijs.

Dat bleek direct na de start toen een Zuid-Koreaanse na een paar passen al struikelde. Ook na de herstart nam Michelle Velzeboer resoluut de leiding, maar bij zus Xandra ging het mis.

De drievoudig olympisch kampioene ging opvallend wankelend over het ijs en gleed even later zelfs onderuit. Daarbij nam ze een Zuid-Koreaanse mee in haar val, waardoor Nederland ook nog een een straf kreeg.

Pietro Sighel bezorgde olympisch kampioen Italië de wereldtitel: in extremis wurmde hij zich langs de Canadees Laurent Dubois en kwam winnend over de streep, al liet hij zijn pirouette dit keer achterwege. Achter Canada greep België het brons.

Woede over 'vies ijs'

Na afloop discussieerde Velzeboer uitgebreid met haar begeleiders en meldde zich even later met een klein voorwerp dat op het ijs zou hebben gelegen bij de hoofdscheidsrechter.

Mogelijk was dat de oorzaak van haar materiaalpech, maar haar pleidooi leidde niet tot coulance bij de jury.

"Ik ben aardig pissed", legde bondscoach Niels Kerstholt even later uit. "Het ijs is vies. Xandra rijdt vooraan, maar kan helemaal niets meer omdat haar ijzer volledig gestript is. Dan wordt het gevaarlijk. En dan word ik boos."

"Het is een loterij", vervolgde Kerstholt. "De een staat op een steen, de ander niet. Zo gaat dat. Maar als dit soort dingen gebeuren, dan heb je 'je shit' niet op orde. En daar ben ik boos over."

Jens van 't Wout, die andere Nederlandse gouddelver in olympisch Milaan, slaagde er daarna op de 500 meter ook niet in om wereldkampioen te worden. Hij moest in de finale de Canadese olympisch kampioen Steven Dubois voor laten gaan.

Velzeboer wist met de aflossingsploeg wel goud te veroveren. Dat deed ze samen met haar zus Michelle, Selma Poutsma en Zoë Deltrap. Het Nederlandse viertal was in de finale de sterkste en legde na een spannende race beslag op het goud, voor Italië en China.

Voordat Xandra Velzeboer het karwei mocht afmaken als laatste rijder, lag Nederland nog op een tweede plek. Na een sterke inhaalactie kwam Velzeboer op kop en schaatste ze soepeltjes naar de zege. Bij de Olympische Spelen in Milaan greep het Oranje-kwartet nog naast een medaille vanwege een val in de finale.

De Nederlandse mannen, met Jens van 't Wout, Melle van 't Wout, Friso Emons en Teun Boer, werden in de halve finales van de relay uitgeschakeld na een val van Boer.

Bekijk hieronder de reacties van de Nederlandse shorttrackers in Canada.

Van 't Wout sleepte bij de Spelen in Milaan liefst drie gouden medailles (1.000 meter, 1.500 meter en aflossing) en een bronzen medaille (500 meter) in de wacht. Ook Velzeboer pakte drie keer goud: op de 500 meter, 1.000 meter en aflossing.

Net als Boer en Emons was Van 't Wout wat ziekjes naar Canada afgereisd voor de WK en daarom sloeg hij de 1.500 meter over. Op de 500 meter ging hij in de halve finales onderuit na een botsing met de Turk Furkan Akar, maar dat was buiten zijn schuld om en dus werd hij toegevoegd aan de A-finale.

Bij zijn val liep Van 't Wout een lichte blessure op, maar hij kon even later alsnog de baan op. In de finale startte Van 't Wout vanaf de lastige vijfde plek. In de slotfase van de race gaf hij volop gas en sprong in de laatste bocht van de vierde naar de tweede plek. Dubois was een klasse apart.

Na flitsende optredens in de kwart- en halve finales, die Xandra Velzeboer beiden won, nam ze in de finale van de 1.000 meter al snel de leiding. Halverwege de race kwamen de Italiaanse vrouwen Chiara Betti en Elisa Confortola in gevecht met de Amerikaanse Corinne Stoddard, waar Velzeboer optimaal van profiteerde.

Ze had daarbij niet meer gerekend op Kim, die in het geweld naar voren kroop en op de streep haar schaats net voor die van Velzeboer wist te plaatsen. Confortola werd uiteindelijk derde.

WK shorttrack bij de NOS

De wereldkampioenschappen shorttrack zijn zaterdag en zondag live te zien bij de NOS. Via livestreams op NOS.nl en in de NOS-app zijn de wedstrijden op zaterdag en zondag al vanaf 18.30 uur te volgen.

Vanaf 19.45 uur op zaterdag en 19.25 uur op zondag zijn de finales ook te zien op NPO 3.

In de A-finale van de 1.500 meter had thuisfavoriet William Dandjinou lange tijd de regie, maar de sterke Canadees die op de Spelen teleurstelde, ging drie rondes voor het einde zonder tegenstander in de buurt onderuit. Hetzelfde overkwam hem later op de avond in de halve finales van de 500 meter.

De Zuid-Koreaan Jongun Rim profiteerde volop en legde beslag op het goud op de 1.500 meter, voor de Italiaan Brendan Corey en de Belg Stijn Desmet.

Jens van 't Wout liet van zich spreken in de series van de 1.000 meter met een weergaloze inhaalactie, waar veel over nagepraat werd.

Wijfje behoorde lang tot de Nederlandse top en werd in 2020 Nederlands kampioen op de 1.500 meter. Ze maakte op internationale toernooien vaak deel uit van de Nederlandse achtervolgingsploeg, waarmee ze onder meer twee Europese titels veroverde.

De laatste jaren werden de prestaties minder, mede door een "ongrijpbare blessure" aan het onderbeen die haar een tijd aan de kant hield. Wel werd ze afgelopen maand op de NK allround nog derde.

"Hoe stop je met je levenswerk?", vraagt Wijfje zich af in haar bericht op Instagram. "Hoe laat je iets achter waar je zoveel jaren voor hebt getraind, waar je alles voor hebt gelaten? Maar je hebt je dromen en grote doelen niet kunnen waarmaken."

Toch "is het goed zo", volgens Wijfje, die zegt op weg te zijn naar nieuwe avonturen. In het radioprogramma Langs de Lijn vertelde ze dat ze meerdere lijnen uit heeft gegooid, onder meer bij de Johan Cruyff Academy, een organisatie die sporters helpt hun topsport te combineren met een opleiding.

Op het complex waar het Canadese Montreal vijftig jaar geleden de Zomerspelen organiseerde, hopen de Nederlandse shorttracksterren hun gouden jaar nóg meer glans te geven tijdens de WK.

De omgeving rondom de Aréna Maurice Richard ondervindt de gevolgen van de hevige ijsregen van de afgelopen dagen. Het bronzen beeld van de legendarische ijshockeyer bij de ingang van het stadion is behangen met ijspegels.

Trottoirs zijn spekglad. Klompen ijs vallen uit de bomen. Het weerhoudt de shorttrack-equipe er niet van om zich al vroeg in de ochtend te melden voor een training.

Van 't Wout geeft het grif toe: het was even schakelen, van de olympische euforie naar de WK-voorbereiding. "Ik heb er best wel even moeite mee gehad. Eigenlijk wil je gewoon klaar zijn na de Spelen. Daar heeft de laatste vier jaar alles om gedraaid. Maar nu ik hier op het ijs sta en het steeds weer wat beter gaat..."

Van 't Wout zoekt even naar woorden die de lading dekken: "Het kan ermee door."

Van 't Wout werd flink ziek

Echt optimaal verliepen de weken na Milaan niet voor Van 't Wout. "Het was heel druk, maar ik ben ook flink ziek geworden. Dus ik heb die weken in Nederland wat media gedaan en daarna vooral op bed gelegen. Ik was ook te ziek om te trainen. Dat heb ik hier in Canada zondag voor het eerst weer kunnen doen. Daar baal ik wel van, ik heb niet echt een lekkere voorbereiding op dit WK gehad. En ik ben nu niet in topvorm. Dus ik ben benieuwd wat ik hier kan."

Genieten deed Velzeboer wel met volle teugen na haar terugkeer in Nederland. "Ik vond het leuk om te zien hoe het leeft. Tijdens de Spelen zit je vooral in je bubbel, waardoor je het niet echt doorhebt. Bij de huldigingen waren zo veel mensen. Dat was bijzonder. We hoorden ook dat er heel veel aanmeldingen zijn bij shorttrackclubs. Dat geeft mij een trots gevoel."

Velzeboer: 'Voel me heel vrij, niets moet'

Met hun individuele gouden medailles - allebei wonnen ze er twee - beginnen Van 't Wout en Velzeboer als blikvangers aan de WK. Die status zou voor extra druk kunnen zorgen. Maar de goudhaantjes van Milaan zien dat anders.

"Ik voel mij heel vrij", zegt Velzeboer. "Ik heb op de 500 meter al drie wereldtitels en nu ook de olympische titel. Ik ben nog steeds goed, dus het kan. Maar ik heb niet het gevoel dat ik iets moet."

Die vrijheid voelt ook Van 't Wout in de wetenschap dat hij zijn belangrijkste prijzen al heeft gewonnen. "Bij de mannen-aflossing (waar Nederland ook goud pakte) zeggen we ook: wij mogen, zij moeten." Al heeft hij nog wel een sluimerende ambitie. "Ik ben nog nooit individueel wereldkampioen geworden. Dat zou ik heel graag willen."

Velzeboer heeft het gevoel dat ze nog iets recht te zetten heeft na de mislukte aflossingen (vrouwen en gemengd) op de Spelen. "Ik heb zin om de relays te rijden. Daar willen we revanche."

Bovendien is ze benieuwd waartoe ze als sprinter op de 1.500 meter in staat is. "Tijdens de Spelen had ik voor het eerst het gevoel dat ik die ook kan winnen. Ik ben benieuwd hoe de benen zijn dit weekend. Ons vizier was op de Spelen gericht. En dit is een beetje het toetje."

Een WK als toetje kan voor een zoete nasmaak zorgen. Maar volgens Van 't Wout zien veel schaatsers zo'n toernooi in een olympisch jaar als mosterd na de maaltijd. "De meesten hebben geen zin in de WK. Ze zijn óf van de Spelen gekomen met het idee: mijn seizoen is geslaagd. Óf met het idee: mijn seizoen is verpest, ik moet weer vier jaar wachten."

WK shorttrack bij de NOS

De wereldkampioenschappen shorttrack beginnen vrijdag met de kwalificaties. Zaterdag (vanaf 19.45 uur) en zondag (vanaf 19.25 uur) staan de finales op het programma, die zijn live te zien bij de NOS op NPO 3. Via livestreams op NOS.nl en in de NOS-app zijn de WK shortrack op zaterdag en zondag al vanaf 18.30 uur te volgen.

Naast olympisch kampioenen Van 't Wout en Velzeboer doen ook Melle van 't Wout, Kay Huisman, Teun Boer en Friso Emons, Michelle Velzeboer, Selma Poutsma, Diede van Oorschot en Zoë Deltrap mee.

Het idee voor deze battle of the sexes ontstond toen De Boo grapte tegen zijn Reggeborgh-teamgenoot Kjeld Nuis dat hij dacht dat hij diens vriendin Beune wel zou kunnen kloppen.

Daar dacht Beune zelf anders over. "Ik geef hem weinig kans", zei de regerend wereldkampioene op deze afstand vooraf. "Hij heeft nog nooit een 3.000 meter gereden. Hij heeft zelf geen idee wat hij kan of hoe die moet gaan rijden."

Uit de hand gelopen grap

"Het is gruwelijk uit de hand gelopen", zei De Boo er zelf over. "Ik heb een grap gemaakt en nu staan we hier."

De sprinter ging hard van start en pakte een flinke voorsprong, maar kreeg het iedere ronde een stuk moeilijker. Beune had een hele andere tactiek en bouwde haar race rustig op. Terwijl De Boo richting rondetijden van 35 seconden ging, sloop Beune steeds dichterbij.

Nuis als commentator

Nuis deed ondertussen live verslag op Instagram, naar eigen zeggen voor 36.000 volgers. "Het is nog heel lang", riep hij naar De Boo, terwijl hij zijn vriendin aanmoedigde met "hij gaat kapot!".

Een race van 7,5 ronden bleek toch wat lang voor De Boo. Terwijl hij zich naar de finish worstelde ging Beune hem op het laatste rechte eind voorbij. "Hij ging er veel te hard in", concludeerde Nuis.

Snel starten was inderdaad het plan van De Boo, vertelde hij na afloop. "Maar op een gegeven moment kwam de man met de hamer en die kwam hard."

Sprintersbal

Bij De Zilveren Bal, een 'schaatsshow' aan het einde van het seizoen, werden ook sprintraces over 100 meter verreden. Bij de mannen ging de winst net als vorig jaar naar de Kazach Yevgeniy Koshkin (9,56), voor Stefan Westenbroek (9,69) en Mats van den Bos (9,82). Jordan Stolz sneuvelde in de halve finales.

Dione Voskamp won voor de vierde keer de Zilveren Bal. In de finale was ze met een tijd van 10,49 een fractie sneller dan Anna Boersma en Ying-Chu Chen uit Taiwan. Voor de 29-jarige Voskamp was het haar laatste wedstrijd. Ze zet een punt achter haar carrière.

Tijdens de Olympische Spelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo werd bekend dat Thialf een bid heeft ingediend om het schaatstoernooi van de Winterspelen van 2030 te organiseren. In de Franse Alpen zien ze het niet zitten om een dure schaatshal te bouwen die daarna leeg zou staan, en dus moet er uitgeweken worden naar Heerenveen of Turijn.

Geliefd

Nationale en Internationale toppers zijn echter niet enthousiast over het houden van het schaatstoernooi in Nederland. En dat komt niet door de omstandigheden in de hal. "Thialf is by far de beste plek om te racen. Het publiek juicht niet alleen voor Nederlanders, maar voor goede resultaten van iedereen", zegt kersvers wereldkampioen allround Sander Eitrem.

Maar het olympisch schaatstoernooi naar Heerenveen halen, gaat de Noor te ver. "Het is zo ver weg van de rest van de Spelen. Dit is Thialf, maar ik wil ook op nieuwe plekken racen, zoals in Milaan. Dan is het ook wat bijzonderder. Een nieuwe hal is het beste voor iedereen."

De Poolse bronzenmedaillewinnaar Vladimir Semirunniy kwam met eenzelfde lezing. "Ik houd van Thialf, maar het is beter om alles op dezelfde plek te hebben."

Kind aan huis Femke Kok, die zich voor eigen publiek tot wereldkampioen sprint kroonde en een wens in vervulling zag gaan door in de befaamde koets rond te rijden, heeft ook liever alle olympische onderdelen op dezelfde plek. "Dat is mooier, want dan heb je meer het gevoel van de Spelen. Maar als ze moeten uitwijken..."

Kok hoopt dat de organisatie kiest voor dezelfde oplossing als in Milaan, door een tijdelijke ijsvloer neer te leggen. "Ze hebben gezien dat het mogelijk is met een nieuwe baan. En het ijs was snel. Daar kunnen ze veel van leren", zegt Kok over de baan waarop ze olympisch goud op de 500 meter won en die haar dus "zeker wel beviel".

'Onnozele gedachte'

Schaatstrainer Jillert Anema vindt dat er niet eens over gesproken moet worden. "Het is een compleet onnozele gedachte", begint de trainer van Marijke Groenewoud, die tweede werd op de WK allround. "Ze legden in Milaan een hartstikke goede en snelle baan aan. Er is geen Fransman die het naar Thialf gaat brengen. We zouden dan als Nederland een enorm voordeel hebben en daar is de hele internationale schaatswereld niet blij mee."

"We rijden hier genoeg toernooien. Het zal niet gebeuren. Het is ook onzin dat men erover begint. Het is een beetje lobbyen, pappen en nathouden en vriendelijk zijn door te zeggen dat we het wel willen organiseren. Maar het zal gewoon in Frankrijk zijn", zegt Anema met zijn typische overtuiging.

Stolz werd twee jaar geleden wereldkampioen door Patrick Roest te verslaan, maar na een deelname aan zowel de WK sprint als WK allround (en dus met acht ritten in de benen), ging de Amerikaanse alleskunner kapot op de 10.000 meter en viel hij zelfs naast het podium. Het zilver ging naar Metodej Jílek, het brons was voor Vladimir Semirunniy.

Het mannentoernooi was de ultieme clash tussen sprintkanon Stolz (olympisch kampioen 500 en 1.000 meter) en stayer Eitrem (olympisch kampioen 5.000 meter en wereldrecordhouder op die afstand).

Slecht toernooi Nederland

De Nederlanders kwamen niet in de buurt van het podium. Chris Huizinga werd zevende, Stijn van de Bunt achtste en Marcel Bosker haalde de laatste afstand niet.

Het is voor het eerst in twintig jaar dat Nederland bij zowel de mannen als vrouwen geen wereldkampioen allround levert.

Na zeges op de 500 en 1.500 meter en een prima 5.000 meter voor Stolz, moest Eitrem het beste uit zichzelf halen om de Amerikaan te verslaan. Op zaterdag had Eitrem dit al aardig gedaan.

De Noore bondscoach Bjarne Rykkje vreesde dat Eitrem op de 1.500 meter minimaal een seconde zou verliezen, maar het bleef bij ruim 0,8 seconden.

Op de 10.000 meter was de batterij van Stolz leeg. Eitrem zette hem zelfs op een ronde, bij de inhaalactie was er bijna contact tussen de beide heren. Gelukkig ging het net goed.

Bekijk hier de samenvatting van de 1.500 meter:

Huizinga (12.49,43) en Van de Bunt (12.57,36) kwamen niet in de buurt bij de snelste tijden.

Daarmee is het voor Nederland een zeer teleurstellend toernooi, met bij de mannen niemand in de top zes. Ook bij de vrouwen greep Nederland naast de wereldtitel, waardoor er voor het eerst sinds 2006 geen Nederlandse wereldtitel allround te bejubelen viel.

"Dit was heel belangrijk voor mij en Noorwegen, een allroundtitel is echt heel groot en ik heb daar altijd van gedroomd. Die droom komt nu uit", stelde Wiklund na afloop.

Het brons ging naar de Miho Takagi, die dit weekend afscheid neemt als profschaatser. Titelverdedigster Joy Beune viel buiten het podium.

Takagi verdedigde voorsprong

Het was Takagi die met een voorsprong van 0,1 seconden de laatste afstand inging. De Japanse is echter sterker op de korte afstanden, waardoor ze Wiklund in de slotrit niet bij kon houden.

Beune stond na de eerste dag op de vierde positie, maar na een knappe zege op de 1.500 meter ging ze als nummer drie de laatste afstand in. Ze reed op de 5.000 meter een direct duel tegen Groenewoud.

De 26-jarige Beune, die in 2024 wereldkampioene allround werd, kon het niet bolwerken tegen Groenewoud op de 5.000 meter. Vanaf het begin liep Groenewoud weg, waardoor er geen titelprolongatie in zat.

De tijd van Groenewoud was uiteindelijk goed genoeg om van vier naar twee te springen in het algemeen klassement.

Bekijk hier de samenvatting van de 1.500 meter:

Antoinette Rijpma-de Jong reed in Thialf haar eerste 5.000 meter van het seizoen. De winnaar van olympisch goud op de 1.500 meter werd al vier keer Europees kampioen allround, maar verlegde haar focus de afgelopen jaren op de middellange afstanden.

Mede daarom begon haar toernooi met de tweede plek op de 500 meter, maar op de 1.500 meter werd ze slechts vijfde en op de lange afstanden kwam ze tekort om te strijden voor het podium.

Francesca Lollobrigida, olympisch kampioen op de 3.000 en 5.000 meter, eindigde het WK allround als zevende.