Wories maakte na een afwezigheid van tien jaar haar rentree op de WK. Ze werd bij haar twee vorige deelnames 32ste (2015) en 22ste (2016).

In 2022 stopte ze met kunstrijden om bij de KNSB te gaan werken. Een paar jaar later keerde ze terug op het ijs.

In Praag kwam ze op de klanken van 'My Heart Will Go On' tot een degelijke kür, maar een plaats bij de eerste 24 zat er niet in.

Op de EK in januari werd Wories 28ste en liep ze de vrije kür eveneens mis.

Van 't Wout zag op flinke afstand hoe Dandjinou in extremis een gat dichtreed op Rim Jong-un en zijn schaats op de streep nog net voor die van de Zuid-Koreaan duwde.

Het Canadese publiek was in extase, maar dat veranderde even later toen de jury bekendmaakte dat Dandjinou gediskwalificeerd werd. Op de beelden werd duidelijk dat hij een 'armblock' gebruikte om Rim te passeren.

Rim pakte zo de wereldtitel. Van 't Wout kreeg het zilver, het brons was voor de Brit Niall Treacy.

Bij het voorstelrondje voor de finale werkte Van 't Wout (bijgenaamd 'scarface') aan zijn reputatie door opzichtig een gouden tand te tonen.

In de finale liet hij zijn tanden niet echt zien. Van 't Wout nam alle tijd om naar voren te rijden, tot hij drie ronden van het einde in het zog van rivaal Dandjinou zat. Op dat moment zette Rim aan en sloeg zo'n groot gat, dat Van 't Wout zich al tevreden stelde met zilver.

Dat gold niet voor Dandjinou, die het wereldbekerseizoen gedomineerd had, maar op de Spelen en ook bij dit WK zwaar teleurstelde. Met een ultieme inspanning wilde de Canadees zich in een klap revancheren.

Daarbij ging hij net te ver.

Van 't Wout kwam in de kwartfinales zelf goed weg toen een gewaagde inhaalactie op zijn Canadese rivalen Dandjinou en Félix Roussel geen straf opleverde. In de halve finales eindigde hij probleemloos in het spoor van Dandjinou als tweede en plaatste zich zo voor de finale.

Broer Melle van 't Wout werd op de 1.000 meter in de kwartfinales uitgeschakeld. Beiden zien we later vanavond terug in de finale van de aflossing voor mannen.

Fiasco door 'vies ijs'

Eerder op de dag liep de finale van de gemengde aflossing net als bij de Olympische Spelen uit op een teleurstelling. Xandra Velzeboer kampte op het 'vieze Canadese ijs' met een botte schaats en ging onderuit. Nederland eindigde daardoor als vijfde.

Zaterdag werd olympisch gouddelver Van 't Wout (drie keer goud, een keer zilver in Milaan) ook tweede op de 500 meter. Hij moest in de finale de Canadese olympisch kampioen Steven Dubois voor laten gaan.

De 1.500 meter liet hij dit WK aan zich voorbijgaan.

Knotsgek einde finale aflossing

Beide broers Van 't Wout sloten hun seizoen met Kay Huisman en Teun Boer af met de winst in de B-finale bij de aflossing voor mannen, waardoor Nederland als vijfde eindigde.

De echte finale kende een bizar sluitstuk. Zoals Dandjinou eerder in extremis het goud van de Zuid-Koreaan Rim dacht af te snoepen, zo waren het nu de Zuid-Koreanen die Canada op de streep nog leek te kloppen.

Canada en Zuid-Korea kwamen gelijk en al vallend over de streep. Het leek erop alsof beide landen in de fout gingen, maar alleen Zuid-Korea werd bestraft.

Selma Poutsma ging mee in het spoor van de vaandeldraagster van het Nederlandse shorttrack en werd tweede.

Toch ging niet alles goed. De finale van de gemengde aflossing eindigde net als in Milaan met een val van Velzeboer, vermoedelijk te wijten aan steentjes op het 'vieze ijs' in Quebec.

Bekijk hieronder de reacties van Xandra Velzeboer, Selma Poutsma en bondscoach Niels Kerstholt.

Op de kortste shorttrackafstand is Xandra Velzeboer al jaren vrijwel niet te kloppen en dat bewees ze ook nu weer.

In de halve finales was ze met ploeggenote Selma Poutsma in haar zog al de snelste, waardoor de twee Nederlandsen op de gunstigste startposities aan de binnenkant mochten starten.

Poutsma nam brutaal de kop en sloeg met Velzeboer in haar rug een gat met de rest. Halverwege kwam Velzeboer binnendoor en zo reden de twee Nederlandsen onbedreigd naar de finish. De Italiaanse Chiara Betti werd derde.

Zilver op 1.500 meter

Eerder op de dag moest Velzeboer - net als zaterdag op de 1.000 meter - genoegen nemen met zilver. In de finale van de 1.500 meter stuitte ze opnieuw op de Zuid-Koreaanse Kim Gilli, die dit keer een behoorlijk maatje te groot was.

Een paar ronden voor het einde van de 1.500 meter-finale schakelden Eliasa Confortola en Danae Blais elkaar uit, maar met de beide zussen Velzeboer, Stoddard, Kim en Courtney Sarault stond er nog voldoende wereldklasse op het ijs.

In Montréal was het Kim die de rest overklaste. Ze hield zich een groot deel van de finale gedeisd, maar toen ze eenmaal haar aanval inzette, sloeg ze een gat dat door de rest niet meer te overbruggen was.

De Amerikaanse Corinne Stoddard eindigde achter Velzeboer als derde.

Zus Michelle Velzeboer werd in haar eerste individuele WK-finale vijfde op de 1.500 meter. Op de 500 meter leek ze op koers voor haar tweede finale maar zoals zo vaak zat de pechduivel de jongste Velzeboer dwars.

Ze ging in de halve finale in eerste positie onderuit. Omdat niet veel later drie van de vier overgebleven schaatssters ook vielen, mocht Michelle Velzeboer nog even hopen op de finale. Zover kwam het echter niet.

Afscheid icoon Boutin

In de B-finale was ze wel getuige van een historisch moment: de Canadese voormalig wereldkampioene Kim Boutin reed namelijk haar laatste race. Dat deed ze onder luid applaus en na afloop nam ze geëmotioneerd afscheid van de sport.

Eerder op de avond eindigde de gemengde aflossing opnieuw in mineur. In Milaan strandde Nederland door een val van Xandra Velzeboer in de halve finales.

In de WK-finale schoof de oudste Velzeboer weer over het ijs en zo resteerde slechts plek vijf voor haar, zus Michelle, Jens van 't Wout en Teun Boer.

In die finale trof Nederland met titelhouder Canada, Italië, Zuid-Korea en België liefst vier tegenstanders en dus was het druk op het ijs.

Dat bleek direct na de start toen een Zuid-Koreaanse na een paar passen al struikelde. Ook na de herstart nam Michelle Velzeboer resoluut de leiding, maar bij zus Xandra ging het mis.

De drievoudig olympisch kampioene ging opvallend wankelend over het ijs en gleed even later zelfs onderuit. Daarbij nam ze een Zuid-Koreaanse mee in haar val, waardoor Nederland ook nog een een straf kreeg.

Pietro Sighel bezorgde olympisch kampioen Italië de wereldtitel: in extremis wurmde hij zich langs de Canadees Laurent Dubois en kwam winnend over de streep, al liet hij zijn pirouette dit keer achterwege. Achter Canada greep België het brons.

Woede over 'vies ijs'

Na afloop discussieerde Velzeboer uitgebreid met haar begeleiders en meldde zich even later met een klein voorwerp dat op het ijs zou hebben gelegen bij de hoofdscheidsrechter.

Mogelijk was dat de oorzaak van haar materiaalpech, maar haar pleidooi leidde niet tot coulance bij de jury.

"Ik ben aardig pissed", legde bondscoach Niels Kerstholt even later uit. "Het ijs is vies. Xandra rijdt vooraan, maar kan helemaal niets meer omdat haar ijzer volledig gestript is. Dan wordt het gevaarlijk. En dan word ik boos."

"Het is een loterij", vervolgde Kerstholt. "De een staat op een steen, de ander niet. Zo gaat dat. Maar als dit soort dingen gebeuren, dan heb je 'je shit' niet op orde. En daar ben ik boos over."

Jens van 't Wout, die andere Nederlandse gouddelver in olympisch Milaan, slaagde er daarna op de 500 meter ook niet in om wereldkampioen te worden. Hij moest in de finale de Canadese olympisch kampioen Steven Dubois voor laten gaan.

Velzeboer wist met de aflossingsploeg wel goud te veroveren. Dat deed ze samen met haar zus Michelle, Selma Poutsma en Zoë Deltrap. Het Nederlandse viertal was in de finale de sterkste en legde na een spannende race beslag op het goud, voor Italië en China.

Voordat Xandra Velzeboer het karwei mocht afmaken als laatste rijder, lag Nederland nog op een tweede plek. Na een sterke inhaalactie kwam Velzeboer op kop en schaatste ze soepeltjes naar de zege. Bij de Olympische Spelen in Milaan greep het Oranje-kwartet nog naast een medaille vanwege een val in de finale.

De Nederlandse mannen, met Jens van 't Wout, Melle van 't Wout, Friso Emons en Teun Boer, werden in de halve finales van de relay uitgeschakeld na een val van Boer.

Bekijk hieronder de reacties van de Nederlandse shorttrackers in Canada.

Van 't Wout sleepte bij de Spelen in Milaan liefst drie gouden medailles (1.000 meter, 1.500 meter en aflossing) en een bronzen medaille (500 meter) in de wacht. Ook Velzeboer pakte drie keer goud: op de 500 meter, 1.000 meter en aflossing.

Net als Boer en Emons was Van 't Wout wat ziekjes naar Canada afgereisd voor de WK en daarom sloeg hij de 1.500 meter over. Op de 500 meter ging hij in de halve finales onderuit na een botsing met de Turk Furkan Akar, maar dat was buiten zijn schuld om en dus werd hij toegevoegd aan de A-finale.

Bij zijn val liep Van 't Wout een lichte blessure op, maar hij kon even later alsnog de baan op. In de finale startte Van 't Wout vanaf de lastige vijfde plek. In de slotfase van de race gaf hij volop gas en sprong in de laatste bocht van de vierde naar de tweede plek. Dubois was een klasse apart.

Na flitsende optredens in de kwart- en halve finales, die Xandra Velzeboer beiden won, nam ze in de finale van de 1.000 meter al snel de leiding. Halverwege de race kwamen de Italiaanse vrouwen Chiara Betti en Elisa Confortola in gevecht met de Amerikaanse Corinne Stoddard, waar Velzeboer optimaal van profiteerde.

Ze had daarbij niet meer gerekend op Kim, die in het geweld naar voren kroop en op de streep haar schaats net voor die van Velzeboer wist te plaatsen. Confortola werd uiteindelijk derde.

WK shorttrack bij de NOS

De wereldkampioenschappen shorttrack zijn zaterdag en zondag live te zien bij de NOS. Via livestreams op NOS.nl en in de NOS-app zijn de wedstrijden op zaterdag en zondag al vanaf 18.30 uur te volgen.

Vanaf 19.45 uur op zaterdag en 19.25 uur op zondag zijn de finales ook te zien op NPO 3.

In de A-finale van de 1.500 meter had thuisfavoriet William Dandjinou lange tijd de regie, maar de sterke Canadees die op de Spelen teleurstelde, ging drie rondes voor het einde zonder tegenstander in de buurt onderuit. Hetzelfde overkwam hem later op de avond in de halve finales van de 500 meter.

De Zuid-Koreaan Jongun Rim profiteerde volop en legde beslag op het goud op de 1.500 meter, voor de Italiaan Brendan Corey en de Belg Stijn Desmet.

Jens van 't Wout liet van zich spreken in de series van de 1.000 meter met een weergaloze inhaalactie, waar veel over nagepraat werd.

Wijfje behoorde lang tot de Nederlandse top en werd in 2020 Nederlands kampioen op de 1.500 meter. Ze maakte op internationale toernooien vaak deel uit van de Nederlandse achtervolgingsploeg, waarmee ze onder meer twee Europese titels veroverde.

De laatste jaren werden de prestaties minder, mede door een "ongrijpbare blessure" aan het onderbeen die haar een tijd aan de kant hield. Wel werd ze afgelopen maand op de NK allround nog derde.

"Hoe stop je met je levenswerk?", vraagt Wijfje zich af in haar bericht op Instagram. "Hoe laat je iets achter waar je zoveel jaren voor hebt getraind, waar je alles voor hebt gelaten? Maar je hebt je dromen en grote doelen niet kunnen waarmaken."

Toch "is het goed zo", volgens Wijfje, die zegt op weg te zijn naar nieuwe avonturen. In het radioprogramma Langs de Lijn vertelde ze dat ze meerdere lijnen uit heeft gegooid, onder meer bij de Johan Cruyff Academy, een organisatie die sporters helpt hun topsport te combineren met een opleiding.

Op het complex waar het Canadese Montreal vijftig jaar geleden de Zomerspelen organiseerde, hopen de Nederlandse shorttracksterren hun gouden jaar nóg meer glans te geven tijdens de WK.

De omgeving rondom de Aréna Maurice Richard ondervindt de gevolgen van de hevige ijsregen van de afgelopen dagen. Het bronzen beeld van de legendarische ijshockeyer bij de ingang van het stadion is behangen met ijspegels.

Trottoirs zijn spekglad. Klompen ijs vallen uit de bomen. Het weerhoudt de shorttrack-equipe er niet van om zich al vroeg in de ochtend te melden voor een training.

Van 't Wout geeft het grif toe: het was even schakelen, van de olympische euforie naar de WK-voorbereiding. "Ik heb er best wel even moeite mee gehad. Eigenlijk wil je gewoon klaar zijn na de Spelen. Daar heeft de laatste vier jaar alles om gedraaid. Maar nu ik hier op het ijs sta en het steeds weer wat beter gaat..."

Van 't Wout zoekt even naar woorden die de lading dekken: "Het kan ermee door."

Van 't Wout werd flink ziek

Echt optimaal verliepen de weken na Milaan niet voor Van 't Wout. "Het was heel druk, maar ik ben ook flink ziek geworden. Dus ik heb die weken in Nederland wat media gedaan en daarna vooral op bed gelegen. Ik was ook te ziek om te trainen. Dat heb ik hier in Canada zondag voor het eerst weer kunnen doen. Daar baal ik wel van, ik heb niet echt een lekkere voorbereiding op dit WK gehad. En ik ben nu niet in topvorm. Dus ik ben benieuwd wat ik hier kan."

Genieten deed Velzeboer wel met volle teugen na haar terugkeer in Nederland. "Ik vond het leuk om te zien hoe het leeft. Tijdens de Spelen zit je vooral in je bubbel, waardoor je het niet echt doorhebt. Bij de huldigingen waren zo veel mensen. Dat was bijzonder. We hoorden ook dat er heel veel aanmeldingen zijn bij shorttrackclubs. Dat geeft mij een trots gevoel."

Velzeboer: 'Voel me heel vrij, niets moet'

Met hun individuele gouden medailles - allebei wonnen ze er twee - beginnen Van 't Wout en Velzeboer als blikvangers aan de WK. Die status zou voor extra druk kunnen zorgen. Maar de goudhaantjes van Milaan zien dat anders.

"Ik voel mij heel vrij", zegt Velzeboer. "Ik heb op de 500 meter al drie wereldtitels en nu ook de olympische titel. Ik ben nog steeds goed, dus het kan. Maar ik heb niet het gevoel dat ik iets moet."

Die vrijheid voelt ook Van 't Wout in de wetenschap dat hij zijn belangrijkste prijzen al heeft gewonnen. "Bij de mannen-aflossing (waar Nederland ook goud pakte) zeggen we ook: wij mogen, zij moeten." Al heeft hij nog wel een sluimerende ambitie. "Ik ben nog nooit individueel wereldkampioen geworden. Dat zou ik heel graag willen."

Velzeboer heeft het gevoel dat ze nog iets recht te zetten heeft na de mislukte aflossingen (vrouwen en gemengd) op de Spelen. "Ik heb zin om de relays te rijden. Daar willen we revanche."

Bovendien is ze benieuwd waartoe ze als sprinter op de 1.500 meter in staat is. "Tijdens de Spelen had ik voor het eerst het gevoel dat ik die ook kan winnen. Ik ben benieuwd hoe de benen zijn dit weekend. Ons vizier was op de Spelen gericht. En dit is een beetje het toetje."

Een WK als toetje kan voor een zoete nasmaak zorgen. Maar volgens Van 't Wout zien veel schaatsers zo'n toernooi in een olympisch jaar als mosterd na de maaltijd. "De meesten hebben geen zin in de WK. Ze zijn óf van de Spelen gekomen met het idee: mijn seizoen is geslaagd. Óf met het idee: mijn seizoen is verpest, ik moet weer vier jaar wachten."

WK shorttrack bij de NOS

De wereldkampioenschappen shorttrack beginnen vrijdag met de kwalificaties. Zaterdag (vanaf 19.45 uur) en zondag (vanaf 19.25 uur) staan de finales op het programma, die zijn live te zien bij de NOS op NPO 3. Via livestreams op NOS.nl en in de NOS-app zijn de WK shortrack op zaterdag en zondag al vanaf 18.30 uur te volgen.

Naast olympisch kampioenen Van 't Wout en Velzeboer doen ook Melle van 't Wout, Kay Huisman, Teun Boer en Friso Emons, Michelle Velzeboer, Selma Poutsma, Diede van Oorschot en Zoë Deltrap mee.

Het idee voor deze battle of the sexes ontstond toen De Boo grapte tegen zijn Reggeborgh-teamgenoot Kjeld Nuis dat hij dacht dat hij diens vriendin Beune wel zou kunnen kloppen.

Daar dacht Beune zelf anders over. "Ik geef hem weinig kans", zei de regerend wereldkampioene op deze afstand vooraf. "Hij heeft nog nooit een 3.000 meter gereden. Hij heeft zelf geen idee wat hij kan of hoe die moet gaan rijden."

Uit de hand gelopen grap

"Het is gruwelijk uit de hand gelopen", zei De Boo er zelf over. "Ik heb een grap gemaakt en nu staan we hier."

De sprinter ging hard van start en pakte een flinke voorsprong, maar kreeg het iedere ronde een stuk moeilijker. Beune had een hele andere tactiek en bouwde haar race rustig op. Terwijl De Boo richting rondetijden van 35 seconden ging, sloop Beune steeds dichterbij.

Nuis als commentator

Nuis deed ondertussen live verslag op Instagram, naar eigen zeggen voor 36.000 volgers. "Het is nog heel lang", riep hij naar De Boo, terwijl hij zijn vriendin aanmoedigde met "hij gaat kapot!".

Een race van 7,5 ronden bleek toch wat lang voor De Boo. Terwijl hij zich naar de finish worstelde ging Beune hem op het laatste rechte eind voorbij. "Hij ging er veel te hard in", concludeerde Nuis.

Snel starten was inderdaad het plan van De Boo, vertelde hij na afloop. "Maar op een gegeven moment kwam de man met de hamer en die kwam hard."

Sprintersbal

Bij De Zilveren Bal, een 'schaatsshow' aan het einde van het seizoen, werden ook sprintraces over 100 meter verreden. Bij de mannen ging de winst net als vorig jaar naar de Kazach Yevgeniy Koshkin (9,56), voor Stefan Westenbroek (9,69) en Mats van den Bos (9,82). Jordan Stolz sneuvelde in de halve finales.

Dione Voskamp won voor de vierde keer de Zilveren Bal. In de finale was ze met een tijd van 10,49 een fractie sneller dan Anna Boersma en Ying-Chu Chen uit Taiwan. Voor de 29-jarige Voskamp was het haar laatste wedstrijd. Ze zet een punt achter haar carrière.

Tijdens de Olympische Spelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo werd bekend dat Thialf een bid heeft ingediend om het schaatstoernooi van de Winterspelen van 2030 te organiseren. In de Franse Alpen zien ze het niet zitten om een dure schaatshal te bouwen die daarna leeg zou staan, en dus moet er uitgeweken worden naar Heerenveen of Turijn.

Geliefd

Nationale en Internationale toppers zijn echter niet enthousiast over het houden van het schaatstoernooi in Nederland. En dat komt niet door de omstandigheden in de hal. "Thialf is by far de beste plek om te racen. Het publiek juicht niet alleen voor Nederlanders, maar voor goede resultaten van iedereen", zegt kersvers wereldkampioen allround Sander Eitrem.

Maar het olympisch schaatstoernooi naar Heerenveen halen, gaat de Noor te ver. "Het is zo ver weg van de rest van de Spelen. Dit is Thialf, maar ik wil ook op nieuwe plekken racen, zoals in Milaan. Dan is het ook wat bijzonderder. Een nieuwe hal is het beste voor iedereen."

De Poolse bronzenmedaillewinnaar Vladimir Semirunniy kwam met eenzelfde lezing. "Ik houd van Thialf, maar het is beter om alles op dezelfde plek te hebben."

Kind aan huis Femke Kok, die zich voor eigen publiek tot wereldkampioen sprint kroonde en een wens in vervulling zag gaan door in de befaamde koets rond te rijden, heeft ook liever alle olympische onderdelen op dezelfde plek. "Dat is mooier, want dan heb je meer het gevoel van de Spelen. Maar als ze moeten uitwijken..."

Kok hoopt dat de organisatie kiest voor dezelfde oplossing als in Milaan, door een tijdelijke ijsvloer neer te leggen. "Ze hebben gezien dat het mogelijk is met een nieuwe baan. En het ijs was snel. Daar kunnen ze veel van leren", zegt Kok over de baan waarop ze olympisch goud op de 500 meter won en die haar dus "zeker wel beviel".

'Onnozele gedachte'

Schaatstrainer Jillert Anema vindt dat er niet eens over gesproken moet worden. "Het is een compleet onnozele gedachte", begint de trainer van Marijke Groenewoud, die tweede werd op de WK allround. "Ze legden in Milaan een hartstikke goede en snelle baan aan. Er is geen Fransman die het naar Thialf gaat brengen. We zouden dan als Nederland een enorm voordeel hebben en daar is de hele internationale schaatswereld niet blij mee."

"We rijden hier genoeg toernooien. Het zal niet gebeuren. Het is ook onzin dat men erover begint. Het is een beetje lobbyen, pappen en nathouden en vriendelijk zijn door te zeggen dat we het wel willen organiseren. Maar het zal gewoon in Frankrijk zijn", zegt Anema met zijn typische overtuiging.

Stolz werd twee jaar geleden wereldkampioen door Patrick Roest te verslaan, maar na een deelname aan zowel de WK sprint als WK allround (en dus met acht ritten in de benen), ging de Amerikaanse alleskunner kapot op de 10.000 meter en viel hij zelfs naast het podium. Het zilver ging naar Metodej Jílek, het brons was voor Vladimir Semirunniy.

Het mannentoernooi was de ultieme clash tussen sprintkanon Stolz (olympisch kampioen 500 en 1.000 meter) en stayer Eitrem (olympisch kampioen 5.000 meter en wereldrecordhouder op die afstand).

Slecht toernooi Nederland

De Nederlanders kwamen niet in de buurt van het podium. Chris Huizinga werd zevende, Stijn van de Bunt achtste en Marcel Bosker haalde de laatste afstand niet.

Het is voor het eerst in twintig jaar dat Nederland bij zowel de mannen als vrouwen geen wereldkampioen allround levert.

Na zeges op de 500 en 1.500 meter en een prima 5.000 meter voor Stolz, moest Eitrem het beste uit zichzelf halen om de Amerikaan te verslaan. Op zaterdag had Eitrem dit al aardig gedaan.

De Noore bondscoach Bjarne Rykkje vreesde dat Eitrem op de 1.500 meter minimaal een seconde zou verliezen, maar het bleef bij ruim 0,8 seconden.

Op de 10.000 meter was de batterij van Stolz leeg. Eitrem zette hem zelfs op een ronde, bij de inhaalactie was er bijna contact tussen de beide heren. Gelukkig ging het net goed.

Bekijk hier de samenvatting van de 1.500 meter:

Huizinga (12.49,43) en Van de Bunt (12.57,36) kwamen niet in de buurt bij de snelste tijden.

Daarmee is het voor Nederland een zeer teleurstellend toernooi, met bij de mannen niemand in de top zes. Ook bij de vrouwen greep Nederland naast de wereldtitel, waardoor er voor het eerst sinds 2006 geen Nederlandse wereldtitel allround te bejubelen viel.

"Dit was heel belangrijk voor mij en Noorwegen, een allroundtitel is echt heel groot en ik heb daar altijd van gedroomd. Die droom komt nu uit", stelde Wiklund na afloop.

Het brons ging naar de Miho Takagi, die dit weekend afscheid neemt als profschaatser. Titelverdedigster Joy Beune viel buiten het podium.

Takagi verdedigde voorsprong

Het was Takagi die met een voorsprong van 0,1 seconden de laatste afstand inging. De Japanse is echter sterker op de korte afstanden, waardoor ze Wiklund in de slotrit niet bij kon houden.

Beune stond na de eerste dag op de vierde positie, maar na een knappe zege op de 1.500 meter ging ze als nummer drie de laatste afstand in. Ze reed op de 5.000 meter een direct duel tegen Groenewoud.

De 26-jarige Beune, die in 2024 wereldkampioene allround werd, kon het niet bolwerken tegen Groenewoud op de 5.000 meter. Vanaf het begin liep Groenewoud weg, waardoor er geen titelprolongatie in zat.

De tijd van Groenewoud was uiteindelijk goed genoeg om van vier naar twee te springen in het algemeen klassement.

Bekijk hier de samenvatting van de 1.500 meter:

Antoinette Rijpma-de Jong reed in Thialf haar eerste 5.000 meter van het seizoen. De winnaar van olympisch goud op de 1.500 meter werd al vier keer Europees kampioen allround, maar verlegde haar focus de afgelopen jaren op de middellange afstanden.

Mede daarom begon haar toernooi met de tweede plek op de 500 meter, maar op de 1.500 meter werd ze slechts vijfde en op de lange afstanden kwam ze tekort om te strijden voor het podium.

Francesca Lollobrigida, olympisch kampioen op de 3.000 en 5.000 meter, eindigde het WK allround als zevende.

Beide vrouwen stonden jarenlang aan de top van de internationale schaatswereld en vochten op allround-, afstandstoernooien en de Spelen om het eremetaal.

Ireen Wüst reed tijdens haar carrière veel rechtstreekse duels met Sáblíková. "Die waren lastig. Ik startte altijd snel, zij was van de lange adem. Ik was een soort rode lap voor haar. Als ik haar hoorde, was ik te laat."

Schaatstrainer Geert Kuiper zag in Takagi de ultieme alleskunner. "Ze is wereldkampioene sprint en allround, ze kan alles aan. Ze pakt zelfs medailles op de 500 meter."

Kuiper was in 2005 ook kortstondig trainer van Sáblíková, toen ze op 18-jarige leeftijd wilde trainen en Kuiper gevraagd werd door de Tsjechen om daarbij te helpen.

"Ze begon in het eerste jaar met winnen. Soms was het even niets, maar als je kijkt naar haar erelijst... En ze kwam tegelijk op met Wüst." De Tsjechische won in haar carrière drie keer olympisch goud, vijf wereldtitels allround en zestien keer goud op de WK afstanden.

Toch dacht Kuiper in eerste instantie dat Sáblíková niet in staat was om door te breken. "Dat wordt me nog vaak verteld", lacht Kuiper. "Ik zag een breekbaar iemand. Voor haar leeftijd maakte ze veel meters, en ik wist niet of bijvoorbeeld haar enkels dat aankonden. Maar het tegendeel is bewezen." Naast schaatsen maakte de Tsjechische ook meters op de fiets en was ze een uitstekend skeeleraar.

"Ze leek het type dat alleen voor de lange afstanden was gemaakt, maar ze was zo goed. Ze reed zelfs een acceptabele 500 meter", zegt Kuiper, die het net zo bijzonder vindt dat ze in eigen land tot sportvrouw van het jaar werd verkozen. "Dat iemand uit een totaal vreemde sport die titel haalt, is heel bijzonder."

Wüst: "Sáblíková was mijn grootste tegenstander. Als ik haar niet had, had ik veel meer titels gewonnen. Wij vochten het altijd uit. Dat maakte die titels juist zo mooi, omdat ik ervoor moest strijden."

"We waren tegenpolen. Zij was goed op de lange afstanden, ik op de kortere. Op de allroundtoernooien kwamen we elkaar tegen. Ik zei vroeger altijd: het lijkt alsof ze niet verzuurt. En ze is heel aardig. Als je jong bent wil je per se van elkaar winnen. Maar als je vaak tegen elkaar strijdt en concurrenten wordt, ontstaat er respect en zelfs een vriendschap. Dat is het mooie aan sport."

"Ze maakten elkaar beter", zegt ook Kuiper, die ook Wüst begeleid heeft. Je moest bij het voorbereiden van toernooien altijd rekening houden met Sáblíková."

Ereronde

Sáblíková reed zaterdag op de 3.000 meter al haar laatste race van haar carrière. Bij de aankondiging voor haar rit waren er al tranen, en in de laatste ronde besloot ze niet vol meer door te rijden maar rustig zwaaiend naar het publiek haar laatste meters af te leggen. De fans stonden op de banken en het gejuich was net zo hard als bij het baanrecord van Sander Eitrem op de 5.000 meter.

"Het was het mooiste gevoel", zei de Tsjechische na haar rit. "Dank aan iedereen, ik kan alleen maar lachen. Het was de beste slotronde ooit."

Stadionspeaker Jan van der Meulen weet dat Sáblíková van zijn aankondigingen geniet en dankt dat aan het publiek. "Daar staat Thialf om bekend. Buitenlandse rijders worden op handen gedragen. Het is uniek wat ze gepresteerd heeft. Daar hebben we als Nederland soms wel wat last van gehad, maar dan nog", lacht Van der Meulen "Grootheden worden op waarde geschat."

De eerste slag in de rivaliteit was voor Sáblikova, die op de EK allround in 2007 op de 5.000 meter een achterstand van 14 seconden op Wüst goedmaakte en de titel pakte. "Toen wisten we: nu is het menens. Gelukkig won ik een week later het WK in eigen huis. Vanaf toen was Sáblíková echt iemand om serieus rekening mee te houden op allroundtoernooien."

Strijd op de schaatsmijl

Waar Sáblíková vandaag geen rol meer speelt, gaat de Japanse alleskunner Takagi na de eerste dag van de huidige WK allround aan de leiding. Takagi won de titel in 2018 en vocht ook duels uit met Wüst, vooral tijdens de laatste seizoenen van Nederlands succesvolste olympiër."

"Takagi was meer een rijder zoals ik, maar dan juist sneller. Bij haar moest ik de schade beperken op de 500 meter. Wij hebben vooral veel gestreden op de 1.500 meter."

Voor Kuiper, die bij de Spelen in Pyeongchang de bondscoach van de ploegenachtervolging was, werd Takagi ook de grootste tegenstander. "We hadden in 2018 een heel goed team, maar we kregen ineens te maken met de Japanse concurrentie. Takagi was de kapitein. Ze had zoveel kwaliteit, niet zo gek dus dat ze ook won met haar ploeg."

Wüst versloeg Takagi dat jaar wel op de 1.500 meter. "Maar zij heeft iets wat ik nooit heb gehad: het wereldrecord op de 1.500 meter. Op de Spelen lukte het me wel. Tegen elkaar rijden was altijd een mooi affiche."

Voor Stolz was de 5.000 meter zijn zesde race in drie dagen, want donderdag en vrijdag deed hij ook al mee aan de WK sprint. Maar ook een vermoeide Stolz is moeilijk te verslaan. De Amerikaan won eerder op de dag de 500 meter met overmacht en reed de vijf kilometer in een keurige tijd van 6.19,66, al had hij gehoopt wat sneller te zijn.

Allrounders en duurrijders als Eitrem, Vladimir Semirunniy (6.08,15) en Metodej Jilek (6.09,77) doken eenvoudig onder de tijd van Stolz, maar het was niet genoeg om de leiding in het klassement over te nemen.

Sterke rit Van de Bunt

Stijn van de Bunt deed bij zijn WK-debuut hele goede zaken met een persoonlijk record van 6.07,54, de tweede tijd op de 5.000 meter. Van de Bunt werd 21ste op de 500 meter, maar maakte veel terrein goed met deze sterke rit. Hij staat zesde in het klassement.

De achterstand van de Nederlander op Stolz is met ruim zeven seconden groot, al kan hij met een goede 10.000 meter nog wat inlopen. Voor Marcel Bosker en Chris Huizinga (achtste en negende in het klassement) is het podium nog verder weg.

Het allroundtoernooi bij de mannen is dit weekend een prachtige clash tussen sprint en duurvermogen. Stolz rijdt bijna nooit races langer dan 1.500 meter, maar de winst die hij op de korte afstanden pakt is zo groot, dat hij de voorsprong twee jaar geleden bij het WK in Inzell kon verdedigen.

In Heerenveen ging Stolz na een sterke 500 meter (34,22) met zo'n twintig seconden voorsprong op het hele veld de 5.000 meter in. Het Amerikaanse fenomeen, dat gisteren nog tweede werd op de WK sprint achter Jenning de Boo, moest de schade zien te beperken op de voor hem vreemde lange afstanden.

Dat lukte enigszins, al had hij met een dag rust naar eigen zeggen nog wat sneller kunnen zijn.

Bekijk hier de samenvatting van de 500 meter en de reactie van Stolz:

Semirunniy, goed voor zilver op de olympische 10.000 meter, beet zich stuk op de sterke tijd van Van de Bunt. De Pool werd derde, net voor Jílek, de Tsjechische olympisch kampioen op de 10.000 meter.

Alleen Eitrem was sneller dan de Nederlander. De Noorse wereldrecordhouder en olympisch kampioen op de 5.000 meter begon razendsnel en zette uiteindelijk de vierde tijd op de 5.000 meter ooit neer. Met zijn baanrecord reed hij de tijd van Patrick Roest (6.04,36) uit de boeken.

Wiklund heeft de beste papieren voor de wereldtitel, omdat zij op de langere afstanden sterker wordt geacht dan Takagi.

Titelverdediger Beune staat vierde na de eerste dag. Op de 500 meter hield ze de schade beperkt, maar ze reed een tegenvallende 3.000 meter met een tijd van 4.00,09, haar eerste boven de vier minuten dit seizoen. Beune begint zondag aan de 1.500 meter met een achterstand van 1,94 seconden op Wiklund en Takagi.

Takagi wint 500 meter, Wiklund 3.000 meter

De Noorse en de Japanse staan exact gelijk na twee van de vier afstanden. Takagi, die dit weekend afscheid neemt van de schaatssport, was de beste op de 500 meter. Wiklund reed op de 3.000 meter, de afstand waarop ze bij de Olympische Spelen zilver veroverde, de snelste tijd met 3.56,83.

Bekijk hier de samenvatting van de 500 meter:

Takagi ging na haar zege op de 500 meter met een voorsprong de tweede afstand in. Op de 3.000 meter was ze met 4.03,37 maar nipt langzamer dan Antoinette Rijpma-de Jong, die tweede was geworden op de 500 meter, maar op de 3.000 meter terugviel naar de vijfde plek.

Rijpma-de Jong reed in de eerste rit van de 3.000 meter. Ze had het hele seizoen nog geen race gereden op deze afstand en zat zo'n acht seconden boven haar persoonlijk record: het werd een tijd van 4.03,22.

In de slotrit reed Groenewoud in een direct duel met Beune een sterke rit met 3.57,39, goed voor de tweede tijd. Beune viel juist wat tegen met een tijd boven de vier minuten.

Afscheid Sáblíková

Voor schaatsicoon Martina Sáblíková was de 3.000 meter haar laatste race in haar carrière. De vijfvoudig wereldkampioen allround wilde afscheid nemen op de WK in Thialf, maar begon niet fit aan het toernooi, nadat ze op de Olympische Spelen ziek was geworden en de 3.000 meter moest overslaan.

Haar race van vandaag werden 7,5 ererondes voor de Tsjechische grootheid. Bij het inrijden van de laatste ronde hield ze in en maakte er een prachtige slotronde van voor het publiek, dat op de banken stond en oorverdovend lawaai maakte.

De tranen vloeiden bij publiekslieveling Sáblíková, na een imposante carrière van ruim twintig jaar.

"Ik ben wel klaar met het hele circus rondom het schaatsen. Ik heb het gevoel dat het heel moeilijk is om een beetje de wind in de rug te krijgen. Dat gaat niet alleen over mij, maar over mijn hele ploeg."

De 23-jarige schaatser uit Dalfsen vervolgt zijn betoog. "Er hoeft maar iets niet perfect te gaan en er komt negatieve publiciteit, ook over de ploeg. Ik vind dat er een negatief beeld wordt geschetst over mensen die elke dag hard werken."

Maar na aanhoudend doorvragen bleef onduidelijk waar de schaatser nou precies op doelt. "Jij wil heel graag dat ik namen ga noemen, maar dat ga ik niet doen."

Voor Wennemars eindigde zijn schaatsseizoen zonder prijzen. Op de Olympische Spelen leek hij op de 1.000 meter op weg naar een medaille, maar werd hij gehinderd op een kruising.

Op de WK sprint overkwam hem iets soortgelijks, donderdagavond in de race tegen De Boo. "Of ik zonder dat incident een ander weekend had geschaatst? Dat denk ik niet, maar dan was ik misschien nu wel derde geworden."

"Supermooi om zo het seizoen af te sluiten", zegt Kok met een grote glimlach, nadat ze meerdere ererondes gereden had. "Het is natuurlijk geweldig dat er zoveel mensen voor ons komen. Dan is het alleen maar leuk om het met elkaar te vieren."

"Een wereldrecord punten, ik denk dat dit het beste schaatsweekend van mijn leven is", stamelt een minstens net zo blije De Boo. "Je ziet mensen vallen, dan gaan er allemaal scenario's door mijn hoofd. Het is niet gebeurd, ik heb het waargemaakt."

Vier zeges

Kok is de eerste Nederlander op een WK sprint die alle vier de afstanden wint. Na haar baanrecord op de 500 meter was ze ook op de overige omlopen niet te kloppen. "Ik ben zeker tevreden over mijn ritten, ik heb een hoog niveau laten zien. Dat is supermooi", zegt Kok met gevoel voor understatement.

De 25-jarige Kok, die het hele jaar geen enkele race op de 500 meter verloor, had even moeite om zich op te laden voor de WK in Heerenveen. "De Spelen was mijn grote piekmoment. Er stond zoveel druk op de 500 meter. Dat hakte er achteraf gezien wel in. Dan moet je weer gaan opladen, dat is goed gelukt. Ik kwam voor dit resultaat. Ik ben heel blij dat het is gelukt."

"Het is echt een droomseizoen, als ik het zo mag omschrijven. Ik heb het idee dat er nog meer in zit, dus er komen weer nieuwe doelen. Nu ga ik lekker genieten, en dan zijn we volgend jaar weer terug."

De Boo pakte donderdagavond niet alleen zijn baanrecord op de 500 meter terug, maar hij was op drie van de vier afstanden Jordan Stolz de baas. De Amerikaan pakte vorige maand de olympische titels op de 500 en 1.000 meter, maar was op de WK nét iets minder sterk dan anders.

Stolz praatte na het toernooi uitgebreid na met De Boo. "Hij is hartstikke sportief. Hij kwam me feliciteren, vroeg hoe mijn benen voelden en maakte een grapje dat hij nog een allroundtoernooi moet rijden. Nou, ik ben heel blij dat ik klaar ben", lacht De Boo.

De Boo genoot enorm van het racen en winnen in eigen huis. "Ik heb nog nooit zo'n vol Thialf gezien op een donderdag en een vrijdag. Het geluid als je wordt omgeroepen... Ik blijf het zeggen, dat is kippenvel. Dat ik wereldkampioen sprint mag worden voor thuispubliek, bij mijn ouders, dat is prachtig."

Terugkerend thema tijdens de WK: wat was er gebeurd als De Boo deze topvorm op de Spelen benaderd had? Was hij dan in staat om olympisch goud te behalen? Die gedachte ging ook door zijn hoofd, maar hij wil er niet aan toegeven.

"Zo moet ik niet denken. Ik ben heel trots op dit weekend en ik ga proberen dit apart te zien van de Spelen. Wat als telt niet, dat zei mijn vader ook altijd. Ik ben gewoon wereldkampioen, mijn seizoen kon haast niet beter."

Met 134,670 punten werd hij de snelste sprintkampioen aller tijden. De Boo is de negende Nederlander die de beste is op de WK sprint.

"Een wereldrecord punten.. Ik denk dat dit het beste schaatsweekend van mijn leven is. Het is echt bizar. Dat ik wereldkampioen sprint mag worden voor het thuispubliek, bij mijn ouders, dat is prachtig", stelde De Boo na afloop.

Bekijk hier de reactie van De Boo na de winst op de WK sprint:

Reggeborgh-trainer Gerard van Velde levert vanavond twee wereldkampioenen af, want eerder werd ook Femke Kok de beste sprinter van de wereld.

De laatste keer dat twee Nederlanders wereldkampioen sprint werden, was in 2022. Toen mochten Thomas Krol en Jutta Leerdam de armen in de lucht steken.

Het brons ging niet naar Joep Wennemars, hij belandde net naast het podium. Hij kwam op de afsluitende 1.000 meter te kort om concurrent Ning Zhongyan te verslaan.

De derde Nederlander op het ijs, Janno Botman, ging onderuit op de 1.000 meter en kon een klassering in de subtop vergeten.

Baanrecord op eerste dag

De Boo kende een uitstekend WK. Op dag één wist hij Stolz twee keer te verslaan en pakte hij zelfs het baanrecord op de 500 meter terug van de Amerikaan.

Op de tweede dag was hij wederom sneller dan Stolz op de 500 meter en daardoor kon De Boo met een gerust gevoel de afsluitende 1.000 meter in. "Op 95 procent", zoals hij van tevoren aankondigde.

Dat zorgde er alleen wel voor dat De Boo niet met de volle buit - vier afstandszeges - uit Heerenveen zou vertrekken. Op de laatste afstand, de tweede 1.000 meter, was Stolz 0,14 seconden sneller dan de Nederlander.

Maar het kan de Groninger waarschijnlijk weinig schelen. De 22-jarige schaatser is met de wereldtitel de opvolger van Ning, die in 2024 de beste was op de WK sprint.

De Boo opende het WK sprint donderdag met een baanrecord (33,78) daarmee deelde hij de eerste tik uit aan Stolz. Later op de avond pakte hij ook de 1.000 meter overtuigend.

Op vrijdag kwam de tweevoudig winnaar van olympisch zilver met wat zenuwen naar de baan. Hij wist dat zijn Amerikaanse concurrent nog een stukje sneller zou kunnen dan hij donderdag liet zien.

Maar echt het gaspedaal indrukken lukte Stolz wederom niet op de 500 meter. De Boo wel, hij ging zo snel dat hij bijna uit de laatste bocht vloog, maar met zijn shorttrackverleden lukte het hem om zijn evenwicht te behouden.

Met 33,93 was De Boo net wat trager dan donderdag.

Wennemars net naast podium

Joep Wennemars was na drie afstanden in een felle strijd verwikkeld om het brons. Zowel hij, Laurent Dubreil en Ning maakten na de tweede 500 meter nog kans op die derde plek.

Maar op de laatste afstand moest de 23-jarige Nederlander zijn meerdere erkennen in de Chinees Ning, die op de Olympische Spelen kampioen werd op de 1.500 meter.

Ook plek twee en drie werden veroverd door Nederlandse sprinters: Suzanne Schulting en Marrit Fledderus. Een volledig Nederlands podium was er nog nooit op de WK sprint (vrouwen én mannen).

Kok is vierde wereldkampioene sprint

Kok is de vierde Nederlandse wereldkampioene sprint. Marianne Timmer, Jorien Ter Mors en Jutta Leerdam gingen de Friezin voor.

"Supermooi om zo het seizoen af te sluiten", zei Kok met een grote glimlach, nadat ze meerdere ererondes gereden had. "Het is natuurlijk geweldig dat er zoveel mensen voor ons komen. Dan is het alleen maar leuk om het met elkaar te vieren."

De kersvers wereldkampioene vervolgt: "De Spelen was mijn grote piekmoment. Er stond zoveel druk op de 500 meter. Dat hakte er achteraf gezien wel in. Dan moet je weer opladen, dat is goed gelukt. Ik kwam voor dit resultaat en ik ben heel blij dat het is gelukt, het is echt een droomseizoen."

Bekijk hier de reacties van Kok, Schulting en Fledderus na de WK sprint:

Het is de eerste wereldtitel voor Kok, die in 2022 en 2024 als tweede eindigde. De olympisch kampioene op de 500 meter bekroonde haar sprinttoernooi op dag één met een baanrecord (36,67) op de kortste sprintafstand.

Valse start op dag twee

Dat baanrecord was een topstart van twee goede dagen. Alleen op vrijdag werd het bij de start van de 500 meter nog heel even spannend.

De olympisch kampioene begon met een valse start doordat ze iets te dicht op de lijn stond. Haar tweede start deed ze voorzichtiger, maar alsnog kwam er een geweldige tijd uit (36,76) voor de Friezin.

"Die valse start was een beetje dom. Maar daarna dacht ik: geen domme dingen meer doen, dus ik ben wat verder van de lijn gaan staan", zei Kok na afloop. "Je moet rustig blijven en dat is gelukt."

Rustig bleef ze ook op de 1.000 meter, waar ze met 1.13,38 zeven tienden sneller was dan Schulting.

Bekijk hier de reactie van Femke Kok na de eerste 500 meter:

Schulting, die op de Olympische Spelen nog een teleurstellende 1.000 meter reed op de Spelen, sluit haar seizoen met een tastbare prijs af.

Na de winst op de NK allround, was de Friezin ook sterk op de WK allround. Eigenlijk kwam haar tweede plaats dit weekend geen moment in gevaar. Met meerdere goede races verscheen er ook met regelmaat een glimlach op het gezicht van Schulting.

Voor Fledderus was het een weekend waarin ze streed met Kaja Ziomek-Nogal om de derde plaats. Op de 500 meter reed ze een prachtig duel met de Poolse, die een tiende sneller over de finish kwam dan de Nederlandse.

Maar op de 1.000 meter wist de 24-jarige Fledderus, die helemaal stuk zat, haar nipte voorsprong in het algemeen klassement vast te houden om zo met brons te vertrekken van de WK sprint.

De Boo ook wereldkampioen

Jenning de Boo werd vrijdagavond ook wereldkampioen sprint. Daarmee leverde trainer Gerard van Velde bij Reggeborgh twee wereldkampioenen af.

De laatste keer dat twee Nederlanders wereldkampioen sprint werden, was in 2022. Toen mochten Thomas Krol en Jutta Leerdam de armen in de lucht steken.

"Je zou zeggen dat je na de Spelen helemaal uitgeput bent, eigenlijk is dit hartstikke krom. Maar ik geniet er volop van", stelde De Boo na zijn 33,78 op de 500 meter.

Bekijk hier de samenvattingen van de 500 meters:

De Boo, winnaar van twee keer zilver in Milaan, zag deze week op de trainingen al aankomen dat er behoorlijk snelle tijden in zouden zitten, vertelde hij donderdagavond. "Ik reed namelijk allemaal persoonlijk records in de trainingen."

Daardoor wilde de Groninger donderdagochtend ook al wel voorspellen dat hij beter is dan ooit. "Het is heel lekker dat ik het dan ook waar kan maken."

Want ook op de 1.000 meter, waar De Boo net geen baanrecord greep, toonde de 22-jarige schaatser zijn topvorm.

Omgeroepen als olympisch kampioen

De Boo's ploeggenote, Femke Kok, was in Thialf ook nog nooit zo snel op de 500 meter als donderdagavond.

Hoewel de 25-jarige Friezin van tevoren nog twijfelde of ze na haar succesvolle Spelen (goud op de 500 meter en zilver op de 1.000 meter) wel genoeg motivatie kon opbrengen voor de WK, toonde ze wederom dat ze de beste sprinter is.

"Je moet na alle drukke weken na de Spelen toch maar afwachten hoe het gaat, want door de drukte hebben we minder goed naar dit toernooi toe kunnen werken", beseft Kok.

Bekijk hier de reacties van Kok, De Boo en Suzanne Schulting op dag één van de WK sprint:

"Maar ik kreeg gewoon een boost van het publiek. En als je wordt omgeroepen als olympisch kampioene, dat is zo vet. Daar kreeg ik enorm veel motivatie van. Ik wil ook gewoon een goed toernooi rijden, ik sta hier niet voor niets aan de start."

Die woorden maakte Kok op dezelfde avond nog een keer waar. Met meer dan een seconde voorsprong op Suzanne Schulting won ze ook de 1.000 meter.

"Dit was voor mij een goede eerste dag. Maar we moeten nog twee afstanden, dus ik wil nog niet op de zaken vooruit lopen. Je weet dat er op sprinttoernooien altijd wat kan gebeuren, dus ik moet scherp blijven in mijn hoofd."

Stolz kan harder

Voor De Boo geldt hetzelfde. Hij moet ervoor zorgen dat hij vrijdag zijn topvorm vast blijft houden, zodat hij zijn concurrent Jordan Stolz achter zich houdt in de strijd om de wereldtitel.

"Ik weet namelijk dat hij harder kan, zeker op de 1.000 meter. Er is morgen nog een dag, dus ik kan wel heel stoer gaan doen, maar de titel staat nog altijd op het spel."

Op de 500 meter reed De Boo zelfs een baanrecord (33,78). Vlak voor de start van de 1.000 meter liet de Nederlander zijn schaatsen ergens in Thialf liggen, maar ook dat deerde hem niet.

Na de eerste dag heeft De Boo een voorsprong van ruim zes tienden op Stolz, die wat vermoeid lijkt. De Chinees Ning Zhongyan, winnaar van olympisch goud op de 1.500 meter, heeft voorlopig plek drie in handen.

Joep Wennemars staat vierde en heeft nog zicht op het podium.

Bekijk hier de samenvatting van de 500 meter:

Op de Olympische Spelen moest De Boo op de 500 en 1.000 meter nog zijn meerdere erkennen in de Stolz, maar donderdag was dat andersom.

De Boo zei donderdagmorgen al dat hij in hele goede vorm verkeert, misschien zelfs beter dan op de Spelen.

Vanaf klap één liet de winnaar van twee keer olympisch zilver dat ook zien aan het publiek in Heerenveen. De Boo was vanaf de start gretig en was op de 500 meter uiteindelijk ruim drie tienden sneller dan Stolz, die een tijd van 34,13 klokte.

Met zijn 33,78 pakte hij het baanrecord terug dat in december nog door Stolz tijdens de wereldbeker in Heerenveen werd afgepakt.

Te veel foutjes

"Ik had echt niet het gevoel dat ik 33,7 reed", zei De Boo na afloop. "Voor mijn gevoel zat ik wel op een snelle tijd, maar er zaten eigenlijk te veel foutjes in. Morgen nog eentje", stelde De Boo vol verwachting.

Bekijk hier de reactie van De Boo na de eerste 500 meter:

"Ik rijd allemaal persoonlijk records in trainingen. Je zou zeggen dat je na de Spelen helemaal uitgeput bent, eigenlijk is het hartstikke krom. Maar ik geniet volop."

Stolz wil twee titels

De 21-jarige Stolz weet dat hij vrijdag uit een ander vaatje moet tappen als hij zijn doel voor dit weekend wil voltooien. De Amerikaanse alleskunner op het ijs wil namelijk wereldkampioen sprint én allround worden in Heerenveen.

De 500 en 1.000 meter gaven hem daar nog geen hoop op. Op de 1.000 was hij zes tienden langzamer dan De Boo en maar twee tienden sneller dan Wennemars, die derde werd.

Voor Wennemars, die op de Spelen naast de medailles greep, is de WK sprint een mooi toernooi om eremetaal te behalen.

De 23-jarige schaatser uit Dalfsen kwam donderdag tot een tijd van 34,57. Op de 1.000 meter noteerde hij 1.07,37. Daardoor staat hij nu negen honderdsten achter Ning in het algemeen klassement.

De derde Nederlander op de WK sprint, Janno Botman, snelde op de 500 meter naar 34,71 en naar 1.08,53 op de 1.000 meter. Hij staat nu zevende in het algemeen klassement.

De tweede dag van het WK sprint wordt vrijdag verreden.

De 25-jarige Friezin opende de avond met een baanrecord op de 500 meter (36,67) en was op de 1.000 meter (1.13,10) ruim een seconde sneller dan haar landgenote Suzanne Schulting, die na twee afstanden op de tweede plaats staat.

Marrit Fledderus heeft voorlopig plek drie in handen, maar moet vrijdag voor de bronzen plak zien af te rekenen met de Poolse Kaja Ziomek-Nogal.

Sterke 500 meter

Het was vooraf de vraag hoe goed Kok voor de dag zou komen in Heerenveen. Na het olympisch goud (500 meter) en zilver (1.000 meter) in Milaan stond de Friezin naar eigen zeggen met "een dubbel gevoel" aan de start.

"De Olympische Spelen waren het grootste doel en daar moest ik op mijn best zijn." De WK sprint waren eigenlijk niet meer dan een toetje.

Maar dat toetje wilde Kok wel bekronen met haar 24ste opeenvolgende zege op de 500 meter, dat was al vanaf de start te zien. De opening van 10,19 was bijna gelijk aan de opening bij de winnende race op de Spelen. Uiteindelijk reed ze naar de snelste tijd ooit gereden in Thialf.

Met de overtuigende eerste 500 meter zette Kok een eerste stap naar een primeur in haar loopbaan. Ze wist tot op heden nog geen wereldkampioene sprint te worden. In 2022 en 2024 werd ze tweede op de WK.

'Mooi begin'

"Dit is een heel mooi begin van het toernooi", zegt Kok. "Als je zo wordt omgeroepen als olympisch kampioen... dat is zo vet, daar kreeg ik veel motivatie van. Ik wil gewoon graag een goed toernooi rijden, dus ik sta hier niet voor niets aan de start."

Bekijk hier de reactie van Kok na afloop van haar eerste 500 meter waarin ze een baanrecord reed:

Bij afwezigheid van Jutta Leerdam - zij besloot na de Spelen haar seizoen te beëindigen - kwam de grootste concurrentie voor Kok uit eigen land: Suzanne Schulting.

De 28-jarige schaatsster vertoonde zich met een grote glimlach aan de start na haar sterke races op de NK sprint vorige week. Die glimlach kon ze nog even vasthouden omdat ze donderdag tot een tijd van 37,30 kwam. Slechts een fractie boven haar persoonlijk record van 37,24.

Goed op schema

Op de 1.000 meter was het gat met de winnares van olympisch goud en zilver meer dan een seconde.

"Maar ik lig goed op schema. Ik wist van tevoren dat het heel lastig zou worden om Femke te verslaan. Ik ben niet echt bezig geweest met een klassering, want ik wilde goede ritten laten zien. Dat werkt goed", zei Schulting na de tweede afstand van de avond.

Bekijk hier de reactie van Suzanne Schulting na dag één:

Marrit Fledderus, de derde Nederlandse aan de start, deed het ook goed. Zij reed op de 500 meter met 37,50 naar de vierde tijd.

Op de 1.000 meter werd ze wederom vierde. In het algemeen klassement staat ze derde met een nipte voorsprong op de Poolse Ziomek-Nogal.

Vrijdag staat de tweede 500 meter op het programma, net als de tweede 1.000 meter.