Bibliotheekmanager Michelle Hudson zei nog nooit zoiets te hebben meegemaakt. De man die het boek terugbracht, Ross Simmons, vertelde dat hij vermoedde dat zijn betovergrootvader het boek geleend moet hebben.

Tijdens een verbouwing van zijn huis stuitte Simmons op het boek. In die woning woonde zijn betovergrootvader vroeger. Simmons vond het boek met waterschade terug in een theedoos, die was ingemetseld in een open haard.

Simmons zei geen idee te hebben waarom zijn voorouder, die ook wethouder was in Kiama, het boek nooit terugbracht naar de bieb.

Volgens de toen geldende bibliotheekregels, moest een boek eerst worden ingeleverd en de schuld worden betaald, voordat een ander boek kon worden geleend. "Wellicht is dat de reden waarom het boek nooit aan ons is teruggeven", zei Hudson tegen de Australische publieke omroep ABC News.

Geen leengegevens

Het lukte de bibliotheek niet om te achterhalen of de betovergrootvader van Simmons het boek daadwerkelijk leende. Dat komt doordat de leengegevens uit de jaren 70 van de negentiende eeuw verloren zijn gegaan. "Helaas staat er ook niets in het boek wat ons vertelt wie de laatste lener was", aldus Hudson.

Het boek, Antiquities of Athens uit 1858, was het 506e boek dat werd opgenomen in de oorspronkelijke collectie van de bibliotheek, die in 1872 haar deuren opende.

17.000 euro

Rekening houdend met de inflatie zou de boete voor het te laat terugbrengen omgerekend ruim 17.000 euro bedragen. Simmons zei dat hij zich bij het terugbrengen van het boek geen moment zorgen maakte over het al dan niet moeten betalen van een boete.

Zover kwam het dus ook niet. De bibliotheek zegt tegenwoordig geen boetes meer op te leggen. "Hoewel dit misschien wel een beetje had kunnen bijdragen aan het oplossen van de financiële problemen van de bibliotheek", schrijft de bibliotheek op Instagram.

De bibliotheek heeft het "in opmerkelijke goede staat" verkerende werk tentoongesteld in een collectie over de lokale geschiedenis van de bibliotheek. Het boek wordt niet meer uitgeleend. "We willen niet nog eens 150 jaar wachten tot dit boek wordt teruggebracht", zegt Hudson met een knipoog.

Muluh is een bekende Belgische powerlifster met Kameroense roots. Ze is voormalig wereldkampioen, pakte al eens twee zilveren WK-medailles en werd tweemaal Europees kampioen, maar liep mede door de sabotage haar tweede WK-titel mis.

"Ik ben een racist en heb het expres gedaan", reageert Ernestas Kusinas onder een post op social media. Dat kwam tot uiting tijdens het WK op 21 juni in het Litouwse Druskininkai. Kusinas werd als 'spotter' aangesteld bij de squat van Muluh.

Een spotter helpt niet met tillen, maar grijpt in als het dreigt mis te gaan om zo ernstige blessures te voorkomen.

Kusinas liet bewust zijn knie staan, waardoor Muluh haar beweging niet af kon maken en haar recordpoging, een 334 kilogram squat, ongeldig werd verklaard. Haar coach probeerde de jury nog te overtuigen om zijn pupil een herkansing te geven, maar kreeg dat niet voor elkaar. Omdat Muluh ook niet succesvol was in haar andere pogingen werd ze gediskwalificeerd.

Bekijk vanaf 2.59 hoe de spotter (tweede van links) zijn knie neerzet:

De Amerikaanse powerlifter Joe Sullivan zette zijn vraagtekens bij de oefening van Muluh en plaatste een video met zijn commentaar op social media. Nota bene Kusinas reageerde onder de video en bekende daarin dat hij zijn knie bewust had laten staan. Sabotage dus. "Ik ben een racist en ik heb het opzettelijk gedaan, omdat ik jullie haat, pieces of shit", schrijft Kusinas.

Ook Muluh heeft gereageerd. Op Facebook zegt ze sprakeloos te zijn en dat ze op talloze manieren met racisme te maken krijgt, maar nog nooit op deze wijze.

"Ik heb deze man, ondanks de frustratie en pijn van een verprutst WK, verdedigd", schrijft ze, "In de hoop dat hij geen haatreacties zou krijgen. Ik dacht namelijk dat het een vergissing was. Om dit nu te moeten lezen van diezelfde persoon, is hartverscheurend."

De video van zijn grappig bedoelde actie ging razendsnel rond op sociale media, maar de overheid in Singapore kon er niet om lachen. De rietjeslikker werd aangeklaagd en riskeerde zelfs een gevangenisstraf.

De rechter heeft nu geoordeeld dat een geldboete op zijn plaats is, omdat de Franse tiener, Didier Gaspard Owen Maximilien, direct toegaf dat hij de rietjeslikker was. Ook het feit dat hij het rietje na het opnemen van de video toch weer uit de automaat heeft gehaald, droeg bij aan de milde straf.

Volgens zijn advocaat heeft de student veel spijt van zijn actie en was het nooit zijn bedoeling om zoveel commotie te veroorzaken. De aanklagers in Singapore zeggen dat de immigratiedienst gaat bekijken of hij in Singapore mag blijven studeren na het rietjes-incident.

Singapore staat bekend om zijn strenge regels. Zo is kauwgom in de stadstaat verboden en staat er een boete op het niet doorspoelen van een openbaar toilet.

Het restaurant en de eigenaar worden niet bij naam genoemd, maar volgens Zuid-Koreaanse media gaat het om een zaak in de hoofdstad Seoul met twee Michelin-sterren. De eigenaar zou een sterrenkok zijn die heeft meegedaan aan de Netflixserie Culinary Class Wars.

De mieren werden tussen 2021 en 2025 gebruikt als garnering voor sorbetijs, schrijft The Korea Herald. Volgens het ministerie importeerde de restauranteigenaar daarvoor twee soorten gedroogde mieren uit Thailand en de Verenigde Staten. Per portie strooide hij zo'n drie tot vijf mieren op het ijs. In totaal zou de man meer dan 49.000 mieren hebben gebruikt in ruim 12.000 ijsgerechten.

Insecten toegestaan

De Zuid-Koreaanse voedselveiligheidsvoorschriften laten het eten van tien soorten insecten toe, waaronder sprinkhanen, meelwormlarven en krekels. Mieren staan niet op de lijst van eetbare insectensoorten en zijn dus verboden.

Het ministerie begon een onderzoek nadat gastenbeoordelingen over de mieren massaal op sociale media waren gedeeld.

Volgens de Zuid-Koreaanse gezondheidsautoriteiten bevatten de mieren die het restaurant gebruikte een hoge concentratie zware metalen, schrijft The Chosun Daily.

Eetbare bloemen

De eigenaar heeft volgens Zuid-Koreaanse media erkend dat hij de mieren heeft gebruikt, maar zegt dat ze slechts in een klein aantal gerechten van een vijftiengangenmenu zaten. Ook heeft volgens hem maar 60 procent van zijn gasten gekozen voor mieren op hun eten en koos de rest voor alternatieve opties zoals azijn of eetbare bloemen.

De restauranteigenaar voerde ter verdediging ook aan dat restaurants in landen als Denemarken, Australië en het Verenigd Koninkrijk ook mieren op het menu hebben.

De eigenaar riskeert niet alleen een celstraf, maar ook een boete van 20 miljoen won, omgerekend bijna 12.000 euro. Begin september doet de rechter uitspraak.

Het eerste filmpje dat viraal ging werd vorige week gemaakt door Kiana Hall (33). Tijdens een wandeling zag ze het dier onder een geparkeerde auto zitten. Eerst dacht ze dat het een kat was.

"Ik was erg in de war door wat ik zag", zegt Hall tegen The Seattle Times. "Ik had nog nooit zo'n dier gezien." Op de beelden is een kleine, grijze wasbeer te zien met een opvallend ronde lichaamsvorm en lange poten. Hall plaatste het filmpje op Instagram en gaf het dier de naam Jimothy. Waarom? "Omdat hij eruitzag als een Jimothy."

De video werd in enkele dagen miljoenen keren bekeken. Daarna doken ook andere beelden op van dezelfde wasbeer. Dit keer van een piepjonge Jimothy op de plek waar hij opgroeide, in cederbomen in een tuin in Seattle.

"Maandenlang zagen we Jimothy bijna dagelijks", staat er bij een filmpje van het dier op Instagram. "Het gezin gebruikte onze achtertuin als een veilige in- en uitgang voor hun nachtelijke tochten. Hij was zo klein en onhandig, maar zijn moeder en broertjes en zusjes waren altijd ontzettend geduldig en zorgzaam; ze zorgden ervoor dat hij niet viel en droegen hem soms zelfs."

Door alle aandacht kon een subforum voor de gemankeerde wasbeer op het internetplatform Reddit niet uitblijven. Daar delen fans foto's, illustraties en andere eerbetonen, zoals een interpretatie van Jimothy gemaakt met legosteentjes. Verder werd tijdens een wedstrijd van honkbalclub Seattle Mariners het publiek opgezweept met een afbeelding van de wasbeer op het grote scorebord.

Waarschijnlijk aangeboren afwijking

Dierenarts Marcie Logsdon van de Washington State University zegt tegen The Seattle Times dat de wasbeer vermoedelijk een aangeboren afwijking heeft aan de ruggengraat. Daardoor is zijn nek nauwelijks zichtbaar en oogt zijn lichaam korter en ronder dan normaal.

Hoewel een definitieve diagnose op basis van videobeelden niet mogelijk is, maakt Logsdon zich vooralsnog weinig zorgen over het dier. Het feit dat Jimothy ondanks zijn beperkingen nog in leven is, laat volgens haar zien dat hij zich weet aan te passen. "Ik haalde er zelfs een beetje inspiratie uit om te zien hoe goed hij zich redt."

Dat de inwoners van Seattle de wasbeer in de armen hebben gesloten als hun eigenzinnige lokale held, doet Kiana Hall veel plezier, zegt ze tegen de lokale krant. "Ik denk dat veel mensen moeilijke tijden doormaken, dus ik ben ontzettend blij dat ik iets online heb gezet dat zoveel mensen bereikt en hen blij maakt", zegt ze. "Ik hoop gewoon dat hij in vrijheid kan blijven leven en gezond blijft."

Wouter Wytynck van de Vereniging voor Pluimvee, Eieren en Konijnen noemt het ei bij de VRT heel uitzonderlijk. "Dat kan deels te maken hebben met de leeftijd, want we weten dat oudere kippen in staat zijn om grotere eieren te leggen."

Het ei werd gelegd door een hen van Ruth Huyghe uit Tielrode, een dorp onder Antwerpen. "Ik zag meteen dat het reusachtig was", zegt Huyghe. "Ik haalde er meteen de weegschaal bij en zocht online op wat gebruikelijk is en het bleek dat dat toch bijna twee keer zo groot was als een normaal ei."

'Pijnlijk klusje'

De Vlaamse maakt zich wel zorgen om de kip die het ei legde. "Ik hoop vooral dat het geen pijn gedaan heeft, want zo'n groot ei kan er toch niet vlot uitkomen?", vraagt ze zich af bij de Vlaamse omroep.

Volgens Wyntynck is er waarschijnlijk sprake van een 'constructiefout'. "De kans bestaat dat er bijvoorbeeld nog een ei met schaal of een extra eidooier in de eischaal zit", legt hij uit.

Omeletje

Wat de eigenaresse met het ei gaat doen weet ze nog niet helemaal zeker. "We willen het nu nog eventjes bekijken, maar wij bakken wel vaker een omeletje en de kans is groot dat het ook nu in de pan zal belanden."

De kubus werd in 1974 bedacht door de Hongaar Ernö Rubik om kunst- en designstudenten te onderwijzen over algebra. De vierkante puzzel met de gekleurde blokjes is al sinds de jaren 80 populair bij jong en oud.

Bij wedstrijden schuiven deelnemers de blokjes van dezelfde kleur zo snel mogelijk naar dezelfde zijde. De kubus kan bestaan uit drie tot zes rijen blokjes.

Zo snel zijn de deelnemers aan het EK:

Volgens organisator Yinte Dik hoeft niemand geïntimideerd te zijn door de puzzel. "De één kan dat in een paar uur leren, de ander doet daar misschien iets langer over", zegt ze. "Maar iedereen kan het leren."

Amiel Engel (21) uit Nijmegen doet al jaren mee aan competities. "Ik ga al bijna tien jaar naar dit soort wedstrijden en ik ken heel veel mensen hier. We hebben het heel gezellig met elkaar", zegt hij bij Omroep Gelderland.

Er zijn dit weekend ook rondes waarbij deelnemers de kubus met één hand of met een blinddoek om op moeten lossen. Engel doet ook mee aan de eenhandige competentie. "Je moet op een andere manier draaien. Sommige mensen zijn er heel goed in. Ik niet per se, maar ik vind het wel heel leuk."

Meer dan een hobby

Aan het EK doen zowel landenteams als solisten mee. Bij speedcubing gaat het om snelheid en daar is opperste concentratie voor nodig, zegt Yinte Dik. "Het gaat echt om tienden van seconden. Als je afgeleid wordt, verlies je meteen heel veel tijd." Het wereldrecord staat momenteel op 2,76 seconden en werd dit jaar gevestigd door een 9-jarige jongen uit Polen.

Het is alweer een tijd geleden dat de beste speedcuber uit Nederland kwam. In 2016 pakte de toen 20-jarige Mats Valk het record in Indonesië met een tijd van 4,74 seconden.

Marta Fernandes Cid (21) is vanuit Portugal naar de sporthal in de Gelderse hoofdstad afgereisd voor deelname. "Het is zo cool dat een stuk speelgoed ons hier allemaal samenbrengt." Van felle strijd onderling is volgens haar geen sprake. "Iedereen is heel vriendelijk, ik denk niet dat hier ego's zijn", zegt ze.

Volgens de Portugese is het oplossen van de puzzel meer dan alleen een hobby. "Als ik boos of gestrest ben, dan ga ik cuben en daarna is alles weer oké."

Het Europees Kampioenschap Rubiks Cube duurt nog tot en met zondag.

De vrouw verklaarde dat ze de wurgslang had gevonden bij een hotel in Amsterdam. "Dat lijkt ons sterk", aldus de NVWA. De slang is in beslag genomen.

Koningspythons zijn niet giftig. De wurgslangen staan bekend als rustig en niet agressief. Ze worden ook wel als huisdier gehouden in een terrarium.

Strafbaar

Tegen de vrouw is proces-verbaal opgemaakt. "Je mag niet zomaar beschermde dieren meenemen op reis, ook niet als je ze op straat hebt gevonden", schrijft de NVWA.

De koningspython is overgebracht naar een gespecialiseerde dierenopvang, zoals altijd gebeurt als er een dier in beslag wordt genomen. De NVWA zegt dat het welzijn van het dier belangrijk is en dat het in de opvang nu op een betere plek is.

De tyrannosaurus van 67 miljoen jaar oud is 11,5 meter lang en bijna 4 meter hoog, met een schedel van bijna anderhalve meter vol vervaarlijke snijtanden. Het gaat met 183 gevonden botten om een relatief compleet skelet. Paleontologen zijn vaak al verrukt als ze meer dan de helft van de botten terugvinden, van Gus is 61 procent terecht.

Veilinghuis Sotheby's noemt het met name zeldzaam dat het dier zijn kwetsbare vorkbeen nog heeft. Ook werden beide benen teruggevonden, iets wat bij slechts één andere T. rex het geval was.

Het skelet is Gus genoemd, naar de eigenaar van het stuk grond in de Amerikaanse staat South Dakota waar hij gevonden werd. "Die overleed helaas in het eerste jaar dat men met de opgraving bezig was, dus is ervoor gekozen om hem te eren met de naam voor dit exemplaar", zegt woordvoerder Cassandra Hatton van Sotheby's.

Paleontologen hadden in totaal drie jaar nodig om Gus voorzichtig op te graven. Daarna was er nog eens drie jaar nodig om hem te prepareren en in een speciaal gemaakte stellage te plaatsen. Dat geduld was volgens Hatton cruciaal: "Ik heb prachtige fossielen vreselijke skeletten zien worden omdat mensen niet vaardig genoeg waren of onvoldoende tijd namen."

"Je moet begrijpen dat zo'n fossiel niet compleet uit de grond komt. Het is niet zo dat je een gat graaft en dan als in Jurassic Park een dino ziet", legt ze uit. "Specialisten moeten zorgvuldig bepalen wat ze zien - wat rots is en wat bot. Dat vergt tijd."

Copyright

Het vorige record voor duurste dino stond op naam van Apex, een stegosaurus die in 2024 door miljardair Ken Griffin werd gekocht voor 44,6 miljoen dollar. Hij leende dat exemplaar voor 4 jaar uit aan het Museum of Natural History in New York.

De nieuwe eigenaar van Gus, die vooralsnog anoniem is, kan proberen het aankoopbedrag deels terug te verdienen met het copyright van Gus. Omdat dino's vaak incompleet worden teruggevonden, bestaat er een handel in replica's van ontbrekende botten, tot nu toe vaak afkomstig van de vrij complete T. rex Stan.

Omdat Gus zelf geen Stan-delen bevat, heeft de nieuwe eigenaar het copyright op de hele dino. Die kan er daarmee voor kiezen ook in de namaakbottenhandel te stappen.

Hatton: "Dit is de eerste keer dat een T. rex met alle rechten geveild wordt, dus het is interessant om te zien wat dat met de verkoopprijs doet."

Het Servische echtpaar Svetlana Grkovic en Ljubisa Karovic vloog vrijdag vanuit Griekenland naar Duitsland. In Griekenland hadden ze de verjaardag van Grkovic' broer gevierd. De man zat naast het raam, zijn vrouw een rij achter hem. Het drama begon volgens Svetlana op 6000 meter hoogte.

"Het leek alsof een deel van de motor afbrak en tegen het raam sloeg waar mijn man Ljubisa zat. Gelukkig had hij zijn veiligheidsriem om, maar de helft van zijn lichaam stak uit het vliegtuig, Die gordel heeft zijn leven gered", zegt Svetlana.

'Complete chaos'

De vrouw zegt dat haar man zo'n twee minuten buiten hing en drie keer bewusteloos was geraakt. "Ik reageerde meteen en greep zijn benen vast. De zuurstofmaskers vielen naar beneden, het was een complete chaos."

Een vrouw naast Karovic greep zijn hand, waarna een man hen ook te hulp schoot. "We trokken aan Ljubisa's benen terwijl het vliegtuig terugkeerde naar de luchthaven. Er werd een koffer tegen het gebroken raam gezet maar die werd door de druk meteen eruit gezogen."

Karovic is na de vlucht direct in het ziekenhuis in Thessaloniki opgenomen, waar hij nog ligt. Hij is volgens zijn vrouw nog in shock en gewond geraakt aan zijn nek, schouders en hand. Ook kan hij vanwege de verwondingen niet praten en draagt hij een nekkraag.

Svetlana Grkovic zegt dat ze zelf er mentaal slecht aan toe is en dat ze kalmeringspillen slikt.

De Servische uit ook kritiek op de bemanning van luchtvaartmaatschappij Ryanair, die volgens haar niets deed. "De stewardessen hielpen helemaal niet, de passagiers gaven ons water. Niemand van de luchtvaartmaatschappij heeft contact met ons opgenomen."

Harde knal

Het toestel vertrok in de ochtend vanuit de Griekse stad Thessaloniki naar Memmingen in Duitsland. Enkele minuten later was er volgens passagiers een harde knal en brak een van de ramen van de Boeing 737.

Volgens Griekse media brak een stuk van de motor af en raakte dat het raam. Het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Luchtvaart is een onderzoek begonnen.

Het incident gebeurde op een camping in het beroemde natuurpark in de staat Wyoming. Fotograaf Mike MacLeod uit Montana filmde de aanval. Hij vertelde aan de lokale nieuwssite Cowboy State Daily dat de bizon "erg onrustig was en op alles en iedereen afging".

MacLeod vertelt dat de bizon al eerder op de camping op mensen afstormde. Een groep kinderen die op afstand foto's maakte, kon op tijd wegkomen. Toen de kinderen waren gevlucht, bleef de bizon onrustig rondlopen.

Dat was het moment waarop MacLeod begon met filmen:

De man die later werd aangevallen liep met zijn kleinzoon over een weg. Op beelden van MacLeod is te zien dat de twee op voldoende afstand van de bizon staan. Ze stopten even om foto's te maken wanneer het dier op de grond ligt.

De situatie verandert vervolgens wanneer een witte pick-uptruck in beeld verschijnt. "De bizon stormde op de pick-uptruck af. De bestuurder zag dat gebeuren en reed door. De bizon ging daarna naar de plek waar de man en de kleinzoon zich achter de bomen verborgen hielden", vertelt MacLeod.

Wat te doen met bizons

De Amerikaanse parkdienst adviseert bezoekers van Yellowstone om ruim 20 meter afstand te houden van bizons. Dichter bij komen voor een foto is niet toegestaan.

Als een bizon binnen die afstand komt, wordt bezoekers aangeraden afstand te nemen. Gedrag zoals met de kop bewegen, staren, met de poten over de grond schrapen, loeien of de staart omhoog houden, kan erop wijzen dat het dier zich bedreigd voelt en mogelijk gaat aanvallen.

Ook adviseert de parkdienst om in de auto te blijven als bizons op de weg staan. Bestuurders moeten wachten tot de dieren zelf verder lopen en niet proberen ze weg te jagen.

De kleinzoon wist weg te komen, maar de oudere man werd door het dier achtervolgd. De bizon raakte hem met zijn linkerhoorn bij zijn heup en gooide hem door de lucht. "Hij maakte een perfecte salto en landde op zijn zij", zegt MacLeod.

Toen de man op de grond lag, bleef de bizon in de buurt staan. MacLeod besloot in te grijpen omdat hij bang was dat het dier de man opnieuw zou aanvallen. Hij stopte met filmen, rende op de bizon af en probeerde het dier af te schrikken. Meer omstanders deden hetzelfde, waarna de bizon wegrende.

Hulpverleners van Yellowstone namen daarna de zorg voor het slachtoffer over. Zijn kleinzoon vertelde later aan MacLeod dat zijn grootvader ernstige verwondingen heeft en in kritieke toestand verkeert.

Tweede incident in korte tijd

Volgens MacLeod valt niemand iets te verwijten. Bezoekers hielden afstand en waarschuwden elkaar voor de bizon. "Ik zag niemand dichtbij komen. Mensen riepen: 'Pas op, er komt een bizon aan', en ze hielden afstand."

De jaarlijkse paartijd van bizons kan een rol hebben gespeeld in het gedrag van het dier. Tussen juni en september kunnen mannetjes agressiever zijn doordat ze strijden om dominantie en vrouwtjes. "Je kon zien dat hij geagiteerd was en op alles en iedereen afging", zegt hij.

Het is het tweede incident tussen een mens en een bizon in Yellowstone in een paar weken tijd. Op 26 juni raakte een 12-jarig kind gewond in het park door een aanval van een bizon.

De Britse premier Starmer mag zijn exemplaar bijvoorbeeld niet meenemen naar huis, hoewel Erdogan in een begeleidend briefje toestemming gaf voor de uitvoer ervan. Het Verenigd Koninkrijk kent echter strenge vuurwapenwetten en dus bleef het wapen achter op de ambassade in Ankara.

Ook premier Jetten liet het exemplaar dat hij kreeg, met zijn naam op de loop gegraveerd, achter in Turkije. Daar wordt het onklaar gemaakt. De premier nam het wapen volgens de Rijksvoorlichtingsdienst wel aan, omdat dat gebruikelijk is bij officiële geschenken.

NAVO-secretaris-generaal Rutte zei het wapen niet te kunnen aanvaarden. Een woordvoerder van de militaire verdragsorganisatie zegt wel dat hij "dankbaar is voor de geste".

De Canadese premier Carney droeg zijn exemplaar over aan de politie om onbruikbaar te maken. Er zal later een "gepaste bestemming" voor worden gezocht, zoals misschien een museum. De munitie bleef achter in Turkije.

De Litouwse president toonde als een van de weinige wereldleiders trots vier foto's van het wapen en zei dat het een plekje krijgt in het presidentieel paleis.

Op een uitlegkaartje in het foedraal staat dat het gaat om in Turkije vervaardigd Gümüşay-revolver voor Magnum .357-munitie. "Met de hartelijke groeten van de president van de Republiek Turkije", schrijft Erdogan op een bijgevoegd kaartje.

Premier De Wever van België kwam er pas bij thuiskomst achter wat hij in zijn cadeautasje had meegekregen. Toen zijn delegatie hoorde wat andere leiders hadden ontvangen, pakte ook hij het cadeautje uit, nog op de landingsbaan van militair vliegveld Melsbroek, toont in foto in de krant De Morgen.

Zijn exemplaar ligt nu in de wapenkluis van de luchtvaartpolitie. Er zal later worden bepaald wat ermee gebeurt.

Ook EU-leiders Ursula von der Leyen en António Costa kregen een revolver mee. Costa laat weten dat zijn beveiliging zich erover heeft ontfermd en de Belgische wet zal worden gevolgd om het mee te kunnen nemen naar Brussel.

Von der Leyen laat weten haar exemplaar aan een militair museum te zullen schenken zodra het veilig is geïmporteerd uit Turkije.

Dat het ergens de komende dagen gaat gebeuren, staat vast, maar uit veiligheidsoverwegingen is niet bekendgemaakt wanneer het 68 meter lange wandtapijt de oversteek over Het Kanaal maakt.

Volgens de Britse gezant Peter Ricketts, die de bruikleen coördineert, moet worden voorkomen dat zich tijdens het transport incidenten voordoen. "Daarom houden we de exacte details en de datum vertrouwelijk", zeg hij tegen persbureau AFP. "Zodra het klaar is om tentoongesteld te worden, willen we dat miljoenen mensen het kunnen zien."

Verovering van Engeland

Het Tapijt van Bayeux vertelt in geborduurde afbeeldingen en teksten het verhaal van de Normandische verovering van Engeland in 1066. Centraal staat de Slag bij Hastings, waarbij de Normandische hertog Willem de Veroveraar de Engelse koning Harold versloeg. Die overwinning veranderde de geschiedenis van Engeland en had ook grote gevolgen voor de rest van Europa.

Het wandkleed is volgens onderzoekers in 1068 gemaakt om de kathedraal van Bayeux in Normandië te verfraaien.

Het wandtapijt is normaal tentoongesteld in een museum in Bayeux. Dat museum wordt momenteel gerenoveerd en is gesloten, naar verwachting tot oktober volgend jaar.

Voor de reis naar Londen is het tapijt opgerold en verpakt in een speciaal ontwikkelde transportkist met klimaatregeling en trillingsdemping. Het gaat per vrachtwagen via de Kanaaltunnel naar het British Museum.

Volgens Ricketts hebben restauratoren en conservatoren ruim een jaar gewerkt aan een veilige manier om het kwetsbare kunstwerk te vervoeren. "Als de experts hadden gezegd dat het onmogelijk was zonder schade, was de verhuizing niet doorgegaan", zegt hij.

Verzekering 900 miljoen euro

De tentoonstelling opent op 10 september en loopt tot 11 juli volgend jaar. De belangstelling is groot: op de eerste dag dat de tickets in de verkoop gingen, werden er volgens het British Museum al 100.000 verkocht.

Het Tapijt van Bayeux wordt in Londen voor het eerst liggend tentoongesteld, in een speciaal ontworpen glazen vitrine. Daarvoor is een team van ongeveer tachtig conservatoren betrokken bij de installatie.

De Franse president Emmanuel Macron kondigde de bruikleen in 2020 aan. De Britse overheid staat garant voor een verzekering van ongeveer 800 miljoen pond (ruim 900 miljoen euro), voor het geval het kunstwerk tijdens het verblijf in Groot-Brittannië beschadigd raakt.

Op beelden van Rijkswaterstaat is te zien dat het zwart-witte beestje door de tunnel loopt en vervolgens een rij stilstaande automobilisten passeert:

Het lukte de politie niet meteen om het hondje te pakken te krijgen. Uiteindelijk is hij met hulp van automobilisten veilig opgevangen. "#Hulde", schrijft de verkeersdienst.

De Drechttunnel loopt onder de Oude Maas, tussen Zwijndrecht en Dordrecht in. Hoe de hond in de tunnel verzeild is geraakt, is nog de vraag.

De eerste drie ballen spoelden vrijdag al aan op Forrest Beach in de regio North-Queensland, in het noordoosten van het land. Zaterdag volgde een vierde en vandaag nog twee. De mysterieuze voorwerpen veroorzaakten veel beroering in het afgelegen gehucht met maar een paar honderd inwoners.

Acacia Griffiths kreeg te horen dat ze snel met haar drie kinderen moest evacueren omdat de voorwerpen op 500 meter van haar huis waren gevonden, vertelt ze de zender ABC. "Ik vulde wasmanden met kinderkleren en belangrijke papieren om in de auto te kunnen gooien. Ik maakte me echt zorgen."

Ondertussen rukten de hulpdiensten groot uit, met verschillende brandweerauto's, politieagenten en helikopters en drones die het strand afspeurden.

Uiteindelijk besloot Griffiths toch thuis te blijven om haar vee niet in de steek te hoeven laten. Al snel bracht de brandweer de afzetting ook terug tot 50 meter. Inmiddels was duidelijk geworden dat de ballen waarschijnlijk raketonderdelen waren, specifiek de brandstoftanks die na de eerste of tweede trap op weg naar de ruimte worden afgeworpen.

"Ze worden daadwerkelijk ruimteballen genoemd", zegt de Australische hoogleraar ruimtearcheologie Alice Gorman tegen The Guardian. "Ze kunnen jaren na de lancering nog worden gevonden, ik denk niet dat iemand ze heeft zien neerkomen."

Ondanks die logische verklaring grijpen veel Australiërs de kans grappen te maken over The X-Files of een alien-invasie. "He, Elon Musk, ik denk dat ze wat van je onderdelen hebben gevonden", twittert iemand naar de Amerikaanse ruimtevaartondernemer. "Oeps, ik wist niet dat ik mijn kerstversiering had achtergelaten op het strand", grapt een ander.

De Australische brandweer kan minder lachen om de vondst, omdat als het inderdaad brandstoftanks zijn, die waarschijnlijk gevuld waren met hydrazine. Die licht ontvlambare en zeer reactieve stof, kleurloos met een duidelijke ammoniakgeur, is giftig en mogelijk kankerverwekkend voor mens en dier.

Vandaar dat de ballen onder politiebewaking zijn weggehaald door brandweerlieden in beschermende pakken. Een woordvoerder waarschuwt Australiërs uit de buurt te blijven als ze nog meer van de ballen vinden en onmiddellijk het alarmnummer te bellen.

De Australische ruimtevaartorganisatie ASA probeert momenteel te achterhalen wie precies de eigenaar is van de ballen. Het is niet de eerste keer dat dat nodig is: in 2023 bleek een in Australië aangespoeld stuk ruimtepuin uit India te komen. Ook in Namibië werden in 2011 soortgelijke ballen aangetroffen.

Op een veiling bij Sotheby's is er inmiddels al 12.000 dollar voor geboden. Het veilinghuis schat dat het wel een kwart miljoen waard kan zijn.

Quinn Brown uit Portland zag het gele kortemouwjasje met 'Chamberlain' erop in januari in de handen van een andere klant bij een kringloop in de staat Oregon. Toen die het teruglegde, greep Brown zijn kans. "Hij gooide hem recht voor me neer en ik griste het weg."

Kampioensstuk

De 19-jarige verdient zijn geld met het verkopen van vintage pareltjes en wist onmiddellijk dat hij nu iets bijzonders in handen had. Toen hij zijn vermoedens via Instagram deelde, nam veilinghuis Sothdeby's meteen contact op. In een gepantserd busje ging het shirt naar een expert.

Door de kleinste details te vergelijken met oude foto's, werd vastgesteld dat het ging om een trainingsjas die Chamberlain in 1972 en 1973 droeg. Het kledingstuk is te zien op een foto uit de play-offs van 1972, het jaar dat Chamberlains Lakers voor het eerst in een generatie weer de titel wist te pakken door de Knicks te verslaan. Het wedstrijdshirt dat hij droeg in die kampioenswedstrijd werd drie jaar terug verkocht voor 4,9 miljoen dollar.

Sotheby's noemt het een uniek kavel, omdat Chamberlain het droeg toen hij na vijftien seizoenen afscheid nam. "Stukken uit het laatste seizoen van een speler zijn buitengewoon. Hij stopte in 1973, dus daarna kwam er nooit meer een kledingstuk van hem bij. Er is maar een beperkt aantal van jasjes als deze."

Wilt Chamberlain

Wilt Chamberlain (1936-1999) staat ook een kwart eeuw na zijn dood nog voor velen in de top-10 van beste spelers aller tijden. Nog altijd heeft hij met 50,4 het hoogste puntengemiddelde van een enkel seizoen op zijn naam staan, samen met vier van de top-5 hoogste persoonlijke scores in één wedstrijd, inclusief het record van 100. Met de LA Lakers zette hij in 71/72 een nog altijd ongeëvenaarde winreeks van 33 wedstrijden neer. Zijn titel in 1972 won hij ondanks een gebroken hand.

De veiling voor het jasje begon afgelopen woensdag, 20 juli wordt het stuk afgehamerd. Brown hoopt met de opbrengst ervan op zijn 19e al met pensioen te kunnen. "Ik deed dit omdat ik het leuk vond. Zoiets had ik nooit verwacht."

De kringloopwinkel die het topstuk in koopjesbak gooide, is blij voor hem. "Quinns verhaal laat perfect zien hoe je naar schatten kunt jagen in de kringloop", reageert een woordvoerder. "In dit geval was het echt magisch."

Het gaat om een exemplaar dat is gedrukt in Exeter in de Amerikaanse staat New Hampshire. Van de Exeter-versie zijn tot nu toe elf exemplaren bewaard gebleven. Het is voor het eerst dat er een buiten de Verenigde Staten is gevonden.

De documenten werden gedrukt tussen 16 en 19 juli 1776 om het nieuws over het goedkeuren van de verklaring op 4 juli snel te verspreiden in de dertien toenmalige Britse kolonies.

'Vlinders in buik'

Het document werd in mei gevonden door een vrijwilliger van de nationale archieven in Londen. Hij stuitte op het blaadje toen hij de verslagen van een Britse kapitein over de verovering van het Amerikaanse kaperschip Dalton door de Britten bestudeerde.

"Ik dacht o ja, oké. Dit is absoluut een onafhankelijkheidsverklaring", vertelt Michael Scurr tegen persbureau AP. Het exemplaar zat als bijlage in het verslag en werd aangeduid met het onbeduidende "nog een document".

Scurr voelde vlinders in zijn buik toen hij het papiertje opensloeg en besefte wat het was, vertelt hij tegen de Britse omroep BBC.

Volgens het Britse archief is de vondst ook bijzonder omdat het om het enige exemplaar tot nu toe gaat dat tijdens een militaire actie in beslag is genomen.

Het schip de Dalton werd door de Britse marine op kerstavond in 1776 na een urenlange achtervolging bij Portugal geënterd. De bemanning werd naar Plymouth in Engeland gebracht en daar gevangen gezet.

Om aanspraak te maken op een beloning, moesten Britse kapiteins met in beslaggenomen documenten bewijzen dat ze een schip hadden veroverd. Volgens het archief hebben de Britten zo'n 3600 schepen buitgemaakt tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog.

Aan de andere kant van de oceaan reageren Amerikaanse historici enthousiast op de Britse ontdekking. "Deze kopie van de Onafhankelijkheidsverklaring vormt een directe link naar de kapitein van de Dalton, die het nieuws van de Amerikaanse onafhankelijkheid wereldkundig wilde maken", zegt directeur Matthew Skic van het Museum van de Amerikaanse Revolutie in Philadelphia. "Het is een tastbare verbinding met het verleden, want het vasthouden van dat stuk papier door een archivaris brengt ons terug naar 1776", aldus Skic.

Vanwege het 250-jarige bestaan van de VS wordt het exemplaar in het archief in Londen tentoongesteld.

De onderzoekers gebruikten de sissende kakkerlak uit Madagaskar, die enkele centimeters groot wordt en tot 15 gram kan dragen. Het duikpakje weegt 5,5 gram, wat ruimte laat voor verdere ontwikkeling van het apparaatje. Zo kan die in de toekomst worden uitgerust met sensoren of een navigatiesysteem.

De "amfibische cyborg-insecten", zoals de wetenschappers de kakkerlakken noemen, kunnen door de gebruikers worden aangestuurd. Door het compacte ontwerp van het duikpakje en het lage energieverbruik kunnen de insecten zich bewegen door krappe en rommelige ruimtes, zowel op land als onder water.

Kakkerlakken ademen via ademopeningen op hun borst. Een zuurstofgenerator voorziet de diertjes via slangetjes van zuurstof.

Afstandsbediening

Het besturen van insecten is niet nieuw. In 2022 hadden onderzoekers uit Japan al een apparaat ontwikkeld waarmee de kakkerlakken bestuurd konden worden met een afstandsbediening.

Zo worden ze met elektrische signalen aangestuurd om te zoeken naar overlevenden na bijvoorbeeld een aardbeving. De uitvinding is nog niet inzetbaar omdat de besturing van de diertjes nog niet vlekkeloos verloopt.

Pijnlijk?

Het onderzoek over de duikpakjes roept nog wel vragen op, bijvoorbeeld over diervriendelijkheid. Het is niet duidelijk of de insecten pijn ervaren door de elektroden of het rugzakje.

De onderzoekers benoemen wel dat de dieren een schoon verblijf hadden tijdens de onderzoeken en wekelijks verse wortelschijfjes kregen als voeding, maar niet of de insecten last hadden van hun outfit.

Uit een groot wetenschappelijk onderzoek uit 2022 kwam naar voren dat insecten als kakkerlakken hoogstwaarschijnlijk wel pijn ervaren.

De Amerikaanse psycholoog en bioloog Carrie Branch en haar collega's van Amerikaanse universiteiten bestudeerden sinds 2018 het gedrag van de Gambelsmees in het Amerikaanse Sierra Nevada-gebergte. Deze mezensoort komt voornamelijk voor in Noord-Amerika.

Chip

De onderzoekers bevestigden kleine ringetjes met een chip erin om de poten van de mezen in het gebied en installeerden twee speciale vogelvoeders met meerdere gemotoriseerde deurtjes. In eerste instantie gingen die luikjes altijd open, maar na verloop van tijd nog slechts enkele.

De vogels die het snelst naar het juiste deurtje wisten te gaan, hebben meer ruimtelijk inzicht. Ze onthouden beter waar voedsel is verstopt en zijn dus slimmer, concludeerden de onderzoekers.

Ook bestudeerden ze DNA-materiaal van iedere geringde vogel zodat ze konden zien van welke vogels het nageslacht in nesten afkomstig was. Daaruit bleek dat ruim 30 procent van de jonge vogeltjes in de onderzochte nesten een nakomeling was van een ander mannetje dan de partner van de moedervogel. Ook bleek daaruit dat ruim 70 procent van de onderzochte nesten minstens één jong bevatte waarvan de vader niet de partner van hun moeder was.

Meerderheid

Hoewel er ook eitjes met het DNA van 'dommere' vreemdgaande mannetjes werden gevonden, waren de eieren met het DNA van de slimmere vaders met sterkere genen flink in de meerderheid en was hun nageslacht zwaarder. Volgens Branch is dat "zeer overtuigend bewijs dat vrouwtjes goede genen zoeken voor hun kinderen".

Een ander opvallend resultaat: vrouwtjes die zelf slechter presteerden op de geheugentest, hadden vaker buitenechtelijke jongen in het nest. Het lijkt er volgens de onderzoekers dus op dat ze hun eigen cognitieve tekortkomingen compenseren door het nest in te duiken met een slimmere vader.

Een goed ruimtelijk inzicht is voor Gambelsmezen van groot belang. Ze leven in een berggebied met koude winters. Daardoor is het cruciaal om voedselvoorraden te hebben op meerdere plekken. De vogels die het best weten waar die liggen, hebben ook een betere kans om te overleven.

Rond de middag (lokale tijd) klom het stel in de naald van het gebouw tot een hoogte van 443 meter. Op een groot zwart doek stond de tekst geschreven: "When the power of love beats the love of power, the world knows peace". Oftewel vrij vertaald: als de liefde het wint van de macht, zal er vrede op aarde zijn.

Na het ontvouwen van de vlag ging een van hen op één knie op een iets lager gelegen plateau. Daarna omhelsde het stel elkaar. Een politieagent bevestigt het aanzoek aan Amerikaanse media. Na de klim werden de twee gearresteerd.

Beelden van de stunt gaan rond op sociale media:

Een van de twee zou de stuntvrouw Angela Nikolau zijn. Op haar Instagramaccount plaatste ze beelden van de klim en het aanzoek. Ze is een hoofdpersoon in de Netflix-documentaire Skywalkers: A Love Story, waarin ze met stuntman Ivan Beerkus, met wie zij nu verloofd lijkt te zijn, extreem hoge gebouwen beklimt.

Zo beklommen Nikolau en Beerkus het dak van de Maleisische wolkenkrabber Merdeka 118, met 678,9 meter het op een na hoogste gebouw ter wereld.

Eén keer eerder beklom iemand de naald van het Empire State-gebouw. In 1994 klom de Fransman Alain Roberts tot de top, waarna hij werd gearresteerd. Hij is bekend van vaak illegale beklimmingen van hoge, bekende gebouwen. Zo klom hij in de Twin Towers in Kuala Lumpur en in de Eiffeltoren. Ook deed hij de Burj Khalifa in Dubai aan, dat met 828 meter het hoogste gebouw ter wereld is.