De geruchten kwamen al voor de Tour de France op gang. Vanaf eind juni circuleerden er berichten in wielermedia dat ze op weg was naar Movistar, maar de bevestiging bleef lang uit. Nu is bekend dat de voormalig triatleet heeft getekend voor drie jaar.

De Spaanse kende een seizoen van pieken en dalen. Na haar sterke voorjaar met indrukwekkende zeges in de Limburgse klassieker en de Vuelta, was ze in de Tour de France en op het WK geen bedreiging voor Vollering.

Veel besproken Tour-knecht

Dat had verschillende redenen: in de Tour werd ze door haar ploeg ingezet als knecht, wat na haar successen in april en mei veel scheve blikken veroorzaakte, en op het WK kwam ze al vroeg ten val en had ze last van ziekte.

Door haar rol binnen de Tour de France-ploeg werd haar toekomst bij UAE een van de meest besproken verhalen tijdens die wedstrijd. Ze sloot de Ronde van Frankrijk nog zeer respectabel als vijfde af, twee plekken achter kopvrouw Elisa Longo Borghini en twee plekken vóór andere kopvrouw Dominika Wiodarczyk.

"Ik bevind me op een punt in mijn carrière waarop ik een andere weg moest inslaan", vertelt Blasi bij de bekendmaking van haar overstap. "Ik moest op zoek gaan naar een team dat in mij gelooft, mijn doelen wil ondersteunen en net zo ambitieus is als ikzelf."

Ook een andere grote concurrente van Vollering, Kasia Niewiadoma (tweede in de Tour de France en op het WK), wisselt van ploeg. De Poolse maakte eerder al haar overstap van Canyon-SRAM naar Lidl-Trek bekend.

Wat vind jij van de app en website van de NOS?

Wat doen we goed? Wat kan er beter? We zijn benieuwd naar jouw mening. Vul de enquête in via deze link.

De licentie is nodig om volgend jaar te mogen starten in de grootste wielerwedstrijden, zoals de Tour de France en klassiekers als de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Jaarlijks dienen de ploegen documenten in bij de UCI die beoordeeld worden op ethische, financiële, sportieve, organisatorische en administratieve criteria.

Picnic-PostNL laat aan de NOS weten dat het team een aanvraag indient. "Het team dient daarvoor nog informatie aan te leveren die samenhangt met de afronding van een partnership met een technische partner voor aankomend seizoen vanwege het faillissement van de huidige partner. Dit zullen we in de aankomende periode doen."

Op 16 november krijgen teams te horen of hun aanvraag is goedgekeurd. Is dat niet het geval, dan volgt nog een laatste kans om de juiste papieren te overhandigen alvorens de internationale wielerunie op 8 december een definitief besluit neemt.

Onafhankelijk onderzoek

Sponsoren van de Picnic-PostNL-ploeg lieten vorige week weten eerst de resultaten af te wachten van een onafhankelijk onderzoek naar de werkcultuur binnen de ploeg. Dat onderzoek volgt op publicaties van de NOS en In de Waaier, waarin 71 betrokkenen een beeld schetsen van een angstcultuur binnen de wielerploeg.

WorldTour-licenties worden normaliter uitgegeven voor een periode van drie jaar. Picnic-PostNL kreeg vorig jaar als enige ploeg een licentie voor slechts één seizoen. De ploeg had de financiën niet op orde en kreeg tot oktober van dit jaar om alles op de rit te hebben voor 2027 en 2028.

Picnic-PostNL kampt nog steeds met financiële problemen, maar ook sportief gaat het niet best. De ploeg eindigde het seizoen afgelopen zondag op de dertigste plaats van de wereldranglijst voor teams. Dit seizoen gaf de UCI achttien WorldTour-licentie uit.

Overige ontbrekende ploegen

Ook de Australische ploegen Jayco-AlUla bij de mannen en Liv-AlUla bij de vrouwen ontbreken op de lijst van ploegen die de documenten voor een WorldTour-licentie op tijd hebben ingediend.

Een niveau lager (ProTour) hebben het Franse TotalEnergies en de Spaanse ploeg Euskaltel-Euskadi de deadline niet gehaald.

Verschillende bronnen stellen dat het management van Picnic-PostNL een top-downstructuur creëerden, waarin de renner fungeerde als "een marionet van de ploeg". Volgens oud-trainer Adriaan Helmantel zei ploegbaas Iwan Spekenbrink tegen hem: "'Jij moet wereldkampioen trainen worden en de renner krijgt alle info van jullie. De renner moet alleen maar trappen'."

Topcoaches Louis Delahaije en Jeroen Otter zien dat de laatste jaren de mens achter de sporter is vergeten. Dat heeft alles te maken met ontwikkelingen op het gebied van data.

"Plotseling, rond de eeuwwisseling, was alles meetbaar", stelt Otter, coach van de coaches binnen de Nederlandse sportkoepel NOC*NSF. "Maar het grote gevaar van data verzamelen, is dat je de menselijke maat vergeet."

Metingen als heilige graal

"Trainers zijn al die objectieve metingen als een soort heilige graal gaan zien en zijn eigenlijk weggedraaid van de sporter. Maar de sporter moet het doen, daar draait het om, met behulp van de trainer. Het is niet andersom."

Het totale pakket aan data zegt niet alles, voegt ook Delahaije toe, die in het verleden als trainer werkte met Annemiek van Vleuten, Robert Gesink en Tom Dumoulin en momenteel met Kasia Niewiadoma-Phinney en Anna van der Breggen.

Delahaije noemt als voorbeeld een renner die twee uur gefietst heeft. "Of je die training bij tien of dertig graden doet, dat maakt een verschil. Of je dat op Papendal doet of ergens op een berg... of je goed of slecht gegeten hebt... de omstandigheden maken veel uit."

De rol van de trainer is dan cruciaal, zegt Otter. "De data moeten geïnterpreteerd worden. Zijn er twijfels? Dan moet er gesproken worden tussen coach en sporter, op basis van vertrouwen."

Maar dan moet er wel open gesproken kunnen worden tussen trainer en renner. Volgens een ex-staflid was feedback bij Picnic-PostNL een aanval op de filosofie. Zo durfde Martijn Tusveld zich niet meer uit te spreken nadat hij eens kritiek had geuit op de ploegtactiek. De oud-renner kreeg te maken met depressieve klachten.

Otter: "Waar het om draait is dat het vertrouwen tussen een sporter en zijn staf geoptimaliseerd is. Als het vertrouwen goed zit, dan kun je nog eens een verschil van mening hebben, dan kun je ergens over praten, maar dan weet je altijd uit vertrouwen: we doen dat voor het algemene doel dat we gesteld hebben."

"Als dat vertrouwen er niet is, of dat gesprek er nooit is, of de sporter en coach een probleem hebben, een conflict... ja, dan maken ze nooit die stappen naar elkaar toe dat ze een verantwoordelijkheid naar elkaar voelen. Prestaties ontstaan juist uit de symbiose van de coach, van de stafleden en de sporter. Dat vertrouwen is per definitie de basis van alles."

Delahaije stelt dat trainers de sporters vooral moeten leren om zelfstandig beslissingen te laten nemen. "Ik vind dat sporters heel autonoom moeten zijn. De sporter die de beste beslissingen neemt - zeker in de wedstrijd, want dan loop ik er niet naast - dat zijn vaak de succesvolste sporters. En dat kan ik ze alleen maar leren door ze actief mee te laten denken."

Campenaerts hield rekening met een telefoontje van zijn hoogzwangere vriendin Nel. Het stel verwacht een tweede kind. "Ik heb tegen mijn ploegmaten gezegd dat het belangrijker voor mij was om bij de geboorte te zijn. Dan was ik afgestapt en zo snel mogelijk naar België gereden."

"Nu is het the best of both worlds", vertelde de 34-jarige renner aan NOS Langs de Lijn, toen hij zondagavond op weg was naar huis. "Ik heb de ronde kunnen winnen én kan bij de bevalling zijn."

Zijn thuissituatie leverde hem meer stress op dan het binnenhalen van de eindzege, zegt Campenaerts. "Ik moet zeggen dat ik er best wel vertrouwen in had. De etappe ging waarschijnlijk een massasprint zijn, niet heel moeilijk om die trui te behouden."

Campenaerts slaat winst van de Eneco Tour niet hoger aan dan zijn zeges in grote rondes. "Een rit in de Ronde van Frankrijk of Italië staat daar wel boven, maar deze vind ik zeer cool. Het is zeker iets wat ik later aan mijn zoons zal vertellen als ze vragen: papa, vertel nog eens een verhaal over de koers."

Zelf in de schijnwerpers

Hij had zeker niet verwacht om als renner van Visma een ronde te winnen. In 2025 tekende Campenaerts bij de Nederlandse ploeg om vooral als knecht van Jonas Vingegaard te gaan rijden. Een bewuste keuze. "Mijn ultieme doel is om de Tour de France met Jonas te winnen. Ik vind het echt wel kicken om daarvoor te kunnen knechten."

Bovendien kwam het voorbeeld van de Deense kopman afgelopen dagen goed van pas. "Ik heb daar uiteraard veel aan gedacht: hoe staat Jonas in zo'n wedstrijd? Wanneer stopt hij om te plassen, wanneer durft hij even achteraan in het peloton te rijden en dat soort zaken. Dat is wel even wat anders dan knechten uiteraard."

Campenaerts kreeg nu eens de kans om zelf in de schijnwerpers te staan. Druk van zijn ploeg voelde hij niet. "We kunnen wel stellen dat er wat minder belangen zijn bij een Eneco Tour dan in een grote ronde. Alsnog ben je wel professioneel en plichtsbewust om er bij jezelf genoeg druk op te leggen. Als je hele ploeg in jouw dienst rijdt, met renners als Christophe Laporte, dan voelt dat als een enorm privilege."

De Sloveen kwam eind augustus ten val in de Vuelta en liep daarbij een hersenschudding en breuken in zijn sleutelbeen en nekwervel op. Daardoor miste de renner van UAE Team Emirates de wereld- en Europese kampioenschappen.

Bovendien ging er een streep door de eindoverwinning in de Vuelta, de enige grote ronde waarvan hij het eindklassement nog niet wist te winnen. In 2027 gaat Pogacar opnieuw een poging doen om die trilogie compleet te maken. "Ik had liever de Giro gereden, maar ik zal toch een keer naar de Vuelta moeten gaan."

Volgende week gaat hij met de ploegleiding om tafel om concrete plannen te maken voor komend seizoen.

De Vuelta start slechts dagen na de WK in Haute-Savoie (Frankrijk), op 29 augustus. Pogacar werd in 2024 en 2025 al wereldkampioen en wil die titel heroveren, liet hij weten op een persconferentie na een golftoernooi voor het goede doel.

Zesde Tourzege

Voordat Pogacar zich in augustus en september gaat richten op de WK en de Vuelta, hoopt hij al een ander doel te hebben afgevinkt: een recordaantal Tour-zeges.

De Sloveen wil de eerste worden die zes keer de Tour de France heeft gewonnen. Hij staat al op gelijke hoogte met Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain, die vijf keer het eindklassement wonnen.

Het parcours voor de Tour van 2027, die in Groot-Brittannië start, wordt komende donderdag gepresenteerd.

Pogacar vertelde dat hij door zijn blessures noodgedwongen een vroege vakantie heeft gehouden. "Het grootste deel van ons team is nog actief in het huidige seizoen, maar ik ben zelf alweer begonnen met trainen na mijn rustperiode."

Na zijn val in Spanje had Pogacar nog even de hoop dat hij het EK in eigen land nog kon halen, maar dat bleek ijdele hoop. "Omdat de blessure behoorlijk ernstig was, duurde het een hele tijd, vijf weken, voordat ik weer op de fiets kon stappen."

Een mogelijke deelname aan de EK gaf hem extra motivatie voor zijn revalidatie, vertelde Pogacar, maar twee weken voor het EK besefte hij dat het geen zin had om te koersen. "De angst om opnieuw te vallen weerhield me ervan. Het was me het risico niet waard."

Bij de mannen ging de eindzege naar de Belg Victor Campenaerts. De slotetappe leverde een overwinning op voor Tim Merlier. De Belg was in de massasprint te snel voor Dylan Groenewegen, die tweede werd.

Truyen wint slotrit

Truyen was in de slotetappe bij de vrouwen de snelste van een kleine vluchtgroep. De renster van Fenix sprong in de slotfase weg met Scarlett Souren en Talia Appleton. Het peloton zat er echter dicht op.

Truyen klopte Souren net aan in de sprint. Charlotte Kool werd in dezelfde tijd derde en kwam juichend voor haar ploegmaat Truyen over de streep.

Eindwinnares Nooijen won de proloog en de tijdrit en eindigde in de lastigere etappes als tweede en derde. In de laatste etappe kwam de leidende positie van de renster van Visma-Lease a Bike geen moment in gevaar.

Belgische dubbelslag bij mannen

Campenaerts won de Eneco Tour bij de mannen. De Belgische renner van Visma-Lease a Bike greep de macht in de derde etappe en finishte in de door zijn landgenoot Merlier (Soudal Quick-Step) gewonnen vijfde en laatste etappe in de grote groep.

In de 149,2 kilometer lange rit, met start en finish in Arnhem, waren er weliswaar wat vluchtpogingen, maar gezien het vlakke parcours was de kans van slagen om een massasprint te voorkomen gering.

Wielerploeg Unibet Rose Rockets leek de laatste dagzege te gaan grijpen. Vier van de vijf renners die de laatste bocht uitkwamen, reden namelijk voor die ploeg.

Maar toen de 33-jarige Merlier op de pedalen ging staan, was er geen houden meer aan. Groenewegen werd wel tweede.

McNulty wint voor het eerst in regenboogtrui

Brandon McNulty (UAE) heeft de Veneto Classic op zijn naam gezet. De Amerikaan kwam in de afsluiter van het Europese wegseizoen solo aan voor zijn eerste overwinning in de regenboogtrui.

De wereldkampioen reed in de met kasseien bezaaide heuvelachtige finale weg met Anton Charmig van Uno-X. Het duo reed naar een comfortabele voorsprong. Op tien kilometer van de streep liet McNulty de Deen bergop achter zich om daarna in de grindstroken bergaf nog uit te lopen.

"Het was al geweldig om wereldkampioen te worden, maar mijn doel was om dit seizoen in deze trui te winnen", zei McNulty achteraf. "Prachtig dat het dan op de laatste dag nog lukt."

De 200 meter-kwalificatie is altijd een belangrijk meetpunt. Vanaf dat moment weten de renners wie de hoogste snelheid in de benen heeft. In dit geval was dat Hoffman. "Maar in de race blies Lavreysen me weg, dat had ik niet helemaal verwacht. Daar zie je ook hoeveel ervaring hij heeft, ervaring die ik mis."

Glunderend verscheen vervolgens Lavreysen voor de camera. "Ik had echt een heel plan uitgevogeld voor Hoffman. Hij is explosiever dan ik, dus ik wilde hem dwingen om er lange sprints van te maken. Dat is gelukt."

Hoe kan het dat Lavreysen al acht WK's op rij het sprinttoernooi op zijn naam schrijft? "Dat gaat echt niet vanzelf", zegt de winnaar. "Er zit gewoon heel veel hard werk in en ik denk dat ik ook wel heel goed mijn kop kan gebruiken. Op de training, maar ook tactisch."

Opladen

Juist dat tactische en mentale aspect is een cruciale kracht van Lavreysen, benadrukt bondscoach Hugo Haak. "Hij is een op en top atleet. Het is gewoon bijna niet uit te drukken hoe geniaal dit is."

"Onder het kopje talent valt ook hoe je je mentaal kan opladen", legt Haak uit. "Hoe ga je om met het opladen en hoeveel liefde heb je voor de sport? Dat zie ik als een enorm onderdeel van zijn talent. Hij heeft die liefde als geen ander en kan zich altijd weer opladen, omdat het nooit genoeg is."

De bondscoach geniet van de analyses die hij en Lavreysen samen maken. "Als we het over de tactieken hebben, dan laat hij die niet meer los en dan kan hij dat ook op topniveau in de baan uitvoeren. Hij is superkritisch en elk foutje ziet hij als leermoment, dat neemt hij dan mee naar de volgende keer."

Op naar LA 2028

Het is duidelijk dat Lavreysen mentaal niet uitgeput raakt. "Ik ging na een zomer vol keirins in Japan heel fris naar de WK toe", zegt de wereldkampioen. "Volgend jaar doen we dan misschien weer een andere voorbereiding, en dan is het zo 2028. De vier jaar naar de Olympische Spelen vliegen zo voorbij."

Normaal gesproken moet Lavreysen in Los Angeles vooral rekening houden met de in Shanghai absente Brit Matthew Richardson, maar misschien is Hoffman ook een gevaarlijke klant aan het worden? "Hij heeft met zijn explosiviteit het wereldrecord als starter in de teamsprint", zegt Lavreysen. "Maar tegenwoordig kan hij het ook langer volhouden."

Of zoals Hoffman zegt: "Wie weet? Misschien iets meer wedstrijden in Europa gaan rijden, meer ervaring opdoen? Maar er zijn genoeg goede renners die je moet verslaan voor je Harrie ziet in de finale. Ik zal er mijn handen vol aan hebben."

De 29-jarige Lavreysen staat intussen op 23 wereldtitels. Ook is het de vijfde keer in de carrière van de meest succesvolle baanwielrenner aller tijden dat hij minstens drie sprintonderdelen heeft gewonnen. In 2025 won hij zelfs alle vier de sprintonderdelen, dit jaar sloeg hij de kilometertijdrit over.

'Betekent heel veel'

"Er zit gewoon heel veel hard werk in", aldus Lavreysen. "Het gebeurt echt niet zomaar vanzelf. Dat ik er dan weer sta, en dat het dan tóch weer lukt... dat betekent heel veel."

Hij wilde ook dolgraag nog een jaar in de regenboogtrui rijden. "Die voelt namelijk wel een beetje van mij, dus daar ben ik heel blij mee."

Samen met Roy van den Berg en Jeffrey Hoogland won hij de teamsprint, waarna hij ook de wereldtitel pakte op de keirin, dat eveneens tot de sprintonderdelen behoort.

Lavreysen had in de sprintfinale aan twee heats voldoende voor de winst in de best-of-three-reeks. In de eerste race ving Hoffman hem lang op, maar na de laatste bocht had die geen antwoord meer op de Nederlandse veelwinnaar.

In de tweede heat won Lavreysen vanaf de koppositie, toen hij de sprint inzette, werd snel duidelijk dat Hoffman kansloos was.

Explosieve Hoffman

Lavreysen: "Ik heb twee bijna foutloze ritten gereden en daar geniet ik extra van. Ik weet dat Hoffman heel explosief is. Hij was tot en met de Olympische Spelen van Parijs de starter van Australië op de teamsprint en hij heeft ook het wereldrecord op die positie, maar tegenwoordig kan hij echt ook lange sprints rijden."

"Ik weet dat hij beter is dan ik qua explosiviteit, dus wilde ik de sprints lang maken. Dat ging goed. En dan kan ik hem hebben."

Matthew Richardson, normaal gesproken de grootste concurrent van Lavreysen, was er niet bij op de wereldkampioenschappen. Hij werd vlak voor het toernooi uit de Britse selectie gezet.

De 27-jarige Van der Peet kon met haar vijfde plek niet verrassen, nadat ze de halve finales knap had overleefd en daarin enkele grote namen had uitgeschakeld. Onder anderen Yuan Liying, de winnares van het sprinttoernooi, en Mina Sato, de nummer drie van het sprinttoernooi, eindigden in die wedstrijd achter haar.

Van der Peet sluit de WK zonder medaille af, nadat ze in 2025 samen met Hetty van de Wouw en Kimberly Kalee de winst had gepakt op de teamsprint. Dat jaar imponeerde ze ook met de Europese titel op de keirin.

Van de Wouw baalt

Van de Wouw verliet de WK met één zilveren medaille, wat voor haar een teleurstelling was. Vorig jaar pakte ze nog drie wereldtitels.

"Ik had liever een andere week gehad en heb veel om over na te denken", zei de 28-jarige Van de Wouw na afloop. In 2024 pakte ze nog keirinzilver op de Olympische Spelen én de WK. "Ik weet wat voor dingen ik beter kan doen volgend jaar en dan hoop ik er weer te staan."

Dit jaar heeft Van de Wouw veel keirins gereden in Japan, wat nieuw voor haar was. "Ik denk dat ik volgend jaar weer meer inzet op de routine van thuis trainen. Ik heb deze zomer een aantal trainingen niet gedaan die ik wel graag weer ga doen."

"Er ging van alles mis", geeft Van de Wouw aan. "Alle snelle rensters startten voor me en we hadden na onze analyse besloten om even te wachten met inhalen. Vervolgens maak ik contact met de Belgische en de Chinese en dan kom je niet naar voren."

Hoppezak allerlaatste

Sofie van Rooijen kon een goede, aanvallende puntenkoers niet verzilveren met een medaille. Ze werd vijfde, op flinke afstand van de drie sterkste rensters. De winst ging naar de Ierse Lara Gillespie, Amalie Dideriksen uit Denemarken en de Belgische Shari Bossuyt mochten mee het podium op.

Vincent Hoppezak kon zich na een puntloze puntenkoers niet revancheren op de afvalkoers: hij werd op dat onderdeel allerlaatste. Tim Torn Teutenberg uit Duitsland won uiteindelijk.

Yoeri Havik en Philip Heijnen grepen naast de medailles op het onderdeel koppelkoers. Ze begonnen sterk en stonden een tijdje aan de leiding, maar hadden geen antwoord meer toen de wedstrijd echt openbrak en eindigden als zevende. De Denen Lasse Norman Leth en Carl-Frederik Bévort grepen de wereldtitel.

Nederland eindigde de wereldkampioenschappen als tweede op de medaillespiegel, met vijf keer goud, één keer zilver en één keer brons. Enkel Groot-Brittannië deed het beter.

"Ook kijkend naar het grotere plaatje richting de Olympische Spelen van Los Angeles uiteindelijk."

Op de teamsprint en de kilometertijdrit was hij als vanouds sterk en pakte hij twee wereldtitels, maar in het keirin- en sprinttoernooi werd Hoogland verrassend vroeg uitgeschakeld.

Hoogland pakte in China alweer de twaalfde en dertiende gouden WK-medaille uit zijn carrière. Alleen zijn maatje in de teamsprint Harrie Lavreysen (22 wereldtitels) en de Fransman Arnaud Tournant (14 wereldtitels) zijn succesvoller dan de man uit het Overijsselse Haarle.

In aanloop naar het WK focuste Hoogland zich op de teamsprint. Op dat onderdeel was hij met Lavreysen en Roy van den Berg ouderwets oppermachtig. "Daar zit momenteel de passie en het plezier, met die mannen. Het gaat gelukkig ook heel lekker, maar er is wel echt werk aan de winkel voor de sprint en de keirin."

"Ik denk dat de twee vroege uitschakelingen niet heel veel te maken hadden met of ik fysiek in orde was, maar met de mindset. "

Plan uitstippelen

Coach Haak gaat graag mee met Hoogland naar de mental coach. "Ik denk dat het zaak is om met zijn drieën een strak plan te maken. Dan kunnen we denk ik weer heel ver komen."

"Want fysiek heeft Jeff alle capaciteiten en kwaliteiten om een goede sprint en keirin te rijden, maar hij is ook heel gevoelig voor het hebben van een goed plan", zegt Haak. "Ik denk dat we voor dat plan de komende maanden moeten gaan zitten. Dan zie ik het wel goedkomen richting Los Angeles."

Hoogland beleefde de afgelopen jaren veel plezier in het traject met de teamsprint naar de Olympische Spelen van Parijs in 2024. "In die focus heb ik heel veel vrede gevonden. Maar dit soort teleurstellingen als tijdens de WK zijn niet leuk."

"Stel dat we weer met dezelfde drie man naar de Spelen gaan, dan ga ik wel mee moeten doen met de sprint en de keirin. Dan moet ik daar zeker niet ook een van de minsten zijn."

"Maar daar moet ik wel nog heel veel werk voor doen en daar bereid toe zijn. Daar kunnen we denk ik wel even over in discussie."

Dat ze tijdens de Berencross de zege moest laten aan de Luxemburgse kampioen Marie Schreiber deed niets af aan Van Empels gemoedstoestand. "Ik ben blij dat ik gezond weer terug ben."

Van Empel zag in de Vlaamse modder landgenote Aniek van Alphen als tweede eindigen en Lucinda Brand als derde. Een verkeerde bandenkeuze was er debet aan dat de regerend wereldkampioene vrijwel de gehele wedstrijd in de achtervolging reed en zodoende tekortkwam voor haar tweede zege van het prille seizoen. Vorige week was Brand nog glorieus winnares tijdens de ouverture van jaargang 2026/27 in Dendermonde.

Van Empel kon goed leven met de vierde plek. "Het is leuk om weer terug te zijn", klonk het na afloop. "De modder, de sfeer, het familiaire van de cross: ik merk dat ik het heb gemist. Ik heb vandaag de hele wedstrijd genoten."

Exact 351 dagen geleden, tijdens de Koppenbergcross, nam Van Empel (24) na een halve ronde koers een weloverwogen beslissing. Ze kneep in de remmen en keerde de sport waarin ze tot de besten van de wereld behoort resoluut de rug toe.

Geen plezier, geluk en motivatie

Het ontbrak de Brabantse aan plezier, geluk en motivatie. Lichaam en geest waren volledig uit balans, zoals ze het noemde. Van Empel drukte, enkele dagen na het behalen van haar vijftigste zege, de pauzeknop in en nam letterlijk én figuurlijk afstand van de cyclocross.

Ze leverde uit eigen wil haar contract bij Visma - Lease a Bike in, pakte haar koffer en trok zonder fiets de wijde wereld in.

"Ik heb veel gereisd", blikte Van Empel vlak voor de start in Meukebeke voor de camera van de VRT terug op het voorbije jaar. "Ik heb daarbij mezelf op een andere manier leren kennen. Dit had ik voor geen goud willen missen."

Sabbatjaar

Het sabbatjaar leidde voor Van Empel een nieuw begin in. In september zette ze haar handtekening onder een contract met het Franse FDJ United-Suez. De krabbel maakte haar niet alleen ploeggenote van Europees en wereldkampioene op de weg Demi Vollering, het was ook een symbolische streep onder een donker verleden.

"Ik was het plezier in het wielrennen verloren", vertelde ze. "Ik was niet meer in staat om topsport te bedrijven op de manier waarop ik het zou willen."

Geduld schone zaak

Geduld bleek, ook voor Van Empel, een schone zaak. "Ik heb de tijd genomen om weer gezond te worden. En ik ben sindsdien blijer dan ooit."

Van start gaan in Meulebeke onder het adagium van baron Pierre de Coubertin kostte Van Empel geen enkele moeite. Meedoen was, in deze fase van haar leven, vele malen belangrijker dan winnen.

Ze maakte zich voor de tweede wedstrijd van het veldritseizoen dan ook geen enkele illusie. "Het aantal keren dat ik dit jaar op de crossfiets heb gezeten valt op de vingers van één hand te tellen. Het is een beetje wennen om hier weer van start te gaan. Het zal er vandaag allemaal niet zo stilistisch uitzien als het hoort. Maar ook daar neem ik de tijd voor om aan te werken."

"Ik ben hier om er gewoon een mooie dag van te maken. Meer niet. We zien wel wat het wordt."

Het werd uiteindelijk een plek net naast het podium. Maar de wijze waarop ze in een sprintje Ceylin del Carmen Alvarado voorbleef, zei veel over de komende maanden. Toch hield Van Empel een slag om de arm. "Ik neem de ervaring van vandaag mee naar de komende wedstrijden", klonk het bescheiden.

Waar ze dit seizoen verder nog aan de start verschijnt, durfde Van Empel niet te zeggen. "Ik rijd de komende tijd ieder weekeinde één wedstrijd. En hopelijk is mijn vorm straks goed genoeg om te worden geselecteerd voor de Europese kampioenschappen in Zeddam."

Bij de mannen verraste Victor Vercouillie door als eerste boven te komen op de VAM-berg. De 23-jarige Belg was in de 149,8 kilometer lange rit de sterkste van een kopgroep.

Lieke Nooijen en Victor Campenaerts blijven de klassementsleiders bij respectievelijk de vrouwen en de mannen. Zondag wordt de Eneco Tour afgesloten met een slotrit van 70 kilometer van en naar Arnhem.

Aanval Rijnbeek

In de vrouwenkoers ging Maud Rijnbeek er in de 114 kilometer lange rit, de langste in deze zesdaagse ronde met nog 12 kilometer voor de wielen vandoor en zij had het tempo er goed inzitten.

Op 2 kilometer van de streep wist een eerste groep, bestaande uit ongeveer vijftien vrouwen, aansluiting te vinden, waarop Borghesi (AG Insurance) op een van de steilere stroken wegreed. Zij kon niet meer achterhaald worden,

Klassementsleidster Lieke Nooijen finishte net achter de Britse Pfeiffer Georgi als derde, op vier seconden van Borghesi. Nooijen verdedigt zondag, tijdens de slotrit van zeventig kilometer van en naar Arnhem, een voorsprong van 38 seconden op Femke Markus.

Vercouillie van Topsport Vlaanderen ging met nog ruim 50 kilometer te gaan samen met landgenoten Desal en Poelvoorde en de Nederlanders Julian Vergouw en Rick Ottema op avontuur.

Visma, het sterkste blok in koers, vond het allemaal best omdat geen van de vijf een bedreiging vormde voor leider Victor Campenaerts. Pas in de finale sloeg het peloton op hol, maar toen was het verschil al te groot. Vercouillie sprong op 400 meter weg en boekte zijn eerste profoverwinning.

Sofie van Rooijen verraste achter Van de Wouw door derde te worden in Shanghai. De 24-jarige WK-debutant kwalificeerde zich nog als vijfde, maar de duurrenster had duidelijk meer in de benen bij haar tweede kilometerpoging dan de sprinters Jana Boerlakova (Rusland) en Mathilde Gros (Frankrijk).

Harrie Lavreysen liet zich van zijn beste kant zien op de eerste dag van het sprinttoernooi. Na een tweede tijd in de kwalificatie beging hij geen misstap in zijn wedstrijden, waardoor hij zich mag klaarmaken voor de halve finales en mogelijke finale van zondag. Jeffrey Hoogland werd al vroeg uitgeschakeld.

Eerder dit toernooi lukte het Van de Wouw ook niet om haar wereldtitel te prolongeren in het sprinttoernooi, omdat ze in de kwartfinales werd uitgeschakeld door Emma Finucane. Samen met Steffie van der Peet en Kimberly Kalee raakte ze ook haar wereldtitel in de teamsprint kwijt.

Zondag rijdt Van de Wouw nog het keirintoernooi, op dat onderdeel werd ze vorig jaar zevende op de wereldkampioenschappen. "En we blijven vechten, want in de keirin kan alles gebeuren."

Niet topfit

Van de Wouw is niet ziek, maar geeft wel aan dat ze niet in de absolute topvorm verkeert die ze in Chili wel had. "Ik heb net dat beetje extra niet, wat ik vorig jaar wel had. Toen kon ik gewoon blijven gaan. Ik kan het nu gewoon wat minder lang volhouden. Ik denk dat dat komt omdat ik me in de zomer anders heb voorbereid."

"Ik ben niet heel erg teleurgesteld. Tuurlijk had ik willen winnen en ik weet dat ik dit gewoon kan wanneer ik echt fit ben. Dan kan ik zo'n laatste ronde ook beter het tempo vasthouden dan ik nu deed."

Van Rooijen had in tegenstelling tot Van de Wouw een geweldige dag. "Deze bronzen medaille voelt als goud."

"Vanochtend dacht ik: als ik top acht rijd is dat supergoed. Dat ik uiteindelijk een medaille haal is echt bizar. Voor de tweede wedstrijd koos ik voor een lichtere versnelling op de fiets, waardoor ik bij de start wat sneller was. Dat zorgde er wel voor dat ik aan het einde wat stilviel maar uiteindelijk was het precies genoeg voor brons."

Lavreysen probleemloos

Lavreysen reed in de kwartfinales van het sprinttoernooi tegen de Australiër Daniel Barber. In de best-of-three-reeks had hij aan twee wedstrijden genoeg om zich met overmacht te plaatsen. Barber kwam er in beide wedstrijden niet aan te pas.

Eerder op de dag rekende Lavreysen ook al af met de Japanner Shinji Nakano, die eerder nog brons pakte op de door Lavreysen gewonnen keirin. In de halve finales rijdt Lavreysen tegen Nicholas Paul, uit Trinidad en Tobago.

Matthew Richardson, normaal gesproken de grote rivaal van Lavreysen, is vlak voor de WK uit de Britse selectie gezet. Leigh Hoffman, die het snelste was in de kwalificatie en daarna ook steeds probleemloos won, lijkt nu de grootste concurrent van Lavreysen.

Koppelkoers en omnium

Het is Lisa van Belle en Nienke Veenhoven, die de geblesseerde Lorena Wiebes verving, op hun beurt niet gelukt om een medaille te behalen in de koppelkoers. Tot de eindsprint was brons mogelijk, maar aangezien het duo daar niet bij de beste twee eindigde, pakten ze te weinig punten.

Yanne Dorenbos kende een lastig omnium. Hij begon slecht, met een twintigste plaats op de scratch. Vanaf dat moment moest hij zich omhoog vechten in de vierkamp. In de afsluitende puntenkoers won hij een ronde en pakte hij meerdere punten, waardoor hij zijn wedstrijd toch nog in de top tien afsloot als negende.

WK baanwielrennen bij de NOS

De WK baanwielrennen zijn deze week live te volgen bij de NOS op NPO 1 en via een livestream op NOS.nl en de NOS-app.

Nienke Veenhoven is haar vervanger op dat onderdeel. Ze kwam aan de zijde van Lisa van Belle niet verder dan de achtste plaats, al hadden ze tot de laatste ronde uitzicht op brons.

Hoogland uitgeschakeld

Ook voor Jeffrey Hoogland zitten de WK erop. Hij werd in de achtste finales van het individuele sprinttoernooi afgetroefd door de Duitser Henric Hackmann en komt niet meer in actie. Harrie Lavreysen heeft zich wel geplaatst voor de halve finales van zondag.

WK baanwielrennen bij de NOS

De WK baanwielrennen zijn van woensdag tot en met zondag live te volgen bij de NOS op NPO 1 en via een livestream op NOS.nl en de NOS-app.

"Het is heel jammer, een enorme teleurstelling", zegt bondscoach Nick Stöpler over Wiebes. "Maar ze heeft nog altijd veel pijn."

"Uiteindelijk heb je met je fysieke limieten te maken. Het was heel duidelijk dat het voor haar vandaag niet kon."

Hoogland naar mental coach

Hoogland verloor in de achtste finales van de 23-jarige Hackmann. Zijn WK eindigen met twee wereldtitels, op de teamsprint en de kilometertijdrit. Op de keirin kwam hij net als in het sprinttoernooi flink tekort en werd hij al vroeg uitgeschakeld.

"Ik heb me volledig gefocust op de teamsprint", bekent Hoogland. "Daar zit momenteel de passie en het plezier. Dat gaat gelukkig ook heel lekker, maar er is werk aan de winkel voor sprint en keirin."

"Ik wil samen met bondscoach Hugo Haak naar mijn mental coach toe om het mentale aspect aan te pakken. De twee vroege uitschakelingen hebben denk ik niet heel veel te maken met of ik fysiek in orde was, maar met de mindset. Ook kijkend naar het grotere plaatje richting de Olympische Spelen van Los Angeles uiteindelijk."

Lavreysen heeft halve finales van het sprinttoernooi wel gehaald. Matthew Richardson, normaal gesproken de grote rivaal van Lavreysen, is vlak voor de WK uit de Britse selectie gezet.

Bovendien lieten de sponsors donderdag weten dat ze na "de ernstige signalen" uit de publicaties van NOS Sport en In de Waaier, met betrekking tot een angstcultuur binnen de wielerploeg, nu eerst wachten op de uitkomst van een onafhankelijk onderzoek.

Hoe zien de komende weken eruit?

Eerst is de blik gericht op de internationale wielerunie UCI. Die komt maandag naar buiten met een overzicht van alle ploegen die een aanvraag hebben ingediend voor een licentie. Zo'n licentie is nodig om te mogen starten in de grootste wielerwedstrijden, zoals de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en grote ronden zoals de Tour de France.

De deadline voor het aanvragen ervan voor 2027 verstreek afgelopen donderdag.

Dan volgt een maand van onzekerheid voor het bedrijf van manager Iwan Spekenbrink, die zo'n 120 man personeel onder zich heeft. Pas op 16 november krijgen de teams te horen of de aanvraag is goedgekeurd.

Is dat laatste niet het geval, dan volgt nog een laatste kans om de juiste papieren te overhandigen alvorens de internationale wielerunie op 8 december een definitief besluit neemt.

Geldzorgen

Picnic-PostNL is de enige WorldTour-ploeg die eind vorig jaar een licentie kreeg voor slechts één jaar, in plaats van drie. De ploeg had de financiën niet op orde en kreeg tot oktober van dit jaar om alles op de rit te hebben voor 2027 en 2028.

Begin oktober liet een woordvoerder aan Wieler Revue weten dat ze "gewoon bezig zijn met de voorbereidingen voor 2027 als WorldTour-team bij de mannen en vrouwen, en ook voor de devo's (opleidingsploeg, red.) op continentaal niveau."

Ploegleider Roy Curvers voegde daaraan toe: "Als we kunnen aantonen dat we gewoon een sluitende begroting hebben voor de komende twee jaar, dan zijn we verzekerd van die licentie."

Uit jaarverslagen van de ploeg valt echter op te maken dat er grote geldzorgen zijn. Bij SMS Cycling BV, het bedrijf achter de wielerploeg, gaat al jaren meer geld uit dan dat er binnenkomt. Tussen 2022 en 2024 leed de ploeg, volgens wielerjournalist en podcastmaker Thijs Zonneveld, een verlies van zo'n 19,5 miljoen euro. In 2025 eindigden de cijfers net in het zwart.

Het voortbestaan van Picnic-PostNL zou, volgens de bedrijfsaccountant, afhangen van de bereidheid van sponsors om aan te blijven en het wel of niet krijgen van een WorldTour-licentie.

Onafhankelijk onderzoek

Juist die sponsors lieten dus donderdag, na de publicaties van NOS Sport en In de Waaier, waarin 71 betrokkenen een beeld schetsen van een angstcultuur binnen de wielerploeg, weten nu eerst de resultaten af te wachten van een onafhankelijk onderzoek naar de werkcultuur binnen de ploeg.

113

Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand? Praten erover helpt en kan anoniem via de chat op www.113.nl of telefonisch op 113 of 0800-0113.

Een tijdlijn voor wanneer de resultaten van dat onderzoek bekend moeten zijn, is nog niet bekend.

Sportieve malaise

Tot slot is er ook sportief gezien weinig reden tot optimisme. In totaal won de Nederlandse ploeg dit jaar, mannen en vrouwen samen, slechts drie keer. Afgelopen dinsdag boekte de ploeg met Frits Biesterbos pas de eerste zege dit jaar in een WorldTour-wedstrijd.

Daardoor is de formatie bij de mannen afgezakt tot de 30ste plek op de UCI-ranglijst. Dat houdt in dat, mocht Picnic-PostNL geen WorldTour-licentie krijgen, het spannend wordt of de ploeg op een lager niveau überhaupt in aanmerking zal komen voor een wildcard voor bijvoorbeeld de Tour de France; alleen de beste dertig op die lijst maken kans.

Bij de vrouwen ging de derde etappe naar Femke Markus. De 29-jarige renster van SD Worx ging er in de heuvelachtige etappe van Sittard naar Watersley op 17 kilometer vandoor en bereikte de finish vijf seconden eerder dan klassementsleidster Lieke Nooijen.

Vlucht

In de heuvelachtige etappe van Sittard naar Watersley (110 kilometer) gooide Campenaerts met nog 42 kilometer te gaan de knuppel in het hoenderhok.

Van Dijke en Hartthijs de Vries sprongen met hem mee en de drie sloten aan bij een kopgroep. Uiteindelijk bleven Campenaerts en Van Dijke met zijn tweeën over.

Campenaerts nam, met het klassement in gedachten, het meeste werk voor zijn rekening en Van Dijke was oppermachtig in de sprint. "Hier was ik al ruim vijf jaar naar op zoek", zei Van Dijke na de finish.

Ook de 34-jarige Campenaerts had een primeur te vieren. "Ik ben al lang prof, maar de leiderstrui heb ik in een profkoers nog niet mogen dragen. Dat is iets erg prestigieus. We gaan dit verdedigen."

Markus Solo

Bij de vrouwen bleef in de finale een groep van ongeveer twintig rensters over. Nadat Markus was ontsnapt, zette Visma - Leasa-a-Bike, de ploeg van Nooijen, zich op kop in de groep daarachter, maar Markus reed hard door. Pas in de slotkilometers liep het verschil terug.

Nooijen won de spurt van de achtervolgers en verdedigt zaterdag in de etappe van Hoogeveen naar de VAM-berg in Drenthe een marge van 28 seconden op nummer twee Markus. Zondag is de slotetappe in Arnhem.

Eneco Tour trekt prijzengeld gelijk

De organisatie van de Eneco Tour besloot vandaag om het prijzengeld voor mannen en vrouwen alsnog gelijk te trekken. Eerder was er kritiek van onder anderen renster Charlotte Kool over de ongelijke betalingen.

Bij de proloog kreeg de winnaar bij de mannen 1490 euro, terwijl de snelste vrouw slechts 220 euro ontving. "Zelfde starttijd, zelfde afstand en zelfde energie. Ik ben dan ook benieuwd of we korting krijgen op energie in de Eneco Tour", schreef Kool daarover op sociale media.

Hoogland was in de finale meer dan een halve seconde sneller dan de 20-jarige Fransman Étienne Oliviero en de Brit Joseph Truman. Harrie Lavreysen, die de voorbije twee jaar wereldkampioen werd, sloeg dit onderdeel over. Tijmen van Loon eindigde als tiende.

"Het was slordig", reageerde Hoogland na zijn tijdrit. "Het klinkt misschien een beetje arrogant, maar ik heb mezelf een extra uitdaging gegeven. Dat was om mijn tijd van vanochtend te verbeteren. Maar dat is niet gelukt."

"Ik heb het gat met de concurrentie wel vergroot. Dus dat is denk ik ook al goed."

Eerder deze wereldkampioenschappen maakte Hoogland al onderdeel uit van het trio dat voor de zevende keer in acht jaar tijd de teamsprint won, maar stelde hij ook teleur door in het keirintoernooi al in de kwartfinales uitgeschakeld te worden.

In zijn hele carrière heeft Hoogland nu dertien gouden WK-medailles veroverd. Op de eeuwige ranglijst heeft hij alleen Lavreysen (22 keer goud) en de Fransman Arnaut Tournant (veertien keer goud) voor zich.

Op dit WK wacht voor Hoogland nog het individuele sprinttoernooi van zaterdag en zondag. Daar treft hij Lavreysen wel.

Ook al wereldrecord

De kilometer is al jaren een van de favoriete onderdelen van Hoogland, die naast vijf wereldtitels in deze discipline ook vier Europese titels heeft bemachtigd.

Het wereldrecord staat ook al op naam van de 33-jarige Hoogland. In oktober 2023 werkte hij de kilometer af in een tijd van 55.433 seconden tijdens een recordpoging in Mexico. In Shanghai kwam hij daar met een winnende tijd van 58.713 seconden niet in de buurt. "De meeste wereldtitels hebben, staat mooi bij het wereldrecord, denk ik."

WK baanwielrennen bij de NOS

De WK baanwielrennen zijn van woensdag tot en met zondag live te volgen bij de NOS op NPO 1 en via een livestream op NOS.nl en de NOS-app.

Vrijdag begint de uitzending om 11.00 uur, zaterdag om 11.30 uur en zondag om 7.30 uur.

Vincent Hoppezak speelde op zijn beurt geen rol van betekenis in de puntenkoers. De Nederlander die in 2021 nog brons pakte op dat onderdeel, sloot de wedstrijd zelfs puntloos af op de dertiende plek.

De wereldtitel ging naar de Brit Mark Stewart, die de Fransman Benjamin Thomas en de Portugees Carlos Salgueiro aftroefde in een koers die beslist werd in de tussensprints.

Hoppezak, die met zijn Europese titel op de koppelkoers van 2025 zijn grootste succes beleefde, koos er in het begin van de wedstrijd voor om die sprints aan zich voorbij te laten gaan. Het leek erop dat hij aan het wachten was op het juiste moment om een ronde voorsprong te pakken, wat gelijk staat aan het winnen van vier tussensprints. Dat lukte hem, net als de andere favorieten, echter niet.

"Het was een beetje een rare koers voor mijn gevoel", zei hij na afloop. "Normaal wordt er echt met rondes voorsprong gestrooid, nu was dat vrij weinig." In de finale kon Hoppezak het geweer ook niet meer van schouder verleggen naar de sprints, waardoor hij de wedstrijd anoniem afsloot met nul punten.

"Verder kreeg ik het zelf ook gewoon niet voor elkaar. Ik heb geen idee waarom niet, ik voelde me in het begin nog wel goed."

Lorena Wiebes moest in het omnium opgeven na een harde valpartij.

De individuele achtervolging ging naar Jonathan Milan, de man die vorig jaar nog twee ritten en het puntenklassement won in de Tour de France. De Italiaan reed daarnaast in de kwalificatie een nieuw wereldrecord en legde de vier kilometer daar af in een verbluffende tijd van 3.58.850 minuten.

Het sprinttoernooi bij de vrouwen werd gewonnen door de 21-jarige Yuan Liying, die in China een thuiswedstrijd rijdt.

Titelverdediger Hetty van de Wouw werd in de kwartfinales al uitgeschakeld door Emma Finucane, die in 2023 en 2024 wereldkampioen werd en dit jaar de finale verloor van Yuan.

Vier Nederlanders eindigden in de vierde rit in China in de top tien. Achter Bol op de tweede plek finishte Biesterbos als vierde, Loe van Belle (Visma-Lease a Bike) als achtste en Marijn van den Berg (EF-Education) als tiende.

De 165 kilometer lange etappe van Bama Tian'e telde meerdere heuvels, maar het parcours was niet lastig genoeg om de sprinters pijn te doen. Op twaalf kilometer van de finish werden de laatste vluchters ingerekend.

De 22-jarige Magnier zette z'n sprint op ongeveer 200 meter in. Bol, die namens Decathlon mocht sprinten omdat kopman Olav Kooij niet meer van start ging, strandde op een fietslengte. Biesterbos verloor zijn trui omdat hij als vierde finishte achter Bol en nummer drie Max Kanter (XDS-Astana).

De overige gevallen rensters konden wel hun weg vervolgen. Wiebes liep met pijn en moeite van de wielerbaan af, maar ze blijkt niets gebroken te hebben. "Het voelt wel alsof er een bowlingbal in mijn ribben is gegaan."

De koppelkoers van zaterdag staat ook op haar programma, al is het nog onduidelijk of ze die kan rijden. "We moeten gedurende de dag kijken hoe het verder gaat en of ik straks nog even rustig op de rollerbank kan fietsen. Misschien dat we hier en daar mijn lijf intapen en dan zien we het wel."

Ze viel tijdens het eerste onderdeel van de vierkamp: de scratch. Wiebes raakte ingesloten en ging als eerste tegen de grond, waarna een aantal andere deelnemers over haar heen vielen.

Bekijk hieronder de val en de reactie van Wiebes.

Wiebes: "Het lijkt erop dat er wat sturen in elkaar haakten. Van wat ik kan zien op de beelden, houd ik gewoon mijn lijn. Ik was aan het focussen op de meiden die van achter kwamen en voor mijn gevoel werd ik in een keer onderuit gemaaid."

'Schade valt mee'

Wiebes won vorig jaar het omnium bij de WK in Chili en ging de wedstrijd als topfavoriet in. Eerder dit toernooi werd ze al wereldkampioen scratch, toen dit onderdeel van de vierkamp als losse wedstrijd werd verreden.

WK baanwielrennen bij de NOS

De WK baanwielrennen zijn van woensdag tot en met zondag live te volgen bij de NOS op NPO 1 en via een livestream op NOS.nl en de NOS-app.

Vrijdag begint de uitzending om 11.00 uur, zaterdag om 11.30 uur en zondag om 7.30 uur.

"Mijn knieën liggen aardig open en verder heb ik pijn aan mijn ribben en schouder, maar ik denk dat de schade na deze klap nog relatief meevalt."

Het is het tweede jaar op rij dat Wiebes hard valt in een pelotononderdeel op de WK baan. Vorig jaar reed ze samen met Lisa van Belle aan de leiding in de koppelkoers, maar ging het duo onderuit bij een mislukte aflossing.

Het omnium werd uiteindelijk gewonnen door de Britse Anna Morris.

Ook bij de mannen werd de uitslag van de proloog van dinsdag geëerbiedigd: de Zweed Jakob Söderqvist won en verstevigde zijn leidende positie in het algemeen klassement.

De voormalige Tour of Holland eindigt zondag met een etappe in en rond Arnhem.

Parcours op maat

Het 13,6 km lange parcours had slechts negen bochten en dus was het een kolfje naar de hand van de krachtpatsers. Daardoor was de verwachting dat de Belgische Sandrine Tas, die woensdag de tweede etappe had gewonnen in de sprint en op basis van bonificatieseconden aan de leiding was gekomen, de oranje leiderstrui zou verliezen.

Bij het tussenpunt op 6 kilometer had Nooijen al zes tellen goedgemaakt en op de streep was het verschil met oud-schaatsster Tas (Lotto-Intermarché) 21 seconden.

Nienke Vinke - tweede bij de WK tijdrijden voor beloften - werd tweede in de tijdrit en steeg naar plaats drie in het algemeen klassement op 0.31 van Nederlands wegkampioene Nooijen. Tas staat tweede, een seconde voor Vinke.

Söderqvist weer de beste

Bij de mannen stond geen maat op Söderqvist, die door een val net naast het podium greep bij de WK tijdrijden. De 23-jarige renner van Lidl-Trek won dinsdag de proloog met slechts 75 honderdsten voorsprong op Wessel Mouris van Unibet-Rose Rockets.

In Tilburg had de Zweedse tijdritspecialist vier keer zo lang de tijd om de concurrentie op achterstand te rijden en dat lukte uitstekend. Bij het eerste tussenpunt had hij al een gaatje geslagen met de concurrentie en op de streep liet hij de Nieuw-Zeelander Finn Fisher-Black (Red Bull-Bora-hansgrohe) en de Brit Ethan Hayter (Soudal-QuickStep) ruim achter zich.

Pepijn Reinderink, nu nog ploeggenoot van Hayter bij Soudal-QuickStep, werd knap vierde. Ook de broers Wessel (23) en Michiel Mouris (19) reden zich in de top 10; net als eerder in de ZLM Tour en de proloog was de oudste telg de voormalig Europees en wereldkampioen tijdrijden voor junioren de baas.

Oefening baart kunst

Behalve Wessel Mouris reed ook Tomas Kopecky een prima tijdrit, waardoor de continentale ploeg die ontstond uit het vlogcollectief van Bas Tietema twee troeven heeft voor een topklassering in het eindklassement.

De grootste troef van die ploeg, de Slowaak Lukas Kubis die vorig jaar nog tweede werd in dat eindklassement, gaf 41 seconden toe op winnaar Söderqvist. En dat terwijl hij het parcours toch meer dan tien keer verkend had.

Leider Söderqvist, de nummer drie van de Tour of Holland van 2025, verdedigt een voorsprong van 0.14 op Hayter en 0.15 op Fisher-Black in het lastige vervolg van de Eneco Tour. Titelverdediger Christophe Laporte (Visma-Lease a Bike) is voorlopig achtste op 0.28.

Vrijdag wacht de renners en rensters een heuvelrit in Zuid-Limburg, zaterdag een rit over de Drentse VAM-berg en zondag een slotrit in en rond Arnhem.