Geen steile Angliru dit jaar, geen wielergek Baskenland, maar een snikhete showdown in het zuiden van Spanje staat de renners te wachten. Met één uitgesproken favoriet: Tadej Pogacar, die bijna alles al heeft gewonnen, maar de Vuelta nog nooit.

Piepjonge Pogi

In 2019 maakte het wielerpubliek kennis met een piepjonge Pogacar, 20 jaar toen. Een talent, zeker. Maar wat deze iele knaap met dat rare piekhaar in de Ronde van Spanje liet zien, had niemand zien aankomen.

Als debutant won hij drie zware bergritten in een van de meest memorabele edities van de Vuelta van de laatste decennia. Hij won het jongerenklassement en stond in Madrid op het podium naast wereldkampioen Alejandro Valverde en winnaar Primoz Roglic, die voorbestemd leek om de beste klassementsrenner ter wereld te worden.

Een jaar later werd Roglic in de slottijdrit van de Tour de France al van zijn troon gestoten door Pogacar.

Daarmee begon het tijdperk-Pogacar. Vijf keer won hij de Tour, hij won de Giro, hij werd twee keer wereldkampioen. Hij won alle grote eendagswedstrijden. Op één na, maar na twee tweede plekken lijkt die zege in Parijs-Roubaix ook een kwestie van tijd.

Pogi's bingokaart

Zelf zal hij het nooit hardop zeggen, maar Pogacar is bezig met een unieke bingokaart. Na Eddy Merckx en wellicht Bernard Hinault is hij de enige die op zó veel terreinen uit de voeten kan.

Dit jaar voegde hij de Ronde van Zwitserland en de Ronde van Romandië (zeven ritzeges en twee eindzeges) aan zijn programma toe, want die had hij nog niet. En na de Tour besloot hij ook de Vuelta nog maar te doen.

Eerder dit jaar werden Jonas Vingegaard en Demi Vollering de achtste en negende renner die alle drie de grote ronden op hun palmares hebben. Dat zal Pogacar niet lekker zitten. Of is het gewoon dat open plekje op zijn bingokaart?

De plotselinge deelname van Pogacar zal een streep door de rekening zijn van Roglic. De 36-jarige Roglic is geen schim meer van de winnaar die in 2019 zijn eerste van vijf grote rondes (vier keer Vuelta, een keer Giro) won, maar nog één keer wil hij alles op alles zetten.

Vervlogen recorddroom Roglic

Roglic kwam dit seizoen amper in actie en hintte al op een naderend afscheid. Wat hem als renner op de been hield, was zijn droom om voor de vijfde keer de Vuelta te winnen. Daarmee zou Roglic recordhouder worden, een record dat hij nu nog deelt met Roberto Heras.

Zonder Pogacar zou hij nog een kans hebben op zijn vijfde, want de concurrentie voor het klassement is niet van het hoogste niveau.

Met subtoppers als Felix Gall, Oscar Onley, Enric Mas, Richard Carapaz, Mikel Landa, Mattias Skjelmose, Tobias Johannesen en misschien zelfs João Almeida zou hij de strijd nog wel aandurven.

De laatste van Kruijswijk

Steven Kruijswijk heeft de knoop al wel doorgehakt. De 39-jarige Brabander, woonachtig in Monaco, rijdt de komende drie weken in het shirt van Visma-Lease a Bike zijn 24ste en laatste grote ronde.

In 2016 had hij de Giro gewonnen, als de sneeuwmuur op de Agnello hem niet teruggeworpen had naar plek vier. In 2018 strandde hij in de Vuelta op diezelfde ondankbare plek in het klassement. Zijn hoogtepunt kwam een jaar later met de derde plek in de Tour.

Twee weken geleden was Kruijswijk te gast in De Avondetappe na de slotrit van de Tour de France Femmes.

Die grote overwinning was hem niet gegund (slechts twee profzeges in kleinere koersen staan op zijn palmares), maar Kruijswijk was zestien jaar lang wel een vaste waarde in de top van het klassement van iedere grote ronde.

De laatste jaren vierde hij als luxeknecht wel mee in de overwinningen van Roglic, Vingegaard en Simon Yates. Als hij geschoond bleef van pech tenminste, want dat ligt bij hem altijd op de loer.

Bekijk hieronder de route en profielen van alle 21 etappes in de 81ste Ronde van Spanje.

"Ik stop. Niet met verdriet, maar met grote dank", zegt de Fransman in een persbericht van zijn Zwitserse ploeg. "Ik heb alles gegeven en de wielerwereld heeft mij alles teruggegeven."

De Fransen zullen zich 'Loulou', die het grootste deel van zijn carrière voor de Belgische QuickStep-ploeg reed, vooral herinneren vanwege zijn twee opeenvolgende wereldtitels (Imola in 2020 en Leuven in 2021).

Maar ook vanwege zijn winst in Milaan-Sanremo (2019), Strade Bianche (2019) en driemaal in de Waalse Pijl (2018, 2019, 2021). Ook pakte Alaphilippe ritzeges in de drie grote wielerrondes: de Tour, de Giro en de Vuelta.

Veertien dagen geel

In het jaar 2019 was hij op zijn best, zegt hij. Want naast zeges in Sanremo kende hij dat jaar veertien gedenkwaardige dagen in de gele trui tijdens de Tour de France.

"Toen ik het geel veroverde, dacht ik dat ik hem twee, drie dagen zou houden. Het werden er veertien. De statistieken zullen zeggen dat ik die Tour 'verloren' heb (hij eindigde als vijfde in het klassement), maar het blijft een van mijn mooiste herinneringen."

Alaphilippe stond bekend om zijn aanvallende, verrassende koersstijl. "Ik heb altijd op instinct gefietst. De beslissing om te stoppen heb ik op dezelfde manier gemaakt. Op een morgen werd ik wakker op trainingskamp en voelde: dit is mijn laatste jaar."

De Tour de France van afgelopen zomer, waarin hij anoniem rondreed en 125ste werd, is de laatste koers die de Fransman heeft gereden. Of Alaphilippe nog een laatste afscheidskoers fietst later in het jaar is niet bekend gemaakt.

Na zijn prachtige ritzege op de slotdag van de Tour de France nam Van der Poel even rust, om zich vervolgens op hoogte voor te bereiden op de wereldkampioenschappen mountainbiken, komende week in Val di Sole.

Bij de wereldbekerwedstrijden in de Franse Alpen moest hij vrijdag in zijn eentje achter vijf startrijen van acht renners beginnen. Op elke oplopende strook haalde Van der Poel plukjes renners in en zette hij de snelste rondetijd neer om zich na vijf van de negen rondes bij de kopgroep te melden.

In afdalingen had hij moeite de gevestigde namen te volgen en bij een slecht moment op grote stenen ging hij bijna onderuit. Hij bleef overeind, maar het kostte hem wel de aansluiting.

Winnaar Boichis verwacht sterke Van der Poel

Vooraan de race vochten de Franse toppers Adrien Boichis en Luca Martin tot vreugde van het thuispubliek een mooi duel uit. Winnaar Boichis keek al uit naar de grote wedstrijd van zondag, waarin hij een sterke Van der Poel verwacht.

"Het is lastig in te schatten wat er allemaal achter ons gebeurt", zei Boichis. "Maar dat Van der Poel zo ver naar voren komt, zegt genoeg. Hij is heel sterk, zoals we hem kennen. Het zou mooi zijn om zondag de strijd met hem aan te gaan."

Van der Poel zei vooraf al dat zijn plan voor zondag vooral draait om "de motor niet op te blazen". Vanaf de tweede startrij heeft hij de toppers in ieder geval meteen in zicht.

Ook bergkoningin Pieterse en Terpstra zondag in actie

Ook Puck Pieterse maakt dit weekend haar rentree op de mountainbike. De wereldkampioen mountainbiken van 2024 won begin deze maand het bergklassement in de Tour de France Femmes en sloeg de korte vartiant vrijdag over.

Zondag gaat zij van start in de hoofdrace met Anne Terpstra, die na dit seizoen stopt en vrijdag twintigste werd in de shortrace.

"Ik ben in goede vorm uit de Tour gekomen en ben goed hersteld", zei Van der Poel eerder op de dag in Les Gets via zijn ploeg Alpecin-Premier Tech. "Voor mij is het leuker om op de mountainbike te trainen en ik vind het altijd fijn om hier terug te zijn."

"Het is wat relaxter, en tegelijkertijd is het altijd weer een uitdaging voor mij. Het is nog steeds een groot doel om ooit wereldkampioen te worden in deze discipline", zei hij nog maar eens.

Na wereldtitels in het veldrijden, op de weg en op gravel wordt WK-goud in het mountainbiken als het laatste ontbrekende puzzelstukje beschouwd. Vorig jaar werd hij 29ste op het WK in september, tot vandaag zijn laatste wedstrijd in deze discipline.

Philipsen staat zes seconden achter op Berckmoes in het algemeen klassement, Kooij staat op twaalf seconden van de leider.

De rit door de Vlaamse Ardennen telde talloze klassieke klimmetjes, met onder meer de Paterberg, Hotond, Oude Kruisberg, de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg. De finish lag op de Vesten, halverwege de Muur van Geraardsbergen.

Berckmoes demarreerde in de laatste lokale ronde samen met landgenoot Alec Segaert (Bahrain Victorious), een fijne medevluchter vanwege diens tijdritkwaliteiten. In de steile finishstraat midden in Geraardsbergen was Berckmoes superieur.

Hij liet Segaert staan toen het in de laatste honderden meters omhoog liep en kwam enkele seconden eerder over de streep dan Philipsen en Kooij, die na een achtervolging op de twee vluchters nog zeer dichtbij kwamen.

Magagnotti verrast Magnier in Duitsland

In de Ronde van Duitsland verraste Alessio Magagnotti met zijn eerste profzege. De 19-jarige Italiaan van Red Bull-Bora was favoriet Paul Magnier in de tweede etappe de baas in de massasprint.

Isaac Del Toro (UAE) sprokkelde onderweg drie seconden bij een tussensprint en heeft in het klassement nog slechts zes tellen achterstand op leider Louis Barré van Visma-Lease a Bike.

Voor Berckmoes is het een opsteker nadat hij half juli was uitgevallen in de Tour de France met een gebroken sleutelbeen. Berckmoes kent de Muur van Geraardsbergen goed. Hij komt uit de regio en won in 2024 de Muur Classic Geraardsbergen.

Zaterdag gaat de Renewi Tour verder met een rit over 187 kilometer van Riemst naar Bilzen-Hoeselt, waar de koers halverwege langs de Belgische grens Maastricht nadert.

De rensters kregen in de etappe over 104,7 kilometer op weg naar de slotklim in The Great Orme twee klimmetjes van de tweede categorie voor de kiezen. Na die twee beklimmingen was er voorin een groep van zo'n 35 rensters overgebleven met daarin vrijwel alle favorieten.

In de slotklim (2,5 km à 6,1 procent) ging Le Court als eerste aan. Wiebes probeerde het gat nog te dichten, maar de vogel was gevlogen. De Duitse Liane Lippert eindigde op dertien seconden als tweede. Femke de Vries was de beste Nederlandse op de vierde plaats.

Algemeen klassement

In het algemeen klassement staat Lippert tweede, op 26 seconden van Le Court. Wiebes, die de eerste twee etappes op haar naam schreef, is de nummer drie op 35 seconden. Er volgen nog twee etappes.

De 173,9 kilometer lange, vlakke rit van Blankenberge naar Ardooie werd ontsierd door een massale valpartij. Met nog 67 kilometer te gaan smakten onder anderen de winnaar van gisteren, Jonathan Milan, en Dylan Groenewegen tegen de grond.

Milan kwam uiteindelijk op grote achterstand over de finish. Groenewegen keerde wel weer terug, maar speelde geen rol van betekenis in de sprint. Dat gold ook voor Olav Kooij, die woensdag tweede werd, en Merlier, die met mechanische pech leek te kampen.

In het algemeen klassement heeft Philipsen nu een voorsprong van vier seconden op Olav Kooij. Vrijdag gaat het klassement er ongetwijfeld anders uitzien, want dan staat er een zwaardere etappe op het programma met de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg in het parcours.

Barré de sterkste in Duitsland

Visma-Lease a Bike-renner Louis Barré heeft de eerste rit in de Ronde van Duitsland gewonnen. Hij kwam na een zware etappe solo over de streep. De Fransman (26) nam ook de leiderstrui over van Isaac Del Toro, die woensdag de beste was in de proloog.

Nederlands kampioen Wilco Kelderman gaf de finale kleur. Hij sloot op 30 kilometer aan bij de Fransman Théo Hébert. Het tweetal had op een gegeven moment veertig seconden voorsprong, maar op 7,5 kilometer van de streep zat hun avontuur erop.

Daarna was het de beurt aan Keldermans ploeggenoot Barré. Hij ging er op een lastig stuk samen met Paul Magnier vandoor en schudde zijn landgenoot daarna af. De versnelling van topfavoriet Del Toro kwam te laat. Hij werd op zestien seconden achterstand tweede.

In België was Charlotte Kool de beste. De renster van Fenix-Premier Tech won de vijfde editie van de GP Lucien van Impe.

Koers stilgezet

In de straten van Blackpool raakte Wiebes even ingesloten, begon met 250 meter te gaan al aan haar sprint en liet niemand meer in haar buurt komen. Maggie Coles-Lyster (Human Powered Health) werd tweede, voor Kim Le Court van AG Insurance-Soudal.

De tweede etappe van de Britse wielerronde begon later en werd ingekort vanwege een verkeersongeval elders op de weg. Na de start in Clitheroe werd de koers tweemaal geneutraliseerd en tijdelijk stilgezet, zodat hulpdiensten konden passeren richting het ongeval.

Eenmaal op gang maakten hevige regenbuien het zwaarder voor de rensters dan het vrijwel vlakke parcours kon. De Noorse tiener Oda Gissinger liet zich niet afschrikken door de weersomstandigheden en begon aan een solo, die ruim 23 kilometer zou duren.

De SD Worx-ploeg van Wiebes gokte goed en liet andere ploegen het gat op Gissinger dichten. Toen zij op ruim vier kilometer werd gegrepen, werd Wiebes door haar team naar voren gebracht om het vervolgens op indrukwekkende wijze af te maken.

Kool volgt Wiebes op

In de GP Lucien van Impe volgde Kool Lorena Wiebes, de winnares in 2025, op. De sprintster was na 140 kilometer door Oost-Vlaanderen de snelste in de sprint heuvelop.

In de eerste uren moesten de rensters enkele heuveltjes over, waarna er nog zes lokale ronden in Erpe-Mere werden gereden. Ondanks vele aanvallen en meerdere vluchtgroepjes begon een bijna compleet peloton aan de slotronde.

Loes Adegeest viel op de finishstraat van 800 meter aan, maar redde het niet. Kool won vervolgens voor Lucinda Brand, die al voor de 34ste keer in haar loopbaan tweede werd.

Anderhalve week geleden stond Wiebes met twee ritzeges en de groene trui op het Tour-podium in Nice. Vooral in de eerste rit van de Tour de France Femmes bewees Wiebes inmiddels met de sterkste vrouwen ter wereld mee te kunnen op korte, steile beklimmingen.

Die kwaliteit had de 27-jarige Mijdrechtse ook nodig in het noorden van Engeland, waar tussen start en finish in Cockermouth een behoorlijk geaccidenteerd parcours werd voorgeschoteld.

Eerbetoon

De vijfdaagse rittenkoers, die meetelt in de Womens WorldTour, begon met een indrukwekkend eerbetoon aan Finlay Tarling, de 19-jarige Britse renner die vorige week om het leven kwam bij een aanrijding in de Ronde van Portugal.

De wind zorgde in de beginfase voor een enkele waaier en in die chaos kwam Nederlands kampioene Lieke Nooijen ten val. De renster van Visma-Lease a Bike, nog tweede in de tijdrit in de Tour, moest de strijd staken.

Een uitgedund peloton begon aan de finale, waarin het op en af ging en de regen het extra zwaar maakte. Riejanne Markus en Shirin van Anrooij en ook Kim Le Court probeerden in de slotfase weg te komen, maar Mischa Bredewold, Lotte Kopecky en de Zwitserse Steffi Häberlin neutraliseerden al die pogingen voor Wiebes.

Bredewold zette Wiebes vervolgens keurig af en net zoals vaker was zij een klasse apart in de sprint. Chiara Consonni werd tweede, Josie Nelson derde.

Geen WK weg, wél WK baan

Voor Wiebes is het de vijfde deelname in zes jaar aan de Tour of Britain. Elke keer won ze minimaal één etappe. In totaal heeft ze nu 134 profzeges op haar palmares als wegwielrenster.

Ook op de wielerbaan rijgt Wiebes de laatste jaren de zeges aaneen. Half oktober zal ze in het Chinese Shanghai een gooi doen naar de wereldtitel op onder meer het omnium en wellicht ook de ploegenachtervolging.

De WK op de weg in Montréal eind september slaat ze over.

De Renewi Tour, voorheen bekend als de Benelux Tour, Eneco Tour en BinckBank Tour, was lange tijd de enige meerdaagse WorldTour-wedstrijd in Nederland en België. De laatste jaren is het zwaartepunt - mede door organisatorische problemen in Nederland - steeds meer komen te liggen in België. Dit jaar zijn zelfs alle vijf etappes op Belgisch grondgebied.

In tegenstelling tot de aankomende Vuelta - die zaterdag begint in Monte Carlo - verzamelden vrijwel alle topsprinters zich vandaag in Diest, waar een lokaal parcours van meerdere ronden met een aantal korte klimmetjes was uitgetekend.

Vier Belgen en één Deen

Die obstakels, maar vooral de stromende regen, zorgden ervoor dat een massasprint toch niet vanzelfsprekend was. De Belgen Dries De Bondt, Quinten Hermans, Lionel Taminiaux en Timo Kielich hadden dat goed begrepen en kozen met de Deen Carl-Frederik Bévort voor de aanval.

Die vijf verdeelden de bonusseconden in de zogeheten 'groene kilometer' (drie sprints binnen een kilometer met bonificaties als beloning), maar in de lastige omstandigheden kwam ook de ritzege in zicht.

Bij het ingaan van de laatste ronde van een kilometer of twintig bedroeg hun voorsprong een kleine minuut, waarna de achtervolging danig werd verstoord door een reeks valpartijen. Zo hielden de vijf het vol tot de laatste kilometer, maar toen zat het er toch op.

Ultieme jump

De ploeg van Dylan Groenewegen zorgde voor een perfecte lead-out, alleen was de sprinter zelf te ver teruggeslagen om een rol te kunnen spelen. Milan maakte er vervolgens een lange sprint van, waarmee hij topsprinters als Tim Merlier en Jasper Philipsen uit het wiel reed.

Alleen Kooij kon nog uit het wiel komen, maar zijn ultieme jump kwam net te laat om de Italiaans kampioen te kloppen. De renners in kwestie wisten niet wie gewonnen had, maar de finishfoto bood uitkomst.

Titelverdediger Arnaud De Lie, die maandag zijn transfer naar het Zwitserse Tudor wereldkundig maakte, werd tiende.

Del Toro wint ultrakorte proloog Ronde van Duitsland

De proloog van de Ronde van Duitsland is gewonnen door Isaac Del Toro. De Mexicaanse nummer drie van de afgelopen Tour de France was in de slechts 2,6 kilometer lange openingstijdrit een fractie sneller dan de explosieve sprinter Paul Magnier.

De Ronde van Duitsland, een koers van het tweede niveau (2.Pro), wordt verreden in het zuiden van Duitsland en eindigt zondag.

Bij Visma-Lease a Bike gaat Steven Kruijswijk op voor zijn laatste wedstrijd als wielerprof. De 39-jarige renner werd in 2018 vierde in de Vuelta a España.

Koen Bouwman is opgenomen in de ploeg van Jayco-AlUla. Lotto-Intermarché heeft Roel van Sintmaartensdijk in zijn formatie opgenomen. De 20-jarige Belg Jarno Widar is aangewezen als kopman.

Picnic-PostNL

Picnic-PostNL neemt Timo de Jong, Timo Roosen en Gijs Leemreize mee naar de Vuelta. "We kiezen voor een selectie die voor etappezeges kan gaan en richten ons meer daarop dan op het algemeen klassement", zegt ploegleider Phil West in een persbericht van het team.

"We hebben een aantal renners die in het hooggebergte voor de vlucht kunnen gaan. Juan Guillermo Martínez zou er daar een van kunnen zijn, maar we hebben ook verschillende andere klimmers die op dat soort dagen mee kunnen doen."

Pogacar

De 81ste Vuelta begint zaterdag met een individuele tijdrit (9,4 kilometer) in Monaco en duurt tot en met 13 september.

Tadej Pogacar hoopt zijn eerste Ronde van Spanje te winnen. Het is één van de weinige koersen die de Sloveen nog niet op zijn palmares heeft staan. In 2019 reed de toen 20-jarige Pogacar de Vuelta voor het eerst, destijds ook zijn eerste grote ronde. Hij eindigde toen als derde en won drie etappes. Een jaar later won Pogacar voor het eerst de Tour de France.

Dat betekent dat de Deen onder andere de WK, volgende maand in Montreal, niet zal rijden. In de Ronde van Spanje, die zaterdag begint, zou Vingegaard sowieso al niet van start gaan.

"Het is voor mij niet meer mogelijk om in de komende periode op topniveau te presteren", stelt Vingegaard in het persbericht van de Nederlandse ploeg.

Vingegaard ging in de vijftiende etappe van de Tour de France tegen het asfalt en kwam tot stilstand tegen een stoeprand. De kopman van Visma-Lease a Bike moest meteen de Ronde van Frankrijk verlaten met meerdere schaafwonden en een sleutelbeenbreuk.

Vingegaard begon het seizoen goed met overwinningen in Parijs-Nice, de Ronde van Catalonië en de Giro d'Italia, maar meer zeges komen er niet bij voor de klassementsman. Hij gaat nu de basis leggen voor het komende seizoen.

"Na een drukke periode met veel koersdagen en de sleutelbeenbreuk die Jonas opliep in de Tour de France, is het voor hem het beste om zich te concentreren op 2027. Samen met Jonas zullen we de komende weken kijken naar de juiste trainingsopbouw en de doelen voor het nieuwe jaar", stelt ploegleider Marc Reef.

Welke speerpunten de tweevoudig Tourwinnaar voor het komende jaar heeft, is nog niet bekend. "Ik zal de specifieke doelen de komende periode met het team bespreken", stelt de 29-jarige Deen.

Favorieten Olav Kooij en Jonathan Milan werden op de laatste passage van de Waseberg op 15 kilometer van de finish gelost en konden niet meesprinten voor de overwinning. Huub Artz (Lotto-Intermarché), die zichzelf in de Tour ontdekte als sprinter, werd negende.

Voor de 22-jarige Magnier, die drie ritten en het puntenklassement won in de Giro, is het de zevende zege dit jaar.

Twee Nederlandse winnaars

De in 1996 voor het eerst georganiseerde Hamburg Cyclassics groeide samen met Eschborn-Frankfurt uit tot de belangrijkste wielerkoers in Duitsland. Leon van Bon won in 1998 de eerste editie die meetelde voor het wereldbekerklassement, de voorganger van de UCI WorldTour.

Van Bon deed dat door de sprint te winnen van een kopgroep, maar meestal eindigt Hamburg in een sprintersbal. Kooij was in 2024 de tweede Nederlandse winnaar. Ook nu gold Kooij met Jonathan Milan, Paul Magnier, Arnaud De Lie, Biniam Girmay en Dylan Groenewegen tot de favorieten.

Van Belle en Behrens in de aanval

Een typische vlakke sprinterskoers is 'Hamburg' echter ook weer niet. Liefst vijf keer moest de steile Waseberg (700 meter à 9,4 procent met uitschieters tot 14 procent) beklommen worden en dat was een garantie voor spektakel.

Zes renners kozen al vroeg in de koers het hazenpad, met daarbij twee renners van Visma-Lease a Bike: Loe van Belle en de uit Bremen afkomstige Niklas Behrens. De Duitser werd in 2024 wereldkampioen bij de beloften in Zürich bij een kampioenschap, dat overschaduwd werd door het overlijden van juniore Muriel Furrer en Van Belles broer Bas.

Samen met Filip Maciejuk (Movistar), Benjamin Thomas (Cofidis), Dries De Pooter (Jayco-AlUla) en Jonas Rutsch (Lotto-Intermarché) bouwden zij een mooie voorsprong van een kleine drie minuten op.

Een tegenaanval van Benoît Cosnefroy (UAE-Emirates), Brandon Rivera (Netcompany-Ineos), Brent Van Moer (Pinarello-Q36.5) en Tim Rex (Visma-Lease a Bike) kwam niet ver.

Ook een duo-aanval van Florian én Gianni Vermeersch (respectievelijk UAE-Emirates en Red Bull-Bora-hansgrohe) werd snel geneutraliseerd.

Valpartij Girmay

Na de voorlaatste passage van de Waseberg op 25 kilometer van de finish kwam Girmay ten val in de afdaling, waarna in de chaos verschillende coureurs bijna op de tot staan gebrachte auto's knalden.

Dat deed denken aan het fatale ongeval van de jonge Finlay Tarling in de Ronde van Portugal afgelopen vrijdag. Girmay reed net als zijn teamgenoten van NSN met een zwarte rouwband ter nagedachtenis aan hun overleden ploeggenoot en ging in de achtervolging.

Voor de laatste passage van de Waseberg werd Isaac Del Toro - vorige week nog in Nice om zijn vriendin Romina Hinojosa te steunen - in stelling gebracht voor een aanval.

De Mexicaanse nummer drie van de Tour nam de kop en reed het gat dicht op de vier overgebleven koplopers, maar slaagde er niet in om een gat te slaan.

Kooij en Milan missen de slag

Met nog 15 dalende en vlakke kilometers te gaan, werd een massaprint onvermijdelijk, maar niet met een volledig peloton. Kooij en Milan waren de belangrijkste slachtoffers van de aanzet van Del Toro op de Waseberg.

Vooral de ploeg van Magnier (Soudal-QuickStep) wilde Kooij en Milan graag op afstand houden en sloeg de handen ineen met Visma-Lease a Bike, dat niet over een uitgesproken kandidaat voor de sprint beschikte.

Voor Kooij en Milan was die gedeelde inzet te veel van het goede. Op grote afstand zagen ze hoe Magnier de zege pakte.

"Met de steun van Fins ouders zal het WorldTour-team vandaag wel aan de start verschijnen in de Ronde van Tsjechië en de Arctic Race of Norway", meldt het team. "We zullen Fin in ons hart houden en koersen om hem te eren. Want koersen, dat deed hij het liefst."

Voorafgaand aan de negende etappe werd er door het hele peloton een eerbetoon gehouden. Ook in de Ronde van Tsjechië werd er een minuut stilte gehouden:

De organisatie laat weten dat de laatste twee etappes nog wel gereden worden "als wedstrijd, maar niet als feest". Verschillende activiteiten, waaronder de reclamekaravaan, gaan niet door.

Tragedie

"We zijn allemaal nog steeds diep geschokt. Wielrennen is een risicovolle sport, maar op een tragedie van deze omvang zijn we nooit voorbereid. Finlay is om het leven gekomen, een gezin heeft een zoon verloren, een team heeft een teamgenoot verloren, de wielersport heeft een van de zijnen verloren. Het is een tragedie die de wedstrijd zelf overstijgt."

Wat er vrijdag precies gebeurd is, is nog niet helemaal duidelijk. Portugese media schrijven dat Tarling in botsing is gekomen met een auto die niet op het parcours had mogen zijn. De organisatie doet het verzoek om niet te speculeren zolang het onderzoek loopt.

De etappe werd na het ongeval met de jonge Welshman stilgelegd. Wat precies is voorgevallen, is niet helemaal duidelijk. Portugese media beweren dat Tarling in botsing is gekomen met een auto, die tegen de richting in op het parcours reed.

De organisatie van de Ronde van Portugal liet meteen weten de wedstrijd te neutraliseren en geen podiumceremonies te laten plaatsvinden. "In deze tijd van diepe ontsteltenis betuigen de organisatie van de Ronde van Portugal en de Portugese wielerbond hun oprechte medeleven aan de familie van Finlay Tarling, zijn teamgenoten, het NSN Development Team en al zijn vrienden en dierbaren."

Broer van Josh

Tarling was de jongere broer van Joshua Tarling, die als tijdrijder van Netcompany-Ineos al jaren furore maakt met onder meer de Europese titel tijdrijden en winst in de Giro-tijdrit van 2025. Finlay Tarling sloot in 2025 aan bij de opleidingsploeg van Israel-Premier Tech, de ploeg die dit jaar opging in NSN.

Die ploeg liet op X weten 'heartbroken' te zijn van het overlijden van Tarling. "Fin was een zeer geliefd lid van ons team, maar belangrijker, hij was een zoon, een broer en een vriend voor velen. Hij zal enorm gemist worden."

Het peloton reed de rit wel uit, maar zonder te koersen. De ploeggenoten van Tarling gingen gezamenlijk als eerste over de finish.

"Mijn doel is om weer het niveau te bereiken waarop ik op het hoogste niveau kan meestrijden en voor overwinningen kan sprinten", aldus Jakobsen in een persbericht.

Jakobsen sprak eerder al de verwachting uit dat zijn contract bij Picnic-PostNL na dit seizoen niet verlengd zou worden, maar begin augustus besloten beide partijen om na onderling overleg het contract van Jakobsen al eerder te ontbinden.

Dat maakte voor de sprinter de weg vrij om nu al te tekenen bij Visma-Lease a Bike, waardoor hij dit seizoen nog in actie kan komen voor zijn nieuwe ploeg.

'Nog niet met wielerpensioen'

Tijdens de afgelopen Tour de France was Jakobsen te gast in De Avondetappe. Daar liet hij al doorschemeren dat hij niet verwachtte bij Picnic-PostNL te blijven.

"De afgelopen tweeënhalf jaren zijn niet geweest wat we ervan verwacht hadden", zei hij. "Ik denk niet dat mijn contract verlengd zal worden, maar ik wil nog niet met wielerpensioen."

Bekijk hieronder het gesprek met Jakobsen tijdens De Avondetappe:

In 2025 moest Jakobsen een operatie ondergaan vanwege een beknelling van beide bekkenslagaders. Hierdoor was hij geruime tijd niet meer in staat om op niveau te presteren.

Later dat jaar sloeg het noodlot opnieuw toe toen hij tijdens de Renewi Tour zijn sleutelbeen brak, waarna een nieuwe revalidatieperiode volgde.

Femke Markus naar Visma

Femke Markus komt ook vanaf volgend seizoen uit voor Visma-Lease a Bike. De 29-jarige Noord-Hollandse komt over van SD Worx-Protime en heeft voor twee seizoenen getekend. Markus krijgt bij Visma onder meer een belangrijke rol bij de voorjaarsklassiekers.

"Ik denk dat het peloton, het hele vrouwenwielrennen daar klaar voor is. Dan krijg je echt een grote ronde", aldus Tom Dumoulin, koersdirecteur van de Amstel Gold Race en ook NOS-analyticus.

"De Tour de France moet de zwaarste etappekoers voor vrouwen zijn. Als je 'm uitbreidt naar veertien dagen dan wordt dat het echt", zegt Van Vleuten. De Giro d'Italia telde dit jaar negen etappes, La Vuelta Femenina heeft er zeven.

Van Vleuten won de eerste editie in 2022 van de Tour de France Femmes, met acht etappes. Daarvoor was de vrouwen-Tour jarenlang slechts een eendaagse wedstrijd, genaamd La Course.

"Deze editie van de Tour en die van vorig jaar, met negen etappes, hebben aangetoond hoe hard het vrouwenwielrennen groeit, hoe populair en aantrekkelijk de sport is geworden", zegt ook Marnix Drysdale, ploegbaas van het Nederlandse VolkerWessels, een in zijn woorden "relatief nieuwe ploeg met grote ambities in het peloton".

"De Tour bij de vrouwen is echt de Tour de France geworden. Dat hebben we de afgelopen dagen heel goed gemerkt. Er staat veel jeugd langs de kant van de weg, veel jonge meisjes die vorig jaar in Pauline Ferrand-Prévot hun idool vonden. En dit jaar in Demi Vollering of Kasia Niewiadoma."

Van Vleuten is helemaal voor een Tour van veertien dagen, maar wil wel een kanttekening plaatsen: "Het was dit jaar negen dagen lang vuurwerk. Ik heb echt op het puntje van mijn stoel gezeten. Het is toch een risico dat het minder interessant wordt met meer etappes, met al vroeg grote verschillen in het klassement en minder interessante ritten."

"Natuurlijk kun je de vraag stellen of je moet sleutelen aan dit succesvolle format", zegt ook Drysdale. "Maar wij zijn wel voorstander van een langere Tour. Er is ruimte voor groei. Er is genoeg publiek, de rensters kunnen het fysiek aan, de media-aandacht is er ook groot genoeg voor en je maakt de wielerfan ook echt blij met twee weken koers."

Compositie en diversiteit

Voorwaarde is wel volgens Drysdale dat er goed gekeken wordt naar de "compositie" van de etappes. "Zorg dat je ook wat afwisselt, met een overgangsetappe, met sprintetappes en vanzelfsprekend een rustdag. Ook bij een vlak parcours is er genoeg om naar uit te kijken, met volop ploegenspel, de mogelijkheid op waaiers en natuurlijk de massasprint."

Meer diversiteit kan een voordeel zijn, zegt ook Van Vleuten. "Dit jaar zat er voor de sprinters geen enkele rit bij, en dat is toch ook een facet van het wielrennen. Die mooie duels hebben we nu gemist."

UCI-voorzitter David Lappartient beloofde volgens Wielerflits tijdens de Tour al dat er "meer etappes" zullen komen.

Als het aan Philip Roodhooft ligt, komt er zo snel mogelijk een Ronde van Frankrijk van twee weken met drie weekenden, zo zei de ploegbaas van Fenix-Premier Tech tegen Sporza. Vooral een weekend extra is volgens hem commercieel interessant, met meer publiek.

"Ik denk dat het goed is voor iedereen, en ook nodig", aldus Roodhooft. "De investeringen in het vrouwenwielrennen stijgen voortdurend, dus moeten we er met z'n allen voor zorgen dat de return voor de partner (sponsorexposure, red.) ook groeit. Anders zal het heel moeilijk vol te houden zijn."

Van Vleuten en Drysdale prefereren de weg der geleidelijkheid. Drysdale suggereert zelfs om elk jaar één etappe toe te voegen. "Als je nu meteen naar twee weken koers gaat, denk ik dat een paar teams dat financieel niet rondkrijgen."

Worstelen met financieel model

De realiteit is nog altijd dat de Tour de France Femmes meer geld kost voor wielerploegen dan het oplevert, zegt Drysdale. "Alle teams worstelen met het financiële model dat onder het wielrennen ligt. De inkomsten zijn nog niet genoeg om de kosten te dekken.'

Denk aan hogere salarissen voor de rensters, een grotere technische staf, met coaches, dokters en chefkoks, meer voertuigen en hogere reiskosten.

Volgens Dumoulin zal het zo'n vaart nog niet lopen. "Volgend jaar start de Tour in Engeland, en die gaat niet twee weken duren. Maar ik hoop dat de stap het jaar erna wel wordt gewaagd."

"Ik heb er ontzettend van genoten. Ik ben sprakeloos over wat er deze week allemaal is gebeurd. Het is superspeciaal om midden in Nice de Tour de France Femmes in het geel te finishen."

Wie Vollering aanhoort, merkt dat haar iets dwarszat vandaag. Gisteren liep haar grootste concurrent Kasia Niewiadoma na afloop voor de camera's leeg omdat ze vond dat een Franse ploeggenote van Vollering, Célia Gery, haar in de hekken had proberen te rijden. "Was het onderdeel van jullie plan?", zei de boze Poolse na afloop.

"Ik wilde vandaag daarom duidelijk maken dat we deze Tour niet wilden winnen met een incident zoals gisteren. Daarom wilde ik solo in het geel winnen", zei de Nederlandse na afloop van de laatste etappe.

"Haar interview gisteren maakte mij boos", vertelt Vollering. Daarom ging ze aan het begin van de slotetappe in gesprek met Niewiadoma.

"Ik heb een goed praatje gehouden en heb haar verteld dat we nooit de intentie hadden haar de hekken in te rijden. Dat begreep ze en ze zei sorry voor wat ze gister voor de camera's had gezegd."

'Pijn een stuk minder'

Met misschien nog wat woede in haar lijf wist Vollering vandaag op de laatste passage van de Col d'Èze haar concurrente te lossen. Dat deed ze in de laatste paar honderd meter. "Ik wilde al eerder gaan, maar toen werd het winderig. Ik had wel wat over en wilde ook niet te vroeg gaan. Toen ik eenmaal ging, was ik gevlogen. Gelukkig..."

De 29-jarige renster had de koers volledig onder controle. "Ik zat vandaag met een stuk minder pijn op de fiets dan gisteren. Ik had meer ontspanning en kon er wel van genieten."

Bekijk hier een compilatie van Vollerings Tour, de samenvatting van de laatste etappe en de reactie van ploegleider Lars Boom:

Dat deed haar ploegleider, Lars Boom, ook. FDJ behaalde de eerste tourzege in zijn bestaan. "We hebben enorme stappen gezet, nadat Demi naar onze ploeg is gekomen. Daarna zijn we plannen blijven maken en daarvoor worden we beloond. Voor iedereen is dit een enorm grote overwinning."

"Ik ben dan ook supertrots op iedereen die mij heeft helpen winnen", vult Vollering aan. "Hoe we dit gaan vieren? Hopelijk met veel goede rode wijn", zegt Boom lachend tot besluit.

Daarmee wist Vollering niet alleen haar derde etappe deze Ronde van Frankrijk te winnen, maar ook de eindzege veilig te stellen.

Er was meer Nederlands succes in deze Tour. Lorena Wiebes stelde op de slotdag de groene trui veilig en Puck Pieterse won de bergtrui. Alleen de jongerentrui belandde niet in Nederlandse handen.

Bekijk hier een compilatie van Vollerings Tour en haar reactie na de laatste rit:

Vollering had voor de laatste etappe eigenlijk maar één opdracht: Niewiadoma in de gaten houden. De Poolse renster van Canyon-SRAM had acht seconden achterstand in het algemeen klassement. De nummer drie van het klassement, Marlen Reusser, stond voor vandaag al op meer dan een minuut achterstand van de twee. De rest stond nog veel verder weg.

Acht seconden

Met die acht seconden voorsprong beloofde het wederom een spannende slotdag in de Tour de France Femmes te worden, net als in 2024 toen Vollering slechts vier seconden tekortkwam voor de eindzege. Wie er toen won? Niewiadoma.

Op de slotdag moest in een rit van 99 kilometer van Nice naar Nice vier keer de Col d'Èze beklommen worden, drie keer gecategoriseerd als de tweede categorie en de laatste beklimming was er een van de eerste categorie.

Na één beklimming was het al klaar voor Marianne Vos. De Nederlandse moest vroeg lossen en stapte af op de slotdag. Ook voor Reusser ging het mis.. De Zwitserse ging onderuit na de tweede beklimming en zag zo haar podiumkansen verdwijnen. Ze stapte wel weer op haar fiets maar de kansen waren verkeken.

Bekijk hier de valpartij van Marlen Reusser:

Niewiadoma was na de rit van gisteren gebrand op revanche op Vollering. In de ogen van de Poolse werd ze zaterdag door een ploeggenote van Vollering in de hekken gereden. "Was dit onderdeel van jullie plan?", zei ze indirect tegen de Nederlandse.

En dus besloot de Tourwinnares van 2024 de koers hard te maken. Op de tweede passage van de Col d'Èze nam ploeggenote Zoe Bäckstedt het voortouw. Zij legde een dusdanig tempo op dat slechts zestien renners haar konden volgen. Na haar beulswerk moest Bäckstedt haar ploeggenoten Niewiadoma en Antonia Niedermaier wel laten gaan.

Holmgren valt aan

De overgebleven groep bleef lange tijd bij elkaar. Maar op 45 kilometer van de streep besloot Isabella Holmgren dat het tempo niet hoog genoeg lag. De 21-jarige Canadese viel aan, maar moest daarbij nog wel een toeschouwer in een pandapak ontwijken.

Holmgren wist een minuut voorsprong bij elkaar te fietsen maar de inmiddels negen achtervolgsters grepen de Canadese terug op de laatste beklimming van de Col d'Èze.

Niewiadoma begon aan de slotklim met een numeriek overtal. Ze had haar ploeggenote Niedermaier nog bij zich, Vollering niemand. Maar het deerde de Nederlandse helemaal niets.

Bekijk hier de beslissende aanval van Vollering:

Na de eerste aanval van Niewiadoma bleef de Tourwinnaar van 2023 keurig in het wiel zitten van de Poolse en verroerde geen vin. Het bleek de juiste keuze. Op een paar honderd meter van de top probeerde de FDJ-renster het zelf en kraakte ze de Poolse meteen.

Vollering bouwde een flinke voorsprong op en wist op zo'n 15 kilometer van de streep zeker dat haar tweede Tourzege veilig was. Ze had meer dan een minuut voorsprong op de concurrentie en bewees de beste renster van deze Tour te zijn.

Lemmen eindigde zelf als vijfde in het algemeen klassement. Tijdritspecialist Stefan Küng (Tudor) wist de slotrit te winnen.

Eerste profzege

De 30-jarige Lemmen boekte in de vierde etappe zijn eerste profzege en droeg sindsdien de leiderstrui. Zaterdag, in de voorlaatste etappe, moest de Utrechter die leiderstrui inleveren en stond hij derde.

Maar hij had nog wel een overbrugbare achterstand op de nummer één, Christian Scaroni (vijf seconden) en ploeggenoot Louis Barré (drie seconden).

Zondag moest hij tijdens een tijdrit van 12,4 kilometer, met start en finish in Wieliczka, proberen de achterstand zien weg te poetsen. Dat lukte niet. Lemmen reed met 15.03 ruim 38 seconden langzamer dan Küng en ook ruim een halve minuut trager dan de uiteindelijke eindwinnaar Brenner.

Ook Barré (15.03) en Scaroni (15.12) reden geen dijk van een tijdrit en moesten de eindzege aan de Duitser laten.

"Aan het begin van de klim reed Gery mij expres in de hekken", vertelde de nog altijd woeste Niewiadoma even later. "Ik moest even stoppen met trappen. Als je wil strijden, doe dat dan op een faire manier. Dit is zo kinderachtig. Ik ben eerlijk gezegd alle respect kwijt voor die ploeg."

Televisiebeelden konden geen uitsluitsel geven of de Poolse gelijk had. Feit is dat de wedstrijdleiding in het juryrapport geen straffen uitdeelde.

Verderop de klim reed Vollering weg bij de concurrentie in de voorlaatste etappe van de Tour de France Femmes. Ze pakte de ritzege en de gele trui.

Zwart voor de ogen

Vollering was niet blij met vragen over het incident, veel liever wilde ze over haar overwinning praten. "Ik heb het niet kunnen zien, want het gebeurde achter me", verklaarde ze licht geërgerd.

"Célia werkte zo hard voor mij. Dus ik kan me voorstellen dat zij ook zwart voor de ogen zag. En zij kan ook niet zien wie er voor of achter of naast haar zit."

Haar ploegleider Lars Boom sprak na het incident met Gery. "Célia zegt: ik heb niks fout gedaan. Het zit niet in onze core value om zoiets te doen."

Wel bevestigde Boom dat het de tactiek van de FDJ-ploeg was om op dat moment een gat te slaan. "Het plan was altijd om net voor die bocht naar links van plek te wisselen, zodat Demi aan kan gaan en meteen een gaatje heeft. Dat is gewoon koerstactiek en slimmigheid en daar schrikt Kasia van, denk ik."

Hoe dan ook, het incident kon de heugelijke dag voor Vollering niet verpesten. De 29-jarige renster is dicht bij haar tweede Tourzege, nadat ze in 2023 al de sterkste was.

Eigenlijk was de etappewinnares in Nice niet eens zo verrast over de coup. "Ik had een soort déjà vu. Ik heb ergens gezien dat ik hier het geel zou pakken. Misschien was dat toen ik in januari de verkenning hier deed. Dat voelde wel raar voor mij."

Het opzetje voor de aanval op het geel was uit de koker van ploegleider Boom gekomen. "Gisteravond kwam Lars naar mij toe met dit plan. Vanmorgen hebben we het met het team over gesproken. Het team heeft mij perfect in die positie van voren gebracht."

Op de Chemin de l'Arieta, met z'n 450 meter niet indrukwekkend lang maar door de stijging van 13,8 procent gemiddeld wel een kuitenbijter, moest het gebeuren na al het voorbereidende werk.

"Ik moest dat laatste klimmetje zo hard mogelijk over gaan, totdat ik mijn benen en mijn hele lijf niet meer voelde. Maar ik heb het gewoon gedaan."

"Ik heb weer een droom gerealiseerd. Het deed heel, heel, heel veel zeer, maar soms is heel, heel, heel veel pijn, heel veel moeite doen voor iets waar je van droomt, dat zó waard. Vandaag moest het gebeuren voor mijn idee. Morgen is weer een heel lastige dag", keek ze alvast vooruit naar de slotetappe.

In die alleszins pittige rit met start en finish in Nice moeten de rensters morgen vier gecategoriseerde beklimmingen over.