Maar nee: "Ik ben verrast dat ik er niet heel veel bij voelde na twee keer bij de eerste tien te hebben gesprint", zegt Artz, die na het vroege uitvallen van Arnaud De Lie de honneurs in de sprint waarneemt bij zijn Belgische ploeg Lotto Intermarché. "Ik had verwacht dat ik er blijer mee zou zijn."

Een opmerkelijke bekentenis. "Ik heb niet de ambitie om van sprinten mijn ding te maken", flapt hij er vervolgens uit. Veel liever had Artz meegezeten in de ontsnapping die landgenoot Mathieu van der Poel zondag de zege in de negende etappe opleverde.

'Ik houd van aanvallen'

"Zo'n etappe is misschien net iets te zwaar, maar in een eerste groep zitten vind ik veel mooier dan de hele dag afwachten. Bij sprinten komt weinig tactiek kijken. Het is vooral jezelf goed positioneren en de renner met het beste eindschot wint. Ik houd juist van de koerstactiek en het aanvallen."

De in het Noord-Brabantse Wintelre geboren Artz was sprinter, totdat hij in het voorjaar van 2025 tijdens de World Tour-klassieker Brugge-De Pannen in de finale zwaar ten val kwam. Hij hield daar onder meer een hersenkneuzing en een gebroken rib aan over.

Dat zette hem aan denken. "In zo'n sprinterklassieker als Brugge-De Panne heb je een heel peloton dat volledig is gefocust op die finale, in de Tour zakken de klassementsrenners er in de laatste kilometers tussenuit en zijn er minder lead-outrenners. In die zin is het een stuk minder wringen, al was het zaterdag erg nerveus. Toen had ik er ook wel moeite mee."

Transformeren

Eigenlijk was hij zich voor die val in Brugge-De Panne al aan het transformeren tot klassiekerrenner en lead-out. "Net toen ik aan goede uitslagen kon gaan denken, kwam die valpartij en kon ik daarna in zwaardere koersen niet meedoen voor toptienklasseringen, zoals ik bij de beloften wel deed."

Goede uitslagen in de Ronde van Noorwegen twee maanden na zijn terugkeer gaven hem de bevestiging van zijn keuze. "Ik ben gaan kijken wat wel werkte in mijn trainingen, dat weer gaan toepassen en dat pakte heel goed uit."

Toch slaat de twijfel weer toe, nu hij zich twee keer zo goed heeft laten zien in een Tour-sprint. "Het is voor mij een beetje zoeken hoever ik daar mee wil gaan. Vierde, dan zit je dicht bij de winst. Dat ga je niet vaak kunnen. Sprinten in de Tour is heel specifiek en ik zit nu op een goed niveau. Ik zou mezelf geen massasprinter willen noemen, maar het is wel interessant."

Hij heeft zin in het vervolg. De sprintetappes die nog komen zijn volgens Artz iets zwaarder qua profiel en zouden hem daarom beter kunnen liggen. Maar stiekem hoopt hij zich nog een keer als aanvaller met een goed eindschot te kunnen laten zien.

"De koersen die ik bij de beloften heb gewonnen, waren open wedstrijden die moeilijk waren te voorspellen, met veel aanvallen. Dat is net iets meer mijn passie dan het afwachten", vertelt Artz. "Oké, als je hier een massasprint wint, dan barst je vast wel van de euforie. Maar toen ik vierde werd... ik had verwacht dat ik er blijer mee zou zijn."

De etappe van zondag werd zelfs met 30 kilometer ingekort. Het was voor het eerst in de Tour-geschiedenis dat de organisatie vanwege de hitte zo'n maatregel nam.

De renners waren er blij mee. Maar het was nog lang niet genoeg. Onder anderen geletruidrager Tadej Pogacar drong aan op veel draconischere maatregelen.

Wielerkalender omgooien

"Als ik het voor het zeggen had, dan zouden we in juli en augustus helemaal niet meer op de warmste plekken rijden", zei de viervoudig Tourwinnaar na de snikhete negende etappe. "Als ik alles mocht veranderen, zou ik de hele wielerkalender omgooien en het helemaal anders doen."

Ook diverse andere renners klaagden voor de start over de aanhoudende hitte.

Opvallend genoeg waren twee renners die in de bloedhitte om de dagzege zouden strijden, bij de start nog behoorlijk kritisch. "Het is weer snikheet", constateerde de latere etappewinnaar Mathieu van der Poel. "Maar dat was het de voorbije dagen ook zo, dus het is een beetje raar dat het vandaag dan ineens wordt ingekort."

"Of het gezond is? Dat denk ik niet. Topsport is altijd een beetje op het randje van gezond en ongezond."

Alex Baudin werd kort achter Van der Poel vierde. Voor de Fransman maakte het inkorten van de etappe weinig verschil. "Of het nou vierenhalf uur of vier uur in deze hitte is, dat verandert niets."

"Ze wachten volgens mij totdat er een keer iets misgaat, voordat ze er echt iets aan doen. Dat is niet de juiste methode denk ik, maar wij hebben geen keuze."

Oplossing voor 2027

Wielervakbond CPA riep zondag op tot breed overleg. "Door toenemende hittegolven herhaalt de CPA dat de starttijden van zomerkoersen zouden moeten worden aangepast om de renners te beschermen."

"De renners willen graag de best mogelijke show opvoeren, maar dat moet hand-in-hand gaan met aanpassingen aan de realiteit van het veranderende klimaat", aldus de rennersvakbond.

"Daarom vraagt de CPA met urgentie om discussies met alle belanghebbenden komende winter, zodat we een oplossing kunnen vinden voor 2027."

Baudin weet wel wat de oplossing kan zijn. "Vroeg in de morgen starten."

Geld verdienen

"Maar dat zal wel niet gebeuren", beseft de Franse renner. "Want ze willen gewoon geld verdienen aan tv-kijkers die aan het einde van de middag kijken. In de Tour zie ik het niet veranderen."

Ook Pogacar denkt aan een vroegere start. "Gisteren kwam ook het voorstel om om 10.00 uur te starten. Maar dat verandert niets, want dan finish je juist op het heetst van de dag. Het was bij de finish alweer een stuk koeler dan bij de start."

"We zouden dan om 8.00 of 9.00 uur moeten starten, of zelfs nog eerder. Dan moeten alle renners heel vroeg uit hun bed, maar ik denk dat het lichaam zich daar wel op aan kan passen."

"Toch wel uniek", sprak een opgeluchte en trotse Van der Poel kort na de finish. "Iedereen weet wel dat voor mij een etappe in de Tour winnen misschien wel het allermoeilijkste is, het is ook nog maar de derde keer dat het lukt."

Dat het hem vandaag zou lukken, had de 31-jarige klassiekerspecialist eerder deze week niet verwacht. Voor Van der Poel en zijn ploeg (Alpecin-Premier Tech) wilde het nog niet vlotten. De hitte vond hij moeilijk te verteren en de Ronde van Frankrijk biedt maar zelden een parcours waar hij kansrijk is.

"Dit was misschien wel de lastigste etappe die ik ooit heb gewonnen. Een enorm zware dag en we hebben nooit veel ruimte gekregen. Ik denk dat ik nog nooit heb gewonnen na zo veel hoogtemeters."

Bekijk de reactie van Mathieu van der Poel, ploegbaas Christoph Roodhooft en Tadej Pogacar:

Mede door het vele werk dat Van der Poel verrichtte, bleef uiteindelijk een groep van vier vluchters nipt uit de greep van het peloton. De achtervolgende groep kon vanuit de achtergrond zien hoe de Nederlander totale controle had.

Over zijn schouder hield hij de andere drie vluchters in de gaten in de laatste kilometer, koel bleef en sprintte van kop af naar de winst. "Gelukkig heb ik een beetje ervaring in deze situatie, dus ik wist wat ik wilde doen", blikte Van der Poel terug.

Bekijk hieronder de lange samenvatting van de etappezege van Van der Poel:

"Ik ging aan op een punt waarvan ik dacht dat ik het vol zou kunnen houden. Ik wist het ook niet zeker na zo'n lastige dag in de hitte. Maar ik kon heel goed mijn versnelling rond krijgen tot aan de meet."

Na zijn overwinningen op de Mûr-de-Bretagne in 2021 en in Boulogne-sur-Mer vorig jaar, voegt hij een derde Touretappe toe aan zijn erelijst.

"Heel blij, de eerste week was vrij moeilijk voor onze ploeg. Iedereen zat een beetje op het tandvlees. Ik ook, ik herstelde niet goed. Vandaag had ik eindelijk de benen om mijn ding te kunnen doen."

Van der Poel bewees, zoals zijn vader Adrie het zegt, bergop meer te kunnen dan de meeste mensen denken:

Bij aankomst in Ussel rekende Van der Poel af met medevluchters Tobias Halland Johannessen, Tom Pidcock en Alex Baudin. Het peloton volgde op slechts 6 seconden.

De negende etappe, een dag voor de rustdag, werd vanwege de extreme hitte met dertig kilometer ingekort. Ondanks een parcours dat gemaakt leek voor de aanvallers, bleef het tot diep in de finale spannend of de kopgroep zijn beperkte voorsprong in stand kon houden.

Mede door een demarrage van Van der Poel bleven de vier beste vluchters over en hielden zij genoeg voorsprong op het peloton.

Na overwinningen in 2021 en 2025 is het zijn derde ritzege in de Tour. Tijdens deze editie is Van der Poel na sprinter Olav Kooij de tweede Nederlandse ritwinnaar.

Spervuur aan aanvallen

Gevolg van het inkorten van de rit was dat het vanuit de start al vuurwerk was in het peloton. De tussensprint lag al op 15 kilometer na de start. De ploeg van Mads Pedersen hield de gretige aanvallers in toom, zodat de Deen daar punten kon pakken en zo zijn leidende positie in het puntenklassement versterkte.

Pedersen had zijn punten nog maar net in de tas, toen Van der Poel de aanzet gaf voor een spervuur van aanvallen. Tientallen renners hadden deze dag met rood omcirkeld: het is een van de weinige ritten deze Tour waar zij kans maken om te winnen.

Met 2.800 hoogtemeters en venijnige klimmers was het al snel te zwaar voor de meeste sprinters. Voor de pure klimmers en klassementsmannen bood het parcours op papier te weinig lange klimmen om het verschil te maken.

Van der Poel met goede klimmers mee

Zestien aanvallers sloegen een gat met het peloton. Van der Poel zat er als een van de aanstichters bij. Met onder anderen Johannessen en Derek Gee-West als erkende klimmers. En ook grote namen als olympisch kampioen mountainbiken Pidcock en Amerikaans kampioen Quinn Simmons.

Van der Poel sloot op de Suc au May, de zwaarste klim van de dag, aan bij het beste deel van de kopgroep. Er bleef na uren van chaos een groep van acht renners over richting de finale.

Pogacar spelbreker?

Het peloton viel echter nooit helemaal stil. Met de UAE-ploeg van Tadej Pogacar op kop werd de voorsprong van de kopgroep nooit meer dan anderhalve minuut. Had de Sloveense geletruidrager plannen om ook deze heuvelrit te winnen of een van zijn teamgenoten de kans te geven?

De ploeg van Pogacar vond medestanders bij Netcompany-Ineos, dat sterk vertegenwoordigd was in het veertigkoppige peloton.

Van der Poel had door dat het peloton naderde, deed veel kopwerk en demarreerde op de laatste steile helling van de dag. Na de top van die Mont Bessou had de Nederlander nog maar drie man bij zich: Johannessen, Pidcock en Baudin.

Terwijl steeds meer ploegen een steentje bijdroegen in de achtervolging, hield het viertal de voorsprong in stand. De laatste 25 kilometer gingen vooral in dalende lijn, waarna het beslist werd in een korte sprint.

Met het jagende peloton op de achtergrond was Van der Poel zijn medevluchters duidelijk de baas. Pidcock leek zijn grootste tegenstander in de sprint, maar werd gehinderd in de sprint door een haperend schakelmechanisme. Achteraf bekende de Brit dat het hoe dan ook erg lastig was geworden om Van der Poel van de zege te kunnen houden.

Op slechts zes seconden van Van der Poel won Filippo Ganna de sprint van het peloton, voor groenetruidrager Pedersen, die knap stand had gehouden op het zware parcours en nog meer punten sprokkelde.

Tourorganisator ASO noemt het besluit "noodzakelijk vanwege de extreme weersomstandigheden". Voor zondag hebben de lokale autoriteiten van de regio Corrèze code rood uitgeroepen.

De weerdiensten verwachten temperaturen tussen de 35 en 40 graden Celsius. Al sinds de start va de Tour zuchten de renners onder de hitte met alle gevolgen van dien.

Zuidelijk lusje vervalt

Direct na de geneutraliseerde kilometers door Brive-la-Gaillarde slaan de renners een zuidelijk lusje over en steken ze meteen door naar het dorpje Lanteuil.

Tom Dumoulin legt bij de NOS Avondetappe uit wat het inkorten van de negende etappe van de Tour de France betekent:

De geplande tussensprint in Beynat is daardoor al op vijftien kilometer na de officiële start. Qua starttijd verandert er weinig. De renners stappen tien minuten later op de fiets voor de neutralisatie, om 13.45 uur.

De Sloveen Tadej Pogacar (UAE) start in de gele trui. De viervoudig Tourwinnaar heeft een voorsprong van 2.42 op de Deen Jonas Vingegaard (Team Visma-Lease a Bike).

Kijk hieronder naar het oorspronkelijke profiel van de etappe. De eerste dertig kilometer worden geschrapt:

Olav Kooij, winnaar van de vijfde etappe, kwam achter Biniam Girmay als derde over de finish. Jasper Philipsen moest ondanks een uitstekende - door Mathieu van der Poel gecreëerde - uitgangspositie genoegen nemen met de vierde stek. Rick Pluimers was op de zesde plaats de tweede Nederlander in de top tien.

Met slechts twee obstakels van de vierde categorie (de Côte de Domme en Côte du Buisson-de Cadouin) op de route leek er een derde kans voor rappe finishers in het peloton in het verschiet te liggen. Daar hadden Liam Slock (Lotto-Intermarché), Thibault Guernalec (TotalEnergies) en Jakub Otruba (Caja Rural) echter andere gedachten over. Zij namen de benen.

Voor Otruba was het een herhaling van zetten: hij was vrijdag ook al 157 kilometer op pad geweest met Baptiste Veistroffer. Zonder succes, want de sprintersploegen lieten het verschil niet te veel oplopen en ook in deze achtste etappe hield het peloton de vluchters binnen schootsafstand.

Bij de tweede klim van de dag viel de kopgroep uit elkaar. Otruba reed weg bij zijn maten, maar werd achterhaald door Slock, die als eerste de top bereikte. Zowel Otruba als Guernalec kwam alleen te zitten achter de Belgische leider, die vol gas verder fietste.

Zijn voorsprong op het peloton op 25 kilometer van de meet bedroeg net geen anderhalve minuut, ruimschoots te weinig om aan een kansrijke missie bezig te zijn. Al groeide de hoop op succes toen hij bij het tienkilometerpunt nog altijd een ruime minuut over had.

Vals plat

Stilaan kreeg het peloton de dappere Slock, die worstelde op een stuk vals plat, ook letterlijk in zicht. Astana leidde de dans bij het ingaan van de bochtige laatste drie kilometer en op een stukje dat weer licht opliep, moest de eenzame vluchter zich gewonnen geven, op anderhalve kilometer van de streep.

Mathieu van der Poel bracht zijn Alpecin-ploeggenoot Jasper Philipsen bijna perfect naar de laatste lijn. Kooij zat in het kielzog en leek ook kansrijk, temeer daar Merlier na de laatste bocht op 500 meter van de streep veel terrein had prijsgegeven.

Maar de Belg, die de massasprint van vrijdag ook al had gewonnen, bleek over veel meer snelheid te beschikken dan zijn concurrenten en knalde over de hele meute heen. Hij pakte zijn vijfde ritzege in de Tour en zijn tweede van dit jaar.

Om voor de etappe van vandaag, die waarschijnlijk weer uitloopt op een massasprint, te begrijpen wat deze snelle mannen bedoelen, helpt het om de laatste kilometers van een sprintetappe van bovenaf te bekijken. En om ervaringsdeskundigen het fase per fase te laten uitleggen.

"In zulke etappes willen sprinters zo min mogelijk energie verspillen. Alles is gericht op één explosie in de laatste 200 meter", weet Tom Veelers. Jarenlang verzorgde hij de lead-out van de Duitse topsprinter Marcel Kittel, die veertien Touretappes won.

Veelers was de laatste man die Kittel in juiste positie op snelheid moest brengen. Tom Dumoulin, ook jarenlang ploeggenoot van Veelers, benoemde hem tot professor van het sprintaantrekken. Hij weet precies wat er zich in de laatste honderden meters voor de finish afspeelt.

Bolletje

"De eerste renners zitten redelijk in een lijn, bij elkaar in het wiel om daar het aerodynamische voordeel van te hebben", legt Veelers uit. "Daarachter vormt zich dan een bolletje van renners die ook zoveel mogelijk uit de wind willen blijven en wachten op het juiste moment. In de etappe naar Bordeaux viel de bolvorming nog mee, omdat er een lichte bocht in de laatste kilometers zat."

Bekijk hier de vorm van het peloton richting de finish in Bordeaux:

Helemaal veilig is het niet om in dat bolletje te zitten, want voor je het weet beland je namelijk in de...

Wasmachine

"Het is een constante verschuiving van renners die in elkaars wiel plakken, toch nog van positie willen veranderen en proberen in te voegen", zegt Veelers. Daar ontstaat dus een effect als in een wasmachine. Iedereen drukt elkaar aan de binnenkant weg, een wirwar van wielrenners als truien in een wastrommel.

"Bij de sprint in Bordeaux viel het door de flauwe rechterbocht nog mee", vond Veelers. "Iedereen wilde aan de rechterkant zitten, waardoor er alleen op de linkerkant van de weg ruimte was. Daar kwamen renners naar voren, de opgaande lijn. Rechts de terugkomende lijn."

Olav Kooij gokte op de rechterkant en kwam nooit meer aan sprinten toe:

Als de aankomst op een kaarsrechte weg ligt, kunnen nog meer opgaande en terugkomende lijnen ontstaan. In het midden hebben renners dan weinig controle meer: als er voor hen mannen invoegen, hebben zij geen keus en zakken ze langzaam weg.

"We zaten net een paar plekken te ver, waardoor we een beetje in de wasmaschine kwamen", merkte Kooij. "Je probeert nog momenten te zoeken om op te schuiven. Ik koos voor de rechterkant, maar er kwam geen ruimte."

Casino

Als de beste plekken voor in het peloton bezet zijn, opent voor de andere renners het casino, zoals voor ritwinnaar Merlier. "Vaak heb je een klein gelukje nodig. Merlier had dat", zag Veelers. "Hij dreigde ingesloten te raken, tot naast hem twee renners met de ellebogen tegen elkaar duwden en er een gaatje ontstond."

"Dat geluk moet je hebben. En dan moet je ook nog meteen kunnen beslissen de sprint in dat kleine gaatje aan te gaan. Dat is de kunde van Merlier, daarom is hij zo goed. Het is niet alleen zijn snelheid, hij maakt heel vaak de juiste keuze." Waag je de gok niet, of te laat, dan ben je gezien.

Bekijk de massasprint in Bordeaux en de interviews met hoofdrolspelers uit de wasmachine en het casino:

Voor alle sprinters die in Bordeaux verkeerd gokten, wacht vandaag een nieuwe kans. De aankomst in Bergerac is weer op maat voor de sprinters.

Veelers heeft al gezien waar het verschil gemaakt wordt: "Op 500 meter voor de streep ligt een haakse bocht naar rechts. Als je wil winnen, moet je bij de eerste zes of zeven renners uit die bocht komen."

Olav Kooij, die de sprint in de vijfde etappe had gewonnen, kwam er niet aan te pas. De Nederlandse Tourdebutant raakte in de slotkilometer ingesloten en eindigde als 23ste. Huub Artz was op de zevende plek de beste Nederlander.

Mathieu van der Poel speelde een belangrijke rol in het aantrekken van de sprint. Zijn kopman Jasper Philipsen kon zo in ideale positie aan de sprint beginnen, maar hield geen stand en werd vijfde.

Bekijk de reacties van Olav Kooij, Huub Artz en ritwinnaar Tim Merlier:

De zevende etappe, van Hagetmau naar Bordeaux, was voorbestemd voor een van de snelle sprinters. Na het klimgeweld in de Pyreneeën, waar Tadej Pogacar gisteren met overmacht de gele trui opeiste, lag er vandaag een vrijwel volledig vlak parcours. De gele trui van Pogacar kwam dan ook geen moment in gevaar.

Weinig animo

Met de wetenschap dat alle sprintploegen deze dag hadden omcirkeld, was er weinig animo voor een vroege vlucht. De Fransman Baptiste Veistroffer laat zich daar nooit door ontmoedigen en trok net als in de vorige vlakke rit ten aanval.

De Lotto-renner kreeg de Tsjech Jakub Otruba (Caja Rural) met zich mee. Het duo kreeg nooit veel ruimte van het peloton. Onderweg pakte Veistroffer punten mee bij de tussensprint en het enige klimmetje van de dag. Ook liep zijn teller van aanvalskilometers weer flink op. De voormalig triatleet reed dit seizoen al meer dan 2.200 kilometer in de ontsnapping.

Bij het naderen van aankomstplaats Bordeaux deed Jonas Abrahamsen nog enkele pogingen uit het peloton te ontsnappen, maar de sterke Noor werd telkens tot de orde geroepen door de ploegen van de grote sprinters.

Met nog 17 kilometer tot de finish werd ook de vlucht van de dag ingerekend. Bordeaux is de laatste jaren niet vaak meer aankomstplaats, maar heeft een rijke historie in de Tour met 81 etappefinishes. Na Parijs kwam er geen stad vaker voor in het parcours van de Ronde van Frankrijk. Er waren veel Nederlandse successen en in 2023 won de Belg Philipsen er tot vandaag als laatst.

Na een bochtencombinatie bij een brede brug over de Garonne, lag de aankomst na vlakke kilometers langs de oever van de rivier die door Bordeaux stroomt.

De ploeg Alpecin-Premier Tech greep de macht in dienst van Philipsen. Van der Poel bracht zijn Belgische ploeggenoot in ideale positie. Philipsen ging vroeg aan, was Fernando Gaviria de baas, maar iedereen werd overvleugeld toen Merlier de ruimte had gevonden om naar voren te sprinten. Op pure snelheid is hij al jaren nauwelijks te verslaan.

De 33-jarige man uit Kortrijk veegde zijn schouders af alsof hij een simpele klus had geklaard. In zijn derde deelname boekt hij zijn vierde ritzege. "Perfect was het niet. Het was een zooitje om in positie te komen, maar het lukt door het werk van het team", aldus Merlier, die de andere ploegen verweet niets te hebben gedaan tijdens de etappe.

"We waren de enige met Alpecin die de vluchters terug probeerden te krijgen. Ik ben blij dat er niet een ander team gewonnen heeft."

Dat is donderdagavond bekendgemaakt door zijn ploeg Uno-X Mobility. De Noren melden ook dat Traeen tijdens de etappe nog een test volgens het protocol voor hersenschuddingen doorstond, maar dat er later alsnog een hersenschudding is geconstateerd.

Traeen fietste al op geruime achterstand toen hij zijn uitglijder na een stuurfout maakte. Hij reed de rit door de Pyreneeën nog wel gehavend en al uit en finishte als 51ste, op bijna een halfuur van winnaar en nieuwe geletruidrager Tadej Pogacar.

"Dit is absoluut niet hoe we het gele avontuur wilden afsluiten", zei ploegleider en oud-wielrenner Thor Hushovd.

Traeen had de leiderstrui dinsdag veroverd door met een grote kopgroep mee te gaan in de etappe naar Foix. Hij was aan de etappe van donderdag begonnen met een voorsprong van bijna acht minuten op Pogacar.

"Het was een zware dag, niet zoals ik het me had voorgesteld", kijkt Jonas Vingegaard terug op de zesde etappe. "Ze hadden een grote aanval gepland op de Tourmalet en ik kon niet volgen. Ik ging mijn eigen tempo rijden en op de top zat ik niet eens zo heel ver van Pogacar."

In de afdaling verloor Vingegaard echter een hoop tijd op de Sloveen en ook in de vallei richting de finish reed Pogacar stukje bij beetje verder weg.

Vingegaard: "Ik ben teleurgesteld, maar ook dit is het leven. Ik geloof nog steeds in mijzelf en de benen worden beter. Het gevecht is nog niet over."

Ook Marc Reef, Head of Racing bij Visma-Lease a Bike, had deze uitslag niet verwacht. "Dit is een teleurstelling die we moeten verwerken. We hadden wel rekening gehouden met wat tijdsverschil, maar 2 minuut 40 in deze rit is best veel."

Toch kijkt Reef tevreden terug op de manier van koersen van zijn kopman. "Ik denk dat Jonas het hier vrij goed gedaan heeft. Toen zij versnelden richting de top heeft hij meteen voor zijn eigen tempo gekozen. Het bleef vrij lang binnen de tien seconden, maar met twee kilometer te gaan, moest hij het tempo iets laten zakken."

Waar de Nederlandse formatie moet bijkomen, gaat bij UAE de champagne open. "Gisteren in de bus waren we al aan het praten over de rit van vandaag. Ik stond om zeven uur al op, ik had er echt zin in. Ik wist dat het een goede dag zou worden", jubelde Pogacar. "We reden alsof we niets te verliezen hadden."

Ook meesterknecht Isaac del Toro, die de witte trui heroverde, was blij met de manier waarop zijn kopman won. "Met de winst van Pogacar was het echt mission complete. Ongelooflijk hoe het team nu rijdt. Ook voor mij ging het beter dan gepland. Om zo te rijden voor de eerste keer, met Tadej die zo goed is, is echt ongekend."

Is de Tour al beslist?

Bij de rest van het peloton heerst het gevoel dat de Tour weleens beslist kan zijn. Tiesj Benoot, teamgenoot van Paul Seixas, zag dat er niets aan Pogacar te doen was. "Ik had het ook wel verwacht, dus het is geen verrassing. Ik vrees dat de Tour voor de eerste plaats al is beslist. Het was man tegen man vandaag, het is duidelijk. Als je meer dan twee minuten pakt... Wat moet ik zeggen?"

Ook Juan Ayuso zag dat de strijd om het hoogste schavot in Parijs allicht gedaan is. "Tadej was superieur vandaag, al is dat voor niemand nieuw. Jonas zette ons niet al te veel onder druk, dus we doen nog volop mee in de strijd."

Remco Evenepoel voelde bij de demarrage van Pogacar al dat de regerend wereldkampioen niet te houden was. De Tour winnen lijkt hem moeilijk, al ligt de weg naar plek twee nog open. "Al moeten we niet vergeten dat Jonas ook in orde is. We hebben gewoon het maximale eruit gehaald."

Achter hem bereikte ook uitdager Jonas Vingegaard in zijn eentje de finishplaats, maar dat deed de Deense kopman van Visma-Lease a Bike en tweevoudig Tourwinnaar op maar liefst 2.38 minuten achterstand.

Isaac del Toro, ploeggenoot van Pogacar bij UAE, sprintte op een kleine drie minuten naar de derde plek, net voor Remco Evenepoel, Paul Seixas, Florian Lipowitz, Juan Ayuso en Mattias Skjelmose.

Geletruidrager Torstein Traeen had geen antwoord op al het klimmersgeweld op de Tourmalet en kwam in de afdaling bovendien ten val. De Noor moest de leiderstrui weer inleveren bij Pogacar, die hij dinsdag juist het geel afhandig had gemaakt. Later bleek dat Traeen zijn rib had gebroken.

Beulswerk

De beslissing in de Pyreneeënrit viel, niet geheel verrassend, op de Tourmalet. Een groep van zo'n dertig renners begon aan de klim van de buitencategorie (17 kilometer à 7,5%), maar die dunde snel uit onder het geweld van de UAE-formatie rond Pogacar.

Toen Del Toro zich een kleine vijf kilometer onder de top aan kop zette, ging het tempo plots fors omhoog en wist hij algauw alleen Pogacar nog in zijn wiel. Een halve kilometer verder zat het beulswerk van de jonge Mexicaan erop en moest zijn kopman het karwei zelf afmaken.

Dat was Pogacar wel toevertrouwd, al leek het er even op dat zijn rivaal Vingegaard nog kon gaan aanhaken. Maar dichter dan acht seconden kwam de Deen niet bij de koploper.

Die rondde als eerste de top, op een halve minuut gevolgd door Vingegaard. Lipowitz, Seixas en Del Toro moesten zelfs anderhalve minuut toegeven en een groepje met Evenepoel bijna twee minuten.

Voorschot

Met nog 38 kilometer voor de wielen begon de koploper aan de afdaling op weg naar de slotklim, die amper zo mocht heten: 19 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 3,7. Pogacar stortte zich naar beneden en vergrootte zijn voorsprong tot een dikke minuut op achtervolger Vingegaard.

Geletruidrager Traeen, aan de etappe begonnen met bijna acht minuten voorsprong op Pogacar, reed inmiddels al op grote achterstand. Mocht hij nog de illusie hebben de schade te kunnen beperken, dan konden die gedachten de prullenbak in toen hij in de afdaling na een stuurfout onderuitging. Hij werd 51ste op 29.55.

Pogacar had daar geen weet van en liet zich ook door een regenbuitje niet van de wijs brengen. Hij bleef het gat met de concurrentie uitbreiden en nam een flink voorschot op een volgende eindzege in de Ronde van Frankrijk.

Het leidt tot gemor onder wielrenners die vrezen voor hun gezondheid. Ook klinkt de vraag of je in juli nog wel op het heetst van de dag moet koersen.

"Ik denk niet dat ik ooit zo'n harde race in zo'n hitte heb gedaan. Het is belachelijk", zei renner Tom Pidcock dinsdag na de finish. De etappe leek volgens hem een 'oorlogsgebied' en aan het eind voelde hij zich 'gekookt'. "Onverantwoord', zei Dylan van Baarle over het besluit om dinsdag de volle 182 kilometer te fietsen.

Komende dagen rijdt het peloton door Zuidwest-Frankrijk. "Vandaag wordt het tijdens de etappe ongeveer 35 graden Celsius en vrijdag rond Bordeaux 38 graden", zegt NOS-weerman Peter Kuipers Munneke. "Vooral vrijdag is de lucht ook vochtig, waardoor de warmte drukkender aanvoelt."

De temperatuur zegt niet alles over de omstandigheden. Ook luchtvochtigheid, zonnestraling en windsnelheid spelen een rol. Sinds kort meldt het KNMI de 'hittekracht', een maat die behalve naar temperatuur ook naar de andere factoren kijkt. Sportbonden zoals de UCI bij het wielrennen, beoordelen zo ook het risico voor sporters.

Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat de hittekracht in de regio rond Bordeaux relatief vaak over veilige grenzen gaat. Door klimaatverandering is de kans hierop bovendien toegenomen. Tot dusver heeft de Tour de France maar beperkt te maken gehad met extreme hittekracht, concludeerden de onderzoekers, maar dat lijkt vooral toeval.

Wielrenners produceren veel warmte door hun inspanning. Om te voorkomen dat ze oververhit raken, moeten ze die kwijtraken. Dat gebeurt vooral door zweten. "De verdamping van zweet onttrekt veel warmte aan het lichaam", zegt Thijs Eijsvogels, onderzoeker bij het Radboudumc. "Al is het wel een voorwaarde dat de luchtvochtigheid niet te hoog is."

Bij het fietsen speelt de wind meer dan in andere sporten een rol. Door hun hoge snelheid maken wielrenners hun eigen wind. "Die zorgt ervoor dat je de warmte goed kunt afstaan", zegt Eijsvogels. "Zweetdruppels kunnen makkelijker verdampen. Daarnaast zorgen bloedvaatjes in je huid voor aanvullend warmteverlies."

Vandaag staan er kleine (Col d'Aspin) en grote beklimmingen (Tourmalet) op het programma. Zo'n beklimming vraagt meer van de renners, zegt Eijsvogels. "Daar worden de hoogste wattages getrapt." Tegelijk is het ook koeler in de bergen, wat het makkelijker maakt de warmte kwijt te raken. Vrijdag zou het bij een hoge hittekracht wel eens kunnen uitlopen op een massasprint in Bordeaux.

Ploegen doen veel om de effecten van hitte tegen te gaan. Voor en na de etappes dragen renners koelvesten of koelen ze hun armen in (ijs)baden. Tijdens de etappe delen ze grote aantallen bidons rond. "Je moet echt blijven drinken om te voorkomen dat je uitgedroogd raakt", benadrukt onderzoeker Thijs Eijsvogels, "In deze situatie zweet je met gemak 1,5 liter in een uur."

Verder krijgen renners ijsblokjes die ze in hun kleding stoppen. "Je helpt het lichaam zo een handje om extern te koelen", zegt Eijsvogels, "maar het is ook een stukje comfort." Als sporters de hitte ervaren als heel vervelend gaat dat óók ten koste van hun prestatie, blijkt uit onderzoek. Nog los van het effect op het lichaam.

Vroeger starten

De Tourorganisatie heeft een hitteprotocol en kondigde de afgelopen dagen extra maatregelen aan. Zo mogen ploegen op meer plekken bidons geven aan renners. Toch vinden sommige renners het tijd voor een fundamentele discussie.

"We moeten echt om de tafel gaan zitten om na te denken over de toekomst", zei de uitgesproken renner Matteo Trentin dinsdag na de etappe. Trentin erkende dat de Tour altijd al warm was. Maar door klimaatverandering zijn de omstandigheden wel zwaarder en koelt het 's avonds en 's nachts ook minder af. "Het is niet gezond, totaal niet."

Een oplossing zou zijn eerder te starten. Daarvoor pleitte Pascal Chanteur, oud-renner en nu voorzitter van de Franse wielrennersvakbond, eind juni in sportkrant L'Equipe. Als het aan Chanteur ligt, starten de renners om 09.00 uur om aan het begin van de middag te finishen, zodat tv-kijkers kunnen genieten maar renners de heetste uren vermijden.

Molenaar heeft ook verschillende kneuzingen en schaafwonden opgelopen bij zijn val, op iets meer dan vijf kilometer van de finish in Pau. De Catalaanse Nederlander viel over een loszittende hooiberg, die als afrastering op de weg was geplaatst.

De 26-jarige Molenaar droeg deze Tour verrassend de bergtrui. Die veroverde hij met een lange vlucht in Barcelona, de stad van zijn moeder. Een etappe later raakte het bollentricot weer kwijt, maar hij bleef wel bovenin het bergklassement meedraaien.

Dinsdag zat hij weer in de vlucht van de dag en bleef zo een factor in het bergklassement. Woensdag lukte het hem op de col van derde categorie net niet om het bergsprintje tegen zijn rivaal Alex Baudin te winnen.

Molenaar is de vierde uitvaller in deze Tour de France. Fransman Clément Berthet (Groupama-FDJ) stapte niet op voor de tweede etappe, de Belgische sprinter Arnaud De Lie (Lotto-Intermarché) stapte af in de slotfase van de derde etappe. Dinsdag kwam de Australiër Kelland O'Brien (Jayco-AlUla) buiten de tijdslimiet binnen.

Hij was uiterst gefocust geweest in de laatste kilometers. "Dat gebeurt eigenlijk automatisch. Ik wist dat er veel momenten zouden komen om op te schuiven, maar ook om plekken te verliezen. Ik probeerde te timen op die bocht op 1,1 kilometer van de meet. Dat lukte perfect. En toen zag ik dat Astana de sprint zou gaan aantrekken en dat was ideaal."

"In die laatste 200 meter moet je gewoon gaan. Als je wacht, komen ze van achteruit. Ik had vertrouwen dat mijn sprint sterk genoeg was om zelf aan te gaan. En dat bleek wel."

Excelleren in de Tour stond al een tijdje hoog op zijn lijstje. Maar ja, Kooij fietste in dienst van Visma-Lease a Bike en die ploeg heeft met Jonas Vingegaard ook een potentiële Tour-winnaar in de gelederen. En dus hebben klimmers en hardrijders de voorkeur om met de Deen naar Frankrijk af te reizen.

Kooij koos eieren voor zijn geld en wisselde van ploeg. Hij vond emplooi bij Decathlon-CMA CGM, maar nog voordat hij zijn eerste koers voor zijn nieuwe werkgever kon afwerken, kreeg een virus vat op zijn lijf. Vermoeidheid was het resultaat. En het kostte veel tijd om daar vanaf te komen.

Stap voor stap

Pas eind mei maakte hij zijn debuut voor Decathlon en al snel bleek dat zijn sprintvermogen weer dik in orde was. Hij won twee etappes in de Boucles de la Mayenne en eentje in de Ronde van België, waar hij de toppers Tim Merlier en Jasper Philipsen achter zich liet.

Het was meer dan genoeg om de ploegleiding te overtuigen een plaats in de Tour-selectie te krijgen.

"In het begin van het jaar zag het er inderdaad niet naar uit. Maar ik ben er toch in blijven geloven en stap voor stap weer naar dit niveau gegroeid. Zeker met dat in het achterhoofd is deze overwinning extra mooi."

Klepper

Bijna meer nog dan de ritwinnaar zelf stond ploeggenoot Daan Hoole te glunderen. "Echt een klepper, die Olav, dat-ie gelijk hier de eerste rit wint. Ik en Cees (Bol, red.) hebben hem eigenlijk niet heel veel kunnen helpen. Hij heeft heel veel zelf gedaan. Echt klasse."

Hoole, die met Bol de lead-out voor Kooij voor zijn rekening moet nemen maar daar deze keer door de chaos na een valpartij niet aan toekwam, zag van nabij hoe het virus de sprinter parten heeft gespeeld. "Hij heeft hard moeten vechten om hier aan de start te staan. Diepe buiging dat hij nu hier op dit niveau rondrijdt, want zo veel trainingsarbeid heeft hij nog niet in de benen."

De Duitse Astana-troef Max Kanter moest op eerbiedige afstand genoegen nemen met de tweede plaats, de Belg Tim Merlier (Soudal-Quick Step) passeerde als derde de finish.

De gele leiderstrui bleef in handen van de Noor Torstein Traeen (Uno-X), die dat tricot dinsdag veroverde na een vlucht met een groepje.

De eerste uren van deze eerste nagenoeg vlakke etappe eiste Baptiste Veistroffer alle aandacht op. De Fransman van Lotto-Intermarché had in de tweede en derde rit nog de opdracht zich te bekommeren om Arnaud De Lie, maar de zieke Belg is maandag uit de koers gestapt.

En dus zag de 26-jarige Veistroffer zijn kans schoon zich in zijn eerste Tour eens niet achteraan, maar vooraan de koers te laten zien. Hij demarreerde vanuit het vertrek en kreeg de zegen van het peloton. Maar liefst 143 kilometer duurde zijn eenzame vlucht, waarin hem een maximale voorsprong van drieënhalve minuut gegund werd.

Bij de enige tussensprint van de dag, op zo'n 45 kilometer voor de finish, had de Fransman nog een dikke minuut van die marge over. Achter hem kwam groenetruidrager Mads Pedersen daar als tweede door, voor Biniam Girmay en Jasper Philipsen.

De Kleijn lost

Daarna wachtte Veistroffer met de Côte de Baleix (derde categorie, 1 kilometer à 8,8 procent) ook de enige klim van de dag. Ook daar, met nog zo'n 25 kilometer voor de wielen, kwam hij als eerste door. Veertig tellen later volgde het peloton, dat zich stilaan ging opmaken voor de finale.

Arvid de Kleijn, die hoopte mee te kunnen sprinten om de ereplaatsen, had op de klim moeten lossen, werd door ploeggenoten weer teruggebracht naar de meute, maar moest op het vals plat het peloton toch weer laten gaan. Een stunt zat er derhalve allesbehalve in voor de 32-jarige debutant, die pas kort voor de Tour geselecteerd werd door de Tudor-leiding.

Op zo'n 15 kilometer van de streep werd Veistroffer bij de kraag gegrepen en meldden de sprintersploegen zich vooraan in het peloton. Het tempo ging flink omhoog. Bij een listige bocht vlak voor de laatste vijf kilometer kwamen enkele renners, onder wie Alex Molenaar, ten val, waardoor er gaatjes in het peloton vielen.

Zevende Nederlander

Mike Teunissen trok namens Astana de sprint aan voor Kanter, maar Kooij profiteerde het meest. Hij kwam uit het wiel van de Duitser en snelde met overmacht naar de dagzege, waarmee zijn Tourmissie al na vijf dagen geslaagd is.

Kooij is na Theo Middelkamp (1938), Henk Lubberding (1978), Gerrie Knetemann (1980), Erik Breukink (1987), Adri van der Poel (1988) en Leon van Bon (1998) de zevende Nederlander die in Pau de handen in de lucht mocht steken.

"Dit was vanzelfsprekend altijd al een droom van me sinds ik op jonge leeftijd ging wielrennen, dus best een mooie ervaring, zou ik zeggen", zei een stoïcijnse Traeen na afloop, voor het eerst gehuld in het geel. Met een voorsprong van 7.53 op Pogacar en woensdag een rit voor sprinters op het programma, is de kans groot dat hij die trui nog wel een paar dagen draagt.

De Noor van Uno-X Mobility maakte in de vierde etappe deel uit van een kopgroep die aanvankelijk uit 34 renners bestond en waarvan er uiteindelijk 10 overbleven, die met bijna dertien minuten voorsprong op het peloton finishten. Traeen kwam als achtste over de streep, zijn beste prestatie dit seizoen.

Onderweg was hij er niet mee bezig dat het geel weleens om zijn schouders terecht kon komen. "Het was warm, echt heel warm. De focus lag vooral op zo koel mogelijk blijven. Maar als je op een gegeven moment beseft dat je het geel kan pakken, dan is dat wel leuk, natuurlijk."

Schrik van zijn leven

Voor Traeen is het de tweede keer in zijn wielercarrière dat hij een leiderstrui draagt. Vorig jaar reed hij rond in de rode leiderstrui tijdens de Vuelta. En dat terwijl de man uit Hønefoss, niet ver van Oslo, in 2022 nog de schrik van zijn leven kreeg.

Na afloop van de Tour of the Alps, waarin hij het bergklassement won, werd hij op doping gecontroleerd. Daaruit bleek dat hij geen verboden middel had gebruikt, maar wel een stofje bij zich droeg dat wees op teelbalkanker.

Bekijk hier de een lange samenvatting van de etappe van dinsdag:

De 'positieve' controle bleek zijn redding. Traeen werd geopereerd, herstelde snel zonder chemotherapie en stond een jaar later aan de start van zijn eerste Tour. Daarin brak hij zijn elleboog in de eerste etappe, maar hij besloot toch tot Parijs door te gaan en werd 95ste.

Zijn eerste grote profzege was een ritwinst in de Ronde van Zwitserland, in 2024. Een jaar later droeg Traeen vier dagen de rode leiderstrui in de Vuelta en werd hij negende in het eindklassement in Madrid. Begin vorig jaar liep hij een hersenschudding op, de Noor noemde het herstellen daarvan zwaarder dan het genezen van teelbalkanker.

Opmerkelijke ploeg

Traeen rijdt voor een van de opmerkelijkste ploegen in de Tour. Uno-X Mobility is een kleine Noorse ploeg, geleid door oud-sprinter Thor Hushovd, die zelf drie keer het geel droeg in de Tour (2004, 2006 en 2011). De ploeg bestaat uit zes Noren (Traeen, kopman Tobias Johannessen, Anders Johannessen, Søren Waerenskjold, Anders Skaarseth en Jonas Abrahamsen), aangevuld met twee Denen (Anton Charmig en Magnus Cort).

"Ik zag aan de gezichten van de anderen wat dit voor de ploeg betekent", zegt Traeen. "Iedereen is nogal opgewonden, logischerwijs. Of mijn medische tegenspoed in het verleden dit geel extra speciaal maakt? Ja, maar voor mij is nog belangrijker dat ik aan het fietsen meer plezier beleef door alles dat er is gebeurd."

NOS Tourpodcast

Wielercommentator Andries Lamain en wieleranalist Stef Clement blikken in de nieuwe Tourpodcast terug op de vierde etappe en bellen ook met Sebastiaan Timmerman, die in de bakoven van Frankrijk wel wat verkoeling kan gebruiken en veel anekdotes heeft over de hitte.

Beluister hier de nieuwe aflevering van de NOS wielerpodcast.

Omdat het peloton met daarin alle grote favorieten het een dagje rustig aan deed en bijna dertien minuten van de winnaar over de finish kwam, nam de Noor Torstein Traeen, die deel uitmaakte van de kopgroep, de gele trui over van Tadej Pogacar, die nu vierde staat op 7.53.

Bij Traeen werd in 2022 nog teelbalkanker geconstateerd, maar hij was na vier maanden alweer terug in koers. Frank van den Broek was de beste Nederlander op de zestiende plek, op 2.27 van Pedersen.

De 'heuvelachtige' vierde etappe, 181,9 kilometer tussen Carcassonne en Foix, in het door bosbranden geteisterde zuidoosten van Frankrijk, leek er op voorhand één voor de aanvallers. Na een vlakke aanloop lagen er direct al kansen voor de renners om op de eerste van vier beklimmingen weg te komen.

De Amerikaan Simmons wachtte daar niet op. 'Captain America' trok als eerste ten aanval en na tien kilometer ontstond er al een kopgroep van veertien renners, met daarbij de Nederlanders Van den Broek en Pascal Eenkhoorn.

Met nog 155 kilometer voor de boeg voegden zich daar nog eens twintig renners bij, onder wie Traeen, de best geklasseerde renner, op 5.06 van - toen nog - geletruidrager Pogacar.

Molenaar sprokkelt

Ook voormalig bolletjestruidrager Alex Molenaar maakte deel uit van de groep die zich aansloot. De derde Nederlander vooraan was de bergtrui maandag kwijtgeraakt aan de Fransman Alex Baudin. Omdat het verschil maar zeven punten was, lagen er voor Molenaar kansen om de trui te heroveren.

Op zowel de Col des Bedos (vierde categorie) als de Col du Paradis (derde categorie) kwam de renner van de Portugese ploeg Caja Rural als eerste boven, goed voor drie punten. Baudins ploeggenoot Georg Steinhauser probeerde daar nog wel een stokje voor te steken, maar tevergeefs.

In de zinderende hitte (er werden temperaturen van 39 graden gemeten) liet Pogacar tempobeul Nils Politt aanvankelijk in het peloton nog op kop rijden om het verschil met de vluchters onder controle te houden. Naarmate de etappe vorderde, werd echter duidelijk dat de Sloveen niet met alle geweld het geel wilde behouden en dat de etappewinnaar uit de grote kopgroep zou komen.

Op 88,5 kilometer van de finish won Biniam Girmay de enige tussensprint van de dag, voor Jasper Philipsen en Mads Pedersen. De Eritreeër en de Belg vonden het daarna wel mooi geweest en lieten de kopgroep voor wat die was.

Pedersen gaat door

Pedersen, die met zijn 16 punten Pogacar in de strijd om de groene trui op dat moment tot op twee punten was genaderd (55 om 53), ging wel door. Zijn ploeggenoot Jan Tratnik en Mathias Vacek slopen vervolgens met zijn tweeën weg, pakten al snel een halve minuut en reden Molenaar figuurlijk in de wielen.

Meteen nadat de Nederlander op de Col de Coudons (tweede categorie) de sprint van de achtervolgers had gewonnen en zo nog twee punten had gepakt, lukte het Alex Kirsch om de oversteek naar Tratnik en Vacek te maken.

Op de klim naar de top van de Col de Montségur (tweede categorie) werd het trio weer ingerekend en moest de een na de ander lossen als gevolg van het beulswerk van Simmons, onder wie Molenaar, die daardoor de bollentrui kon vergeten.

Lidl - Trek met drie renners

Het groepje van vijf, aangevoerd door Marco Frigo, dat als eerste bovenkwam, kreeg in de afdaling weer gezelschap van de andere vijf, inclusief het Lidl - Trek-trio Pedersen, Simmons en Vacek.

Simmons en Vacek, geholpen daar Traeen, hielden daarna het tempo hoog om Pedersen, de beste sprinter in de kopgroep, in positie te brengen om naar de winst te sprinten. De Deen nam door zijn 50 punten voor de ritwinst ook de groene trui definitief van Pogacar over. Baudin behoudt de bolletjestrui.

Luisteren?

Deze aflevering van De Dag luister je via NPO Luister en alle andere podcastapps. Bevalt het? Vergeet je dan niet te abonneren.

De jonge renner is een supertalent. Hij won grote wedstrijden in zijn eerste jaar bij de profs en hij startte afgelopen zaterdag in zijn eerste Tour. De druk op Seixas is enorm.

Stef Clement, nu wieleranalist bij de NOS, reed zes keer de Tour, waarvan twee keer in dienst van een Franse ploeg. Hij vertelt hoe sterk het gemis van succes leeft bij de Fransen, wat het talent van Seixas is en waar de valkuilen zitten.

Reageren? Mail naar dedag@nos.nl.

Presentatie en montage: Mattijs van de Wiel
Redactie: IJsbrand Terpstra
Eindredactie: Judith van de Hulsbeek

De toekomst van het Franse wonderkind ligt onder een vergrootglas door de wonderbaarlijke prestaties van de 19-jarige ronderenner. Hij won overtuigend de Ronde van het Baskenland en had lang een weerwoord op Tadej Pogacar in Luik-Bastenaken-Luik, voor hij toch zijn meerdere moest erkennen in de Sloveense slokop. In zijn eerste Tour de France wordt Seixas meteen als podiumkandidaat gezien.

Er doen opmerkelijke geruchten de ronde: zo zou er een contract van 13 miljoen euro voor hem klaarliggen bij Pinarello-Q36.5, miljoenen meer dan wat Pogacar verdient bij UAE Emirates. Daarnaast zou zelfs de Franse president Emmanuel Macron zich bemoeien met een verlenging van zijn contract bij Decathlon-CMA CGM.

Blijkbaar aast ook Visma op de handtekening van Seixas. "We zijn klaar om de strijd aan te gaan", aldus Plugge.

Nog niet concreet

"Kijk, iedereen wil natuurlijk praten met Seixas. Iedereen wil hem hebben. Jonas Vingegaard is onze grote leider op het moment, maar we moeten ook naar de toekomst kijken."

"We zoeken achter Jonas altijd renners. Ofwel uit ons eigen development team, of iemand als Seixas die de aankomende grote ster is en die het beste bij ons zou passen. Hij is superverstandig, heel slim, en gaat een keuze maken waar hij de beste resultaten kan behalen."

"Van de huidige teams in het peloton hebben wij de meeste grote rondes gewonnen, wij denken dan ook dat hij bij ons de grootste kans maakt om grote rondes te gaan winnen."

"Maar hij zit bij Decathlon en heeft daar nog een contract. Hij moet zich daaraan houden en wij houden ons aan de regels. Wij zijn nergens concreet mee bezig. Maar als hij besluit om naar een ander team te gaan, zijn wij het beste team om hem op te leiden om grote rondes te winnen."

Seixas staat na drie ritten zesde in het algemeen klassement van de Tour de France, op 48 seconden van klassementsleider Pogacar. In de lastige rit naar Les Angles toonde hij zijn goede benen door vierde te worden.

Podcast De Dag: met Paul Seixas droomt Frankrijk weer van een Tourzege

In podcast De Dag wordt het Franse talent Seixas uitgebreid besproken. NOS-wieleranalist Stef Clement vertelt hoe sterk het gemis van Toursucces leeft bij de Fransen, wat het talent van Seixas is en waar de valkuilen zitten.

De aflevering van De Dag luister je via NPO Luister en alle andere podcastapps.

Nadat een kopgroep was bijgehaald, werd het toch een strijd tussen de klassementsrenners. In de sprint bergop was Pogacar veel sterker dan Vingegaard. Richard Carapaz (EF) werd derde, Paul Seixas (Decathlon) vierde. Remco Evenepoel (Red Bull-Bora-Hansgrohe) moest even passen en genoegen nemen met plaats acht.

De renners vertrokken vanuit het Spaanse Granollers voor een rit van 195,9 kilometer richting het Franse Les Angles. Meteen vanuit de start begon het peloton aan de Côte Saint Feillu de Codines, een beklimming van de derde categorie.

De renners die hoopten in de vlucht terecht te komen, trokken de boel direct in gang, maar toch duurde het ruim zeventig kilometer voordat zich een definitieve kopgroep vormde. Die bestond uit achttien renners, onder wie Mads Pedersen (die de tussensprint won), Harold Tejada (Astana), Alex Aranburu (Cofidis), Magnus Cort (Uno-X), Alex Baudin (EF) en Raúl García Pierna (Movistar).

De groep pakte ruim drie minuten voorsprong en leek aanvankelijk de zegen te krijgen van het peloton, maar Pogacar bleek toch andere plannen te hebben. Zijn ploeg UAE hield de koplopers binnen schootsafstand en snoepte steeds meer van de voorsprong af.

De Spanjaard Raúl García Pierna was niet van plan om zich zomaar gewonnen te geven en sprong op de Col de Toses, de steilste beklimming van de dag (eerste categorie), weg. Hij kreeg enkele van zijn medevluchters mee, terwijl de rest van de kopgroep uit elkaar viel.

Molenaar is bolletjestrui kwijt

De Fransman Alex Baudin (EF) kwam als eerste boven en pakte de meeste punten voor de bergtrui. Ook op de Col du Calvaire sprokkelde hij wat punten en daarmee nam hij de bolletjestrui over van Alex Molenaar (Caja Rural). De Nederlander heft een dag van de trui mogen genieten.

Met nog vijftien kilometer te gaan, was het dan toch gedaan voor de laatst overgebleven vluchter. De Fransman werd bijgehaald op weg naar de slotklim (derde categorie, 1,7 km á 6,5 procent).

Het uitgedunde peloton was inmiddels op Frans grondgebied aangekomen. Vanwege het gevaar van bosbranden in de omgeving was publiek niet welkom langs de laatste veertig kilometer van het parcours. Het bleef niet alleen bij een waarschuwing. De Franse politie veegde het finishgebied schoon.

In aanloop naar het slotklimmetje was het stilte voor de storm. Isaac del Toro, die zondag van zijn ploeggenoot Pogacar mocht winnen, voerde het tempo op. Pogacar bleek de meest explosieve, sloeg een gaatje en pakte twee seconden op Vingegaard, Carapaz en Seixas.

Daarachter druppelden de renners binnen die meer moeite hadden met het klimwerk. De Belg Arnaud de Lie, de afgelopen dagen ziek, moest afstappen. De Nederlandse sprinter Arvid de Kleijn kwam net op tijd binnen. Hij hield zeven minuten over.