Gina de Vries ging buiten op zoek naar de vogel. "Ik riep haar naam, Mimi, en toen hoorde ik haar", zegt ze tegen de lokale nieuwssite Wâldnet. De papegaai zat hoog in een boom.

De Vries belde de dierenambulance en brandweer, maar die konden haar niet helpen. "Toen besloot ik zelf maar in de boom te klimmen om mijn vogeltje te redden." Niet veel later moesten haar vrienden opnieuw de brandweer bellen. "Ik kon niet meer naar beneden, want ik zat heel hoog."

Mimi gered

Deze keer kwam de brandweer wel. "Die heeft mij echt heel goed geholpen." Toen De Vries weer met beide benen op de grond stond, wilden de brandweermannen toch een poging doen om Mimi te redden.

De Vries ging samen met de brandweermannen omhoog in een bakje om de papegaai te vangen. "Ik zei tegen de brandweermannen: 'Als jullie nu zelf naar boven gaan, dan komt ze niet, want ze kent jullie niet. Het is misschien een beter idee dat ik zelf meega, want ze kent mijn stem.'"

De brandweer vertelde de vrouw dat ze wel maar één kans kreeg. "Ze zeiden: 'Als ze wegvliegt, dan is het klaar, dan moet je het zelf uitzoeken.'"

De Vries slaagde erin om Mimi vast te pakken. "Ik heb haar terug, dankzij de brandweermannen. Ik ben hen heel erg dankbaar."

Dit zijn beelden van de reddingsactie:

De dieren werden gevonden bij een kweker in Bathurst, 200 kilometer ten westen van Sydney. Er werden verschillende soorten aangetroffen, zoals de Argentijnse kakkerlak en de sissende kakkerlak uit Madagaskar, met ruim 5 centimeter een van de grootste kakkerlakken wereldwijd.

Beelden van de gevonden kakkerlakken:

De waarde van de dieren is ongeveer 120.000 euro. Ze worden verkocht om als huisdier in een terrarium te houden of als voedsel voor bijvoorbeeld reptielen.

Volgens het ministerie van Milieu zijn deze varianten echter verboden in Australië. Als ze ontsnappen, kunnen ze ziektes verspreiden of schadelijk zijn voor de inheemse natuur. Australië heeft strenge invoerbeperkingen voor dieren om dat te voorkomen.

De in beslag genomen insecten worden gedood. Het is nog niet duidelijk of de kweker een straf zal krijgen.

De groep van organisatie The Wilderness Project deed in februari onderzoek op het Lisima-plateau, een hoogland in het oosten van Angola. Vanwege aanhoudende burgeroorlog, de aanwezigheid van landmijnen en omdat het gebied lastig te bereiken is, werd er nog weinig onderzoek gedaan.

Tijdens de expeditie werden onder meer acht nog niet beschreven libellesoorten gevonden, drie nieuwe sprinkhaansoorten en ongeveer zestig motten- en vlindersoorten die tot nu toe nog onbekend waren voor de wetenschap. Verwacht wordt dat nog meer nieuwe soorten worden ontdekt, omdat nog meerdere insecten nader worden onderzocht.

Fluorescerend

Onder de nieuwe soorten zijn onder meer een gepantserde roofkrekel, een nog niet beschreven koperkleurige rups en de volwassen vlindervorm daarvan en een krabspin die onder ultraviolet licht fluorescerend is (op de foto boven het artikel te zien).

Een andere soort die werd ontdekt was een wielwebspin die er met zijn rode tint uitziet als een lieveheersbeestje waardoor andere dieren denken dat deze soort giftig is om te eten.

Enkele van de nieuw ontdekte dierensoorten:

"De gepantserde krekels zijn erg gaaf. Ze zien er heel stoer uit," zegt expeditieleider Rob Taylor tegen persbureau Reuters. "Als verdedigingsmechanisme kunnen ze zelfs vloeistof spuiten op iedereen die ze probeert aan te vallen."

De onderzoekers waken voor te veel optimisme over het voortbestaan van de dieren. Overal ter wereld verdwijnen in rap tempo diersoorten door menselijke activiteiten. Volgens onderzoeker Taylor worden de diersoorten op het Lisima-plateau bedreigd door het kappen van bomen, ontbossing en kleinschalige diamantmijnbouw.

Enkele fragmenten uit de video die de onderzoekers van hun ontdekkingen maakten:

Het publiek was al bang dat er iets mis was toen de pauze langer duurde dan verwacht. Orkestleider Justin Hurwitz, die een Oscar won voor zijn muziek van de film, kwam toen op om het slechte nieuws te delen. "De pianist is ziek geworden", moest hij het publiek vertellen. Funest voor wie de soundtrack wil naspelen van een film die over een pianospeler gaat (Ryan Gosling) die moet kiezen tussen zijn grote liefde (Emma Stone) en zijn passie voor jazzmuziek.

Hurwitz vertelde The Guardian dat hij eerst probeerde een vervanger op te trommelen van buiten of een orkestlid door te schuiven, maar dat waren geen opties. "Kan er toevallig iemand briljant à-vuespelen?", vroeg Hurwitz het publiek daarom maar. Een muzikant die dat beheerst kan noten spelen zonder ze eerst te oefenen of zelfs maar gezien te hebben, ook wel a prima vista genoemd.

Goed verhaal

Nasa werd opgejut door de vriendin met wie hij het concert bezocht, zegt hij tegen de Sydney Morning Herald. "Ze zei: 'Doe het, dit kun je later je kinderen vertellen'." En dus stak Nasa zijn hand omhoog en werd hij onder applaus naar het podium gehaald.

Voor een uitverkochte zaal van 2500 toeschouwers werd hij naar de vrijgevallen piano geleid, waar hij na een kort bedankje van de dirigent aan het optreden kon beginnen. Binnen anderhalve minuut was hij van toeschouwer naar artiest gegaan.

Na een spannende eerste tien minuten raakte Nasa tot zijn opluchting steeds meer op zijn gemak. Wat hielp was dat hij fan is van de film, waardoor hij niet helemaal onbekend was met de muziek. "Blijf gefocust, doe je best, het gaat je niet allemaal boven je pet", praatte hij zichzelf moed in.

Improviseren

Spannend werd het toen bleek dat hij in een van de nummers een geïmproviseerde solo moest naspelen. Ook Hurwitz gaf achteraf toe op te zien tegen dat moment. "Ik was bang dat het je niet zou lukken of - erger nog - helemaal stil zou vallen."

Nasa besloot het technisch moeilijk te spelen stuk gewoon te vervangen door een eigen improvisatie. Precies wat het karakter van Gosling ook zou hebben gedaan, redeneerde hij. "Ik nam dus maar die vrijheid."

Nasa's held Hurwitz was onder de indruk. "Dit is nog weer iets anders dan à-vuespel. Een coole solo in de juiste toonsoort, voor de vuist weg? Bewonderenswaardig."

Nasa's vriendin nam zijn optreden op:

Na afloop kreeg Nasa, als enige in een licht overhemd tussen de orkestleden in galakleding, een daverend applaus. Een beetje besmuikt stak hij zijn hand op bij die ovatie. Na afloop mocht hij op de foto met Hurwitz en zocht het publiek hem op om selfies te maken en zijn handtekening te vragen op hun programmaboekjes.

"Ik stond versteld van hem en ik was zo dankbaar", oordeelde Hurwitz over de invaller. "Onze hoofden tollen nog van dit bizarre moment."

Nasa is opgelucht dat zijn impromptu optreden zo goed werd ontvangen. "Mensen hebben een hoop geld betaald om op hun vrije zaterdagavond iets goeds te zien. Het was rot geweest als ik dat bedorven had."

"Het is ideaal als de naam van een buslijn al iets zegt over de bestemming", zegt een woordvoerder tegen de Poolse pers. "Hierbij hoef je niets meer uit te leggen, iedereen zal het begrijpen."

De naam van het toeristenplaatsje op het langgerekte schiereiland in het Noord-Poolse Pommeren heeft niets te maken met de plek in het hiernamaals waar de zondigen worden gestraft, die pieklo heet in het Pools. Waarschijnlijk is de naam afgeleid van een Oud-Poolse beschrijving van het lege landschap van de badplaats.

Marketingstunt

Als marketingstunt om buitenlandse toeristen te trekken besloot PKS Gdynia in 2006 de buslijn het nummer 666 te geven. Dat is in de Bijbel het "getal van het Beest", een symbool voor de antichrist. Het werkte: internationaal kwam de bustrip bekend te staan als de Highway to Hel (inderdaad één letter minder dan het bekende AC/DC-nummer). De busrit werd een toeristische trekpleister, hoewel de trein naar Hel eigenlijk sneller was.

Christelijke groepen konden echter niet lachen om de verwijzing naar het ultieme kwaad. Jaar na jaar kreeg de busmaatschappij verzoeken om de nummering aan te passen. "Dit is een verwijzing naar de eeuwige dood en lijden", waarschuwde een katholiek tijdschrift bijvoorbeeld. "Als je daarom lacht, heb je niet begrepen wat het precies voorstelt."

Vanwege de aanhoudende druk besloot PKS Gdynia toe te geven: de laatste 6 van het lijnnummer werd omgedraaid, zodat voortaan bus 669 naar Hel ging. De beslissing was destijds wereldnieuws.

In 13 uur naar Hel

Flixbus besluit nu 's zomers toch weer een lijn 666 te laten rijden naar Hel. Vanuit Krakau in Zuid-Polen kom je via Warschau en Gdansk in dik 13 uur naar Hel. Onomwonden geeft de busmaatschappij toe dat de satanische connotatie bedoeld is om publiek te trekken. "We hebben het inderdaad uit reclameoogpunt gedaan, zodat de populaire vakantieroute naar Hel meer opvalt."

Hel zelf, een badplaats met bijna 5000 inwoners, doet overigens weinig met zijn dubbelzinnige naam. Op Tripadvisor worden onder de Top Things to Do in Hel vooral het visserijmuseum, een zeehondenopvang en verdedigingswerken uit de Tweede Wereldoorlog genoemd.

De zoon van Valerie Smith was eens thuisgekomen met de loodzware obus van zo'n 50 centimeter lang. Haar man, die ooit had gediend in het leger, verzekerde haar dat het ongevaarlijk was, "slechts een lege huls", citeert de BBC haar.

Daarop kwam het wapentuig rechtop naast een schuurtje te staan. "Mensen vonden het altijd prachtig. 'Waar heb je die vandaan', vroegen ze altijd", aldus Smith. "Ik maakte me er al die jaren geen zorgen over - en nu nog steeds niet."

Opgeblazen

De 24-jarige student Ewan Barnard dacht daar anders over toen hij de bom afgelopen week tegenkwam bij het onkruid wieden in Smiths tuin. Hij belde meteen de politie - wat hem zelfs nog een standje opleverde van Smith.

De agenten oordeelden dat het wel degelijk om een gevaarlijk voorwerp ging. Het was een oefenbom waarmee lichtpijlen kilometers hoog de lucht in konden worden geschoten. De EOD bracht het ding daarom op een andere plek gecontroleerd tot ontploffing.

Hoewel voor de operatie haar hele straat werd afgesloten en omwonenden in een straal van 100 meter hun woning uit moesten, bleef Smith thuis. "Ik zei: 'Nee hoor, ik zit er al 60 jaar naast en ik blijf nog wel een paar jaartjes langer'."

Barnard was meer onder de indruk van zijn vondst. "Ik hoop maar dat ik er niet nog eens een tegenkom."

Dat blijkt uit onderzoek waarin duizenden gezichten werden beoordeeld door tienduizenden mensen. Volgens de onderzoekers gaat het om een robuust patroon dat bovendien in verschillende culturen terugkomt.

De onderzoekers verwijzen in hun onderzoek naar de Britse wetenschapper Charles Darwin (1809-1882), die opmerkte dat bij veel diersoorten juist mannetjes meer uitgesproken uiterlijke kenmerken ontwikkelen. Mannetjes met opvallende kleuren en verenkleed hadden vaker succes bij vrouwtjes. Volgens Darwin is dat een gevolg van seksuele selectie.

Darwin zag bij de mens een afwijking van dat patroon. Sindsdien is die uitzondering onderwerp van debat geweest onder evolutionaire biologen.

"Ze gingen ervan uit dat vrouwen de mooiere sekse zijn en bedachten vervolgens welke evolutionaire principes dat zouden kunnen verklaren", zegt onderzoeker Eugen Wassiliwizky tegen The Guardian. "Maar het bestaan van die kloof zelf was nooit echt getest."

Gender attractiveness gap

Tot nu. De studie is gebaseerd op 52 onderzoeken uit 76 landen, met in totaal ongeveer 17.000 gezichten en ruim 1,5 miljoen beoordelingen door circa 30.000 deelnemers. Daaruit komt naar voren dat een gemiddeld vrouwengezicht vaker als aantrekkelijk wordt beoordeeld dan het merendeel van de mannengezichten.

De onderzoekers noemen dit de "gender attractiveness gap": een structureel verschil in hoe mannelijke en vrouwelijke gezichten worden gewaardeerd. Opvallend is dat het verschil het grootst is wanneer vrouwen andere vrouwen beoordelen.

"Vrouwengezichten worden als aantrekkelijker beoordeeld dan mannengezichten, ongeacht alle andere factoren", zegt Wassiliwizky. "Wat het meest verrassend is, is dat vrouwen andere vrouwen de hoogste beoordelingen geven en mannen de laagste."

Ronde gezichten en baby's

Het verschil in beoordeling bleek het grootst in westerse landen, maar bleef zichtbaar in alle onderzochte regio's. Seksuele oriëntatie had slechts beperkte invloed op het effect: het patroon bleef bestaan bij heteroseksuele, homoseksuele, lesbische en biseksuele beoordelaars.

Een deel van het verschil hangt samen met gezichtsstructuur. Mannen hebben gemiddeld hoekigere gezichten, vrouwen rondere. Beide worden als aantrekkelijker beoordeeld wanneer ze ronder zijn.

Opvallend is dat het verschil verdwijnt wanneer mensen hun eigen gezicht beoordelen: mannen en vrouwen beoordelen zichzelf gemiddeld even aantrekkelijk.

De studie geeft geen verklaring voor de algemene voorkeur voor vrouwelijke gezichten. "Meestal is het moeilijk om een puur culturele verklaring te vinden voor een effect dat wereldwijd voorkomt," zegt Wassiliwizky.

De conclusie dat duizenden jaren aan seksuele selectie de gezichtsvormen van vrouwen beïnvloed kan hebben, wil de onderzoeker niet trekken. "We kunnen dat niet afleiden uit onze data, we moeten voorzichtig zijn."

Het kan zijn dat rondere gezichten om andere redenen aantrekkelijk zijn, bijvoorbeeld omdat ze meer lijken op babygezichten. Babygezichten staan erom bekend verzorgingsreacties op te roepen en de perceptie van jeugd en schoonheid te versterken, zeggen de onderzoekers.

Verklaring ontbreekt

Het verschil tussen de beoordeling van mannen- en vrouwengezichten neemt af naarmate mensen ouder worden en verdwijnt rond het 80ste levensjaar. "Mannelijke en vrouwelijke gezichten worden met de leeftijd steeds meer vergelijkbaar", zegt Wassiliwizky. "Dit zou kunnen verklaren dat het verschil verdwijnt."

Volgens de onderzoekers biedt de studie vooral een breed overzicht van hoe mensen gezichten waarnemen. Een sluitende verklaring voor het ontstaan van dat verschil ontbreekt nog.

De vrouw verbleef tijdens de kerstvakantie in 2019 in het vijfsterrenhotel Hotel Sassongher in het skigebied Corvara in de Italiaanse Dolomieten. Haar boeking was op basis van halfpension, met het avondeten inbegrepen, behalve de drankjes. Zij vroeg iedere avond om kraanwater bij het diner, maar kreeg telkens een fles mineraalwater van 0,75 liter aangeboden voor 7 euro. Ondanks dat de vrouw bereid was om voor kraanwater te betalen, bleef het hotel weigeren.

De toerist stapte daarop naar de rechter. Zij stelde dat water een universeel mensenrecht is en dat toegang tot kraanwater onderdeel zou moeten zijn van de normale dienstverlening van een hotel of restaurant.

Ze eiste een schadevergoeding van 2700 euro wegens emotionele schade en extra kosten. Lagere rechtbanken wezen haar verzoek al af, waarna zij naar de hoogste rechter stapte.

Het hof zei dat er in Italië geen wet bestaat die horecaondernemers verplicht om kraanwater te serveren. Volgens Italiaanse media zei de advocaat van het hotel dat het aanbieden van kraanwater volledig aan de ondernemer zelf is.

Wel verplicht in Wales en Engeland

De Britse krant The Guardian schrijft dat het vragen om gratis kraanwater in Italiaanse restaurants vaak als onbeleefd wordt gezien, zeker wanneer al mineraalwater is aangeboden. Tegelijkertijd zouden steeds meer klanten bewust kiezen voor kraan- of gefilterd water om het gebruik van plastic te verminderen.

In Engeland en Wales zijn horecazaken met een drankvergunning juist wel verplicht om gratis drinkwater beschikbaar te stellen aan klanten die daarom vragen. In Nederland is het niet wettelijk verplicht om kraanwater aan te bieden. Over de identiteit en nationaliteit van de vrouw die de rechtszaak aanspande is niets bekendgemaakt.

Op beelden, gefilmd door de vrouw, is te zien dat de parachute doormidden wordt gescheurd en dat ze daarna naar beneden valt:

De botsing liep goed af. De paraglider was in staat om haar noodparachute te ontvouwen. Ze liep door een harde landing enkel lichte verwondingen op. Nadat ze was geland, werd ze opgehaald door een politiehelikopter. Ze is naar een luchthaven in de buurt gebracht en is daarna zelf naar een dokter gegaan.

'Kan het niet geloven'

"Ik kan nog steeds niet helemaal geloven dat ik hier zit te typen en dat er, afgezien van een paar lelijke blauwe plekken en wat kneuzingen, eigenlijk niets is gebeurd", schrijft de vrouw op Instagram.

Bij de botsing raakten lijnen van de verscheurde parachute verstrikt in de motor van het vliegtuigje, een Cessna 172. Ondanks dat heeft de piloot het toestel veilig kunnen landen. Hoe het ongeluk heeft kunnen gebeuren, is nog onduidelijk.

Naar eigen zeggen kon de piloot de paraglider niet meer ontwijken. De Oostenrijkse luchtvaartpolitie doet onderzoek naar de botsing.

Voorrang in de lucht

Zell am See, gelegen in de Alpen, heeft een open luchtruim, zei de directeur van het vliegveld Zell am See tegen de Oostenrijkse publieke omroep ORF. "We hebben hier geen gecontroleerd luchtruim. Het is volledig open, niets is beperkt."

Maar volgens de Alpenpolitie zijn er duidelijke regels over voorrang in de lucht. Zo moet een gemotoriseerd toestel altijd voorrang verlenen aan een niet-gemotoriseerd luchtvaartuig, zoals een paraglider of een zweefvliegtuig.

De tijger was van een bekende voormalig dierentemmer, Carmen Zander, die bekendstaat als tijgerkoningin. Zij is zelf niet gewond geraakt, maar een assistent van haar wel. Hij is naar het ziekenhuis gebracht.

De tijger werd gehouden op een industrieterrein. Het is onduidelijk hoe het dier uit zijn verblijf is geraakt. Zwaarbewapende politieagenten hebben de tijger doodgeschoten in een nabijgelegen tuin. De brandweer heeft de omgeving afgezet.

Carmen Zander trad in het verleden op met haar tijgers. Zo was ze in 2018 nog te zien op het Internationaal circusfestival in Monte Carlo. Daarna vestigde ze zich met haar tijgers in de buurt van Leipzig.

De Duitse nieuwssite Focus omschrijft Zander als een controversiële figuur. Ze zou een nieuwe tijgershow hebben opgezet in Schkeuditz, in de buurt van Leipzig, zonder dat ze daar een vergunning voor heeft.

"Ik vraag me af of deze inhoud geschikt is voor een 14-jarige", zegt een ouder tegen de VRT. "Mijn kinderen stellen me er vragen over, en ik wil andere ouders waarschuwen." Deze ouder diende een klacht in bij de school.

De advocaat van de school zegt tegen de VRT dat de lijst al drie jaar in gebruik was, maar dat er nooit eerder een klacht was binnengekomen. De directie en het bestuur waren niet op de hoogte van de inhoud. "Naar aanleiding van de klacht hebben ze geoordeeld dat de beelden niet gepast zijn."

De school heeft de klagende ouder excuses aangeboden en de strip wordt niet meer gebruikt.

Mooi boek

De strip Iedereen op Claudia stond op een leeslijst met zestig strips, ook wel graphic novels genoemd. Leerlingen van ongeveer 14 jaar oud moesten er daar een uit kiezen en er een spreekbeurt over houden.

Nederlands Stripmaker des Vaderlands Margreet de Heer stelde de lijst in in 2018 met anderen samen. "Er was voor het onderwijs toen geen lijst met graphic novels die zich kunnen meten met een goed boek. Andere dan de Donald Duck of Suske en Wiske", zegt ze tegen de NOS.

Iedereen op Claudia hoorde volgens de makers ook thuis op die lijst. Het gaat over iemand die terugkijkt op zijn jeugdobsessie: de mooie en lieve maar ook onbereikbare Claudia. "Een mooi boek", zegt De Heer. Ze denkt dat sommige pubers zich hier in zullen herkennen.

De Heer vindt dat de docenten van de school niet als excuus kunnen aanvoeren dat ze niet wisten waar de strip over gaat. In de bij de lijst horende gids staat duidelijk vermeld dat obsessie en seks belangrijke thema's zijn. Een van de vragen die de leerlingen zich moeten stellen is: hoe merk je aan het verhaal wanneer de werkelijkheid overgaat in fantasie?

Auteur Sam Peeters begrijpt dat de school het album van de leeslijst heeft gehaald. Hij vindt het geweldig dat het op de Graphic Novels-leeslijst staat, maar zou het niet door leerlingen onder de 17, 18 jaar laten lezen. Volgens hem is er ook een zorgvuldige begeleiding nodig van iemand die uitlegt wat de auteur bedoelt. "Dat geldt voor alles wat je op school laat zien, ook voor film."

Peeters is docent comic design aan de kunstacademie Artez in Zwolle. Zelfs bij die studenten wil hij eerst context geven aan het boek, voordat het door hen gelezen wordt. De hoofdpersoon in Iedereen op Claudia wordt verliefd op een meisje dat bij hem in de klas komt. Zijn verliefdheid wordt obsessief en zijn fantasieën "gruwelijk toxisch" en gewelddadig. "Het is heel treurig", zegt hij.

Hij vindt de tekeningen over agressieve seksuele handelingen niet pornografisch, zoals de VRT ze noemt. "Het zijn geen tekeningen waar je opgewonden van wordt. Ze geven overduidelijk een extreme en over the top-versie van de frustratie van de hoofdfiguur, een heel zieke geest."

De steen kwam los uit de grond toen Curiosity op 25 april zijn arm terugtrok na een gat te hebben geboord. De boor was blijven steken in het gesteente.

Volgens NASA was de steen, die de naam Atacama kreeg, een halve meter breed, 15 centimeter dik en 13 kilo zwaar. "Het team moest een plan verzinnen om het boortje uit de steen te krijgen", schrijft NASA in een blog. "In tegenstelling tot zijn tweeling Perseverance doet Curiosity namelijk niet aan het verzamelen van monsters."

Dagen vast

Aanvankelijk probeerde het team de rots los te krijgen door de boor te laten trillen. Dat hielp niet. Daarna werd besloten de boorarm wat te draaien en opnieuw te trillen. Via de camera's van Curiosity werd de poging op aarde gevolgd. "Er was te zien dat er wat zand van Atacama viel, maar de steen bleef aan de rover vastzitten."

Bekijk hier de beelden die NASA heeft vrijgegeven:

Na zes dagen gaf NASA Curiosity opdracht zijn arm te draaien, de boor te trillen én rond te draaien. Dat bleek de oplossing: op beelden van de rode planeet is te zien hoe de steen loskomt en in brokken uiteenvalt op de bodem.

Curiosity, ter grootte van een flinke personenauto, heeft sinds 2012 bijna 37 kilometer afgelegd op Mars, om te onderzoeken of er ooit microscopisch leven mogelijk is geweest. Daarvoor boort het gaten in stenen die het tegenkomt op zijn reis, waarna het slijpsel in zijn mobiele laboratorium kan worden geanalyseerd.

De man verbleef in 2024 met zijn gezin in een resort op het eiland Kos. Hoewel het hotel meerdere zwembaden had, was er nooit een ligplek te vinden. Zelfs om 06.00 uur opstaan was niet voldoende om een plekje te krijgen.

Volgens de man was hij dagelijks bijna een half uur kwijt aan het zoeken. Er waren momenten dat zijn kinderen genoegen moesten nemen met een handdoek op de grond.

Service ondermaats

De rechter vindt dat de touroperator hiervoor aansprakelijk kan worden gesteld. Het hotel verbood handdoekjeleggen om een plek te reserveren, maar hoewel de man klaagde bij zijn contactpersoon, ondernam het bedrijf niets om het euvel te verhelpen. Daarmee was de service volgens de rechter ondermaats.

De man had al een tegemoetkoming van 350 euro gekregen op zijn reissom van bijna 7200 euro. De rechter heeft dat verhoogd naar 900 euro.

De 63-jarige Vladimir Sklarov, die ook de namen Gregory Mitchell en Mark Simon Bentley gebruikte, was eigenaar van het nepbedrijf Astor Asset Group. Hij zei een ervaren kredietverstrekker te zijn die banden had met de Astor-familie.

Dat is een bekende rijke familie die veel onroerend goed in New York bezit en het wereldberoemde Waldorf Astoria Hotel oprichtte.

In de aanklacht noemt het Openbaar Ministerie niet de naam van het slachtoffer, maar uit eerdere documenten blijkt volgens persbureau AP dat het gaat om de Mexicaanse miljardair en mediamagnaat Ricardo Salinas Pliego. Hij gaf vorig jaar al een interview met The Wall Street Journal waarin hij toegaf te zijn opgelicht.

Lening

De Mexicaanse miljardair was volgens de aanklacht op zoek naar een lening van 100 miljoen dollar. Dat geld wilde hij investeren in crypto. Sklarov en een handlanger stemden in juli 2021 ermee in om minstens 115 miljoen dollar aan Salinas te lenen. Voorwaarde was dat een deel van de aandelen die het bedrijf van de miljardair bezat tijdelijk als onderpand zouden dienen, zonder dat ze verkocht mochten worden.

Dat deed Sklarov wel: hij verkocht de aandelen, gebruikte een deel van de opbrengst om de lening aan Salinas te financieren en hield de overige honderden miljoenen zelf. Salinas kwam er pas in 2024 achter dat de aandelen waren verkocht.

Sklarov werd zaterdag gearresteerd. Volgens de aanklacht is hij afkomstig uit Griekenland, maar The Wall Street Journal meldt dat hij een in Oekraïne geboren Amerikaan is, die eerder werd veroordeeld voor fraude.

Miljardair Salinas liet vorig jaar weten zich te schamen voor de oplichting. "Ik voel me echt een idioot. Hoe kon ik hierin trappen?", vertelde hij aan The Wall Street Journal.

Het dier kreeg een derde van de 15.000 stemmen wereldwijd en versloeg daarmee een steenetende paalworm, een mossel met vleugeltjes, de grootste schelp van Noord-Amerika en een slak van de Seychellen.

De afgevallen kanshebbers dit jaar:

"De vampierslak is een prachtdier", reageert de Italiaanse wetenschapper Maria Vittoria Modica, die de Cumia intertexta voordroeg. "Bij het vallen van de avond vindt hij op de geur rustende vissen, benadert ze zo dichtbij mogelijk en prikt dan door hun huid met een lange roltong."

Door een cocktail van een bloedverdunners en een verdovingsmiddel dat het dier daarbij gebruikt, merkt de vis helemaal niets. "Als de slak zijn buikje vol heeft, trekt hij zich terug in zijn schuilplaats, een verbaasde maar verder gezonde vis achterlatend."

Unitas Malacologica organiseerde de verkiezing, bedoeld om meer aandacht te vragen voor de ongewervelde dieren, voor de zesde keer. "We vieren hun bijzondere eigenschappen en hopen wereldwijde fascinatie met weekdieren te inspireren", leggen de organisatoren uit.

Eerder wonnen een onder meer een diepzee-octopus, een lichtgevende slak en een inktvis met een schelp.

De eerdere winnaars:

Van de winnaar wordt een compleet DNA-profiel profiel opgesteld. Wetenschappers hopen daarmee vragen te kunnen beantwoorden over zijn evolutie en levensstijl.

In het geval van deze vampierslak hopen ze erachter te komen waarom deze diersoort voor deze zeldzame vorm van voeding heeft gekozen en in hoeverre dat te vergelijken is met andere bloedzuigers.

De Colombiaanse regering keurde twee weken geleden een plan daarvoor goed. De nijlpaarden komen uit de nalatenschap van Escobar en leiden al lange tijd tot problemen in het Zuid-Amerikaanse land.

De dieren zijn invasieve exoten in Colombia en vormen een bedreiging voor inheemse diersoorten en inwoners. Eind jaren 80 werden vier nijlpaarden door Escobar illegaal geïmporteerd voor zijn privédierentuin. De nijlpaarden lopen al jaren rond in het wild en de populatie is uitgegroeid tot 200.

Privéreservaat

Ambani heeft de Colombiaanse regering gevraagd om uit te zoeken of een "veilige en wetenschappelijk verantwoorde verplaatsing" naar zijn privéreservaat in Jamnagar in de deelstaat Gujarat mogelijk is.

"Deze tachtig nijlpaarden hebben niet zelf gekozen waar ze geboren werden, noch hebben ze de omstandigheden gecreëerd waarin ze zich nu bevinden", verklaart Ambani.

Of de Colombiaanse regering ingaat op het verzoek is nog maar de vraag. Het verplaatsen van de dieren, die duizenden kilo's kunnen wegen, wordt als een logistiek probleem gezien. Eerdere verzoeken vanuit verschillende landen, waaronder India, zijn om verschillende redenen dan ook afgewezen.

'Pronkdierentuin'

Overigens wordt het reservaat van de miljardairszoon door critici gezien als een 'pronkdierentuin' omdat die niet toegankelijk is voor het publiek. Ook zeggen critici dat de opvang betrokken is bij de illegale handel in wilde dieren.

Het reservaat huisvest naar eigen zeggen meer dan 150.000 dieren en meer dan 2000 verschillende diersoorten.

De tiener filmde de daad vorige maand en plaatste de video op zijn sociale media. De beelden gingen viraal in Singapore, schrijven media.

Volgens rechtbankdocumenten moest het bedrijf van de drankautomaat alle 500 rietjes in het bakje vervangen. Het bedrijf, dat sinaasappelsap verkoopt, heeft aangifte gedaan. De man is aangeklaagd voor vandalisme en het verstoren van de openbare orde.

Als hij schuldig wordt bevonden aan vandalisme riskeert hij een gevangenisstraf van twee jaar en een boete. Hij kan drie maanden celstraf en een boete krijgen als hij wordt veroordeeld voor het verstoren van de openbare orde.

Singapore staat bekend om zijn strenge straffen voor vandalisme en vernieling. Zo staat er een hoge boete van duizenden euro's op het weggooien van afval op straat. Ook heeft het land een kauwgomverbod en is het uitspugen van kauwgom op straat verboden.

Een groot aantal dieren verbleef tijdelijk in een magazijn. Onder meer de BBC schrijft dat in december 2024 21 luiaards afkomstig uit Guyana al in dat magazijn omkwamen door de kou.

In februari 2025 kwamen er nog eens twaalf luiaards aan op die plek, vanuit Peru. Twee van die dieren waren al dood bij aankomst. De overige dieren waren sterk vermagerd en bezweken niet veel later.

Veel te koud

Volgens de Florida Fish and Wildlife Conservation Commission (FWC) had het gebouw geen stromend water en elektriciteit. Daarom werden er elektrische kachels neergezet, die de stroom van een ander gebouw gebruikten. Door kortsluiting vielen de kachels uit.

De FWC constateert dat het bij een meting ongeveer 7 graden in het magazijn was. Luiaards zijn gewend aan temperaturen tussen de 21 en 30 graden. Ook voldeed een aantal kooien niet aan de eisen.

Virus onder de leden

Eigenaar Ben Agresta van Sloth World ontkent tegenover de lokale tv-zender Fox35 Orlando dat de dieren omkwamen door de kou. "De luiaards hadden een virus onder de leden waarvan de symptomen nauwelijks zichtbaar waren, zelfs niet na de autopsie."

Toezichthouder FWC heeft geen boetes opgelegd of de vergunning ingetrokken. Tegen Fox35 Orlando zegt FWC dat er "geen sprake was van opzettelijk wangedrag".

Duidelijk is dat Sloth World niet meer open zal gaan. Agresta zegt dat faillissement wordt aangevraagd. Dertien luiaards van Sloth World zijn overgebracht naar een andere dierentuin in Florida. Daar gaan ze eerst een maand in quarantaine en worden ze medisch onderzocht.

De uit honderden kleinere blokken opgebouwde ijsberg van 4,5 meter breed, 6 meter lang en 4,5 meter hoog was dinsdag zonder uitleg verschenen in het centrum van Toronto. Drake gaf er alleen een beknopte hint bij: "Het zit erin".

Fans concludeerden dat het spektakel iets te maken moest hebben met het nieuwe album van de rapper, The Iceman. Drommen mensen stroomden daarom op de enorme klomp ijs af. "We hoefden van vier straten verderop alleen maar de stroom water te volgen", zei een belangstellende. "Het is veel groter dan ik had verwacht."

Hoewel er bordjes bij gezet waren met de tekst "Gevaar - niet aanraken", zagen sommigen de aanmaning "Elk contact met deze installatie gebeurt op eigen risico" waarschijnlijk als een aanmoediging. Het publiek zette mokers en pikhouwelen in om het smelten te bevorderen.

Dat leverde gevaarlijke situaties op doordat personen ook de glibberige massa beklommen en grote stukken ijs tussen het publiek terechtkwamen. Toen er zelfs mensen met brandbare stoffen vuurtjes begonnen te stoken, greep Toronto in. Politie hield de menigte op afstand terwijl een hoogwerker van de brandweer warm water begon te spuiten.

De brandweer was uiteindelijk een paar uurtjes bezig met blussen voordat er genoeg ijs was verdwenen om het publiek weer toe te laten. Onder het ijs was toen al de releasedatum van The Iceman gevonden, 15 mei.

Burgemeester Chow van de stad reageerde ondanks alle ophef onderkoeld. "Iedereen was een beetje overenthousiast, maar creatief was het wel en daar draait het om bij kunst en cultuur." Volgens haar heeft de stunt niet alleen Drake veel publiciteit opgeleverd, maar ook zijn geboorteplaats Toronto. "Hij steunt de stad."

Drake had volgens Toronto geen toestemming nodig voor zijn ijsberg, omdat die op privéterrein werd neergezet.

De winnende robot, ontwikkeld door de Chinese smartphonefabrikant Honor, legde de ruim 21 kilometer af in 50 minuten en 26 seconden. Ter vergelijking: de snelste tijd gelopen door een mens staat op naam van de Ugandese atleet Jacob Kiplimo. Hij deed er in Lissabon in maart ongeveer 57 minuten over.

De race in Peking maakt deel uit van een nieuw evenement waarin robots het tegen elkaar opnemen, parallel aan een wedstrijd voor menselijke lopers. Botsingen werden voorkomen doordat beide groepen op gescheiden parcoursen liepen.

Verschillende soorten robots liepen mee:

Sneller dan vorig jaar

De vooruitgang ten opzichte van vorig jaar, de eerste editie, is groot. Toen hadden veel robots moeite om überhaupt van start te gaan en haalde een groot deel de finish niet. De snelste robot deed er uiteindelijk 2 uur en 40 minuten over. Dit jaar deden meer dan honderd robots mee en meerdere kwamen in de buurt van menselijke topprestaties.

Toch verliep de race niet zonder problemen. Sommige robots vielen bij de start of botsten tegen obstakels. Ook de winnende robot moest vlak voor de finish overeind worden geholpen nadat hij vol in de hekken was gelopen.

Liepen de robots allemaal zonder hulp? Dat niet. Volgens de organisatie navigeerde ongeveer 40 procent zelfstandig; de rest werd op afstand bestuurd.

Toeschouwers reageerden verrast op de prestaties. "Het is de eerste keer dat robots mensen hebben overtroffen, dat had ik nooit verwacht", zei een bezoeker tegen Chinese media.

De race staat niet op zichzelf, maar past bij een bredere ambitie van China om wereldwijd een leidende rol te spelen in geavanceerde technologie. De overheid stimuleert de sector met beleid en investeringen. Tijdens het populaire nieuwjaarsgala van staatsomroep CCTV eerder dit jaar werden robots al prominent gepresenteerd.

Hoewel praktische toepassingen van dit soort robots nog volop in ontwikkeling zijn, laten de prestaties in Peking zien dat ze hard vooruitgaan. Volgens experts kunnen zogenoemde humanoïde robots, robots die qua uiterlijk en beweging op mensen lijken, in de toekomst een rol spelen in bijvoorbeeld gevaarlijk en fysiek zwaar werk.